Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Το τσόπερ του Μπετόβεν – Beethoven’s Chopper, του Βαγγέλη Παυλίδη

Spread the love


 Βαγγέλης Παυλίδης












16 Δεκεμβρίου 1770, μια μέρα σαν σήμερα πριν 245 χρόνια, γεννιόταν στην Βόνη ο Ludwig van Beethoven.


Είναι τόσο γνωστός που θα ήταν προσβολή γι αυτόν και για σας να προσπαθήσω να τον συστήσω. Τα γενέθλιά του όμως μου δίνουν την

ευκαιρία να παρουσιάσω μια εικόνα και μια μικρή ιστορία.


Πρόσφατα λοιπόν τέλειωσα την εικονογράφηση ενος βιβλίου του φίλου μου John Adams, που πρόκειται να εκδοθεί στην Αμερική.



Αναφέρεται στην ιστορία και στα καμώματα των γνωστών Hell’s Angels, στα πρώτα τους βήματα στην Καλιφόρνια την δεκαετία του ’50, μετά

τον πόλεμο. Μεταφράζω όπως μπορώ απο τα Αγγλικά μια παράγραφο, και παραθέτω και την εικονογράφησή μου. Μιλάει για την μόδα, τότε,

αστών και μεγαλοαστών να καβαλάνε απαστράπτουσες και τέλειες σε όλα μηχανές, που λες και μόλις βγήκαν απο το εργοστάσιο. Διάφοροι

δικοί μας σήμερα ακολουθούν την μόδα εκείνη… Πολύδωρας(!!!), Θεοδωράκης (!!), Τσίπρας… ίσως και άλλοι που μου διαφεύγουν τώρα. Σε

αντίθεση αυτό με την νεολαία και την φτωχολογιά που μόνος του ο καθένας έφτιαχνε τη δικιά του μηχανή, συναρμολογόντας εξαρτήματα

και κομμάτια μαζεμένα απο ‘δω κι απο κει -τα περήφημα τσόπερ :


“…Όταν στοχεύει στην τεχνικά τέλεια εκτέλεση ο μουσικός χάνει την αίσθηση του πνεύματος της μουσικής. Με τον ίδιο τρόπο, οι τέλειες

μηχανές δεν λικνίζονται στον ρυθμό του ανέμου, δεν γιορτάζουν με τα “χάλκινα” της φύσης, δεν ταλαντεύονται ερωτικά με τα έγχορδα του

φιδίσιου δρόμου, δεν πάλλονται με το βιμπράτο της εξάτμισης. Κι όμως, τι άλλο να περιμένει κανείς απο το αγαπημένο μηχάνημα ενός

αστού, ενός διευθύνοντα συμβούλου. Οι τέλειες μηχανές του εμπορίου έχουν την μυρωδιά των νόμων του κέρδους κι όχι το έντονο άρωμα

της προσωπικής θέλησης και του γούστου.


Αρνούμενος να υποκύψει στις επιθυμίες του αριστοκράτη χορηγού του, ο Μετόβεν επέμεινε στις απόψεις του δηλώνοντας πως, ενώ

υπάρχουν πολλοί αρχιδούκες, βασιλιάδες και πρίγκηπες, Μπετόβεν είναι μόνο ένας. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Μπετόβεν θα είχε φτιάξει

μια μηχανή στα γούστα του….”


Ως μηχανόβιος, δεν μπορεί παρά να αναφωνήσω “Μηχανόβιοι όλων των εθνών, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!”




16 December 1770, on a day like today 245 years ago, Ludwig van Beethoven was born in Bonn, Germany.


He is so famous that it would be an insult if I tried to introduce him. Still, his birthday gives me the opportunity to to present a picture and

a little story.


I recently finished the illustration of a book by my friend John Adams, which will be published in the US. It tells the story and the pranks

of the Hell’s Angels, in their first rides in California during the ‘50s. The small paragraph that follows compares the over the counter bikes

of the bourgeoisie with the choppers of that time. The picture illustrates that paragraph.


“…When they focus on executing with technical perfection, musicians lose their feeling for the grand spirit of the notes. In similar fashion,

precision bikes do not sway to the rhythm of the winds, party to the brass of the lush land, bend erotically to the strings of the curving

ground, or pulse to the percussive vibrato of the powerful straight pipes; but this is exactly what you might expect from an object near

and dear to 9-to-5’ers and junior execs. Standard bikes reek from the modern law of profit, not the piercing perfume of individual will.

Refusing to bow to the dictates of his aristocratic sponsor, Beethoven stood his ground, noting that while there were many archdukes,

kings, and princes, there was only one Ludwig von Beethoven. Beethoven would undoubtedly have customized his bike…”


As a biker, I can only cry “Bikers of all nations, UNITE!”



* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 


The article expresses the views of the author




Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr


Vangelis Pavlidis
Γαλλία – France, του Βαγγέλη Παυλίδη
Ο Μαύρος Θάνατος, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Πουκάμισο και τραπεζομάντιλο – A shirt and a tablecloth, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.