Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Η γκιλοτίνα – The guillotine, του Βαγγέλη Παυλίδη (by Vangelis Pavlidis)

Spread the love

Ιούνιος και Ιούλιος 1794 είχαν φέρει τον “Τρόμο” της Γαλλικής Επανάστασης στο αποκορύφωμά του, έτσι που οι δυο αυτοί μήνες να ονομαστουν Le Grand Terreur, ο Μεγάλος Τρόμος. Ο “Τρόμος” θα λήξει στις 9 Θερμιδόρ, έτος Β΄ (28 Ιουλίου 1794), με την καρατόμηση του Ροβεσπιέρου και 22 ακόμα απο τους πρωτεργάτες του. Ήταν μια μέρα σαν σήμερα πριν 220 χρόνια.

 

Πρωταγωνιστής του “Τρόμου” δεν ήταν άλλος απο την Γκιλοτίνα που θεωρήθηκε ως ο πιο ανθρωπιστικός και δημοκρατικός τρόπος εκτέλεσης, σε σχέση πάντα με τον απαγχονισμό ή τον αποκεφαλισμό με σπαθί ή τσεκούρι. Στην διάρκεια του “Τρόμου” στο καλάθι της γκιλοτίνας έπεσαν εξακριβωμένα 16,594 κεφάλια και αμέτρητα άλλα ανεξακρίβωτα.

 

Σκέφτηκα πως σε μια δημοκρατική χώρα ο δήμιος, όπως και ο κάθε εργαζόμενος, δικαιούται λίγη ανάπαυλα για το κολατσιό κι ένα τσιγάρο, ιδιαίτερα όταν εργάζεται υπερωρίες. Η εξοικείωση με το μηχάνημα αυτό την εποχή εκείνη ήταν τέτοια που θεώρησα πως μια καλοακονισμένη γκιλοτίνα θα ήταν ό,τι πρέπει για να κόβει κανείς κάθε λογής κρέας. Τι πιο φυσικό λοιπόν για τον δήμιό μας -που στην κυριολεξία κοιμώταν αγκαλιά μ’ αυτήν- να την χρησιμοποιήσει για να κόψει φέτες ένα ωραίο Saucisson Sec. Να, λοιπόν και μια baguette κομένη στην μέση του μάκρους και μπόλικο τυρί Chèvre, κατά προτίμηση ένα Crottin de Chavignol και το σάντουιτς είναι έτοιμο. Το κρασί, τι άλλο, ένα Chablis. Έτοιμο το τέλειο κολατσιό και το σκίτσο έτοιμο κι αυτό.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Πολλές φορές την γκιλοτίνα την λέμε Καρμανιόλα. Η Καρμανιόλα όμως είναι λαϊκός χορός, πολύ διαδεδομένος την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης. Συχνά τον χόρευαν γύρω απο την γκιλοτίνα καθώς τα κεφάλια έπεφταν το ένα πίσω απο το άλλο. Οι στίχοι σαρκάζουν Λουδοβίκο και Μαρία Αντουανέτα. Ακούστε το παρακάτω…

 

June and July 1794 had brought the “Terror” of the French revolution to its peak, so that those two months would be known as Le Grand Terreur, the Great Terror. It would end on July 28 with the execution of Robespierre and another 22 of its instigators. It was a day like today 220 years ago.
Protagonist of the “Terror” was none other than the guillotine, regarded as a more democratic and humane way of execution compared to hanging or beheading by axe or sword. During the Terror 16,595 documented heads fell into the basket of the guillotine and an unknown number of undocumented ones.

 

I thought that in any democratic country the executioner, like every other working person, would be entitled to a lunch brake especially if he had been working overtime. It had become such a familiar instrument at the time that imagined that a guillotine with a well sharpened blade would be perfect for slicing any kind of meat. It would then be only natural for our executioner -who literally slept in the “arms” of his machine- to slice with it a tasty Saucisson Sec. So, here’s half a baguette sliced in half length wise, plenty of Chèvre cheese, preferably a Crottin de Chavignol, and our sandwich is ready. The wine would be, what else, Chablis. Lunch is ready and so is the cartoon, thank you.

 

NOTE. The guillotine is often called Carmagnole. But Carmagnole was a dance, very popular at the time of the French Revolution. It would often be danced around the guillotine while heads were dropping in the basket. Its text satirizes Luis and Marie Antoinette.

 

Listen it at the end of my article

 

 

Βαγγέλης Παυλίδης

η ιστοσελίδα του

 

[iframe width=”420″ height=”315″ src=”//www.youtube.com/embed/UexdWkqkrp0″ frameborder=”0″ allowfullscreen ]
SHARE
RELATED POSTS
Ψηφίστε ελεύθερα, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Καθρέφτη, καθρεφτάκι στον τοίχο πάνω τώρα… – Magic Mirror in my hand…, του Βαγγέλη Παυλίδη
Πρόσφυγες και μετανάστες – Refugees and immigrants, του Βαγγέλη Παυλίδη
2 Σχόλια
  • Β.Π.
    28 Ιουλίου 2014 at 10:54

     Αγαπητή μου Ελπίδα, σε διαβεβαιώ πως είμαι σοβαρότατος, ακόμα και σε ό,τι αφορά το κολατσιό!
    Πολύ σωστα τα περί Λουιζέτ, αν και υπήρχαν και πρόδρομοι της εφεύρεσης. Να συμπληρώσω πως με αφορμή την πρόσφατη εκτέλεση στην Αμερική με ένεση, όπου χρειάστηκαν δυο ώρες για να καταλήξει ο κατάδικος, υπάρχουν σοβαρές σκέψεις επαναφοράς της γκιλοτίνας. Ας μην ξεχνάμε πως στην Γαλλία χρησιμοποιόταν μέχρι την κατάργηση της θανατικής ποινής επι Μιτεράν.
    Ευχαριστώ που μου θύμησες το Μεγάλο Τσιρκο – είναι της εποχής μου. Εγώ πάντως ευκαιρία γύρευα να δημοσιεύσω σκίτσο μου που έγινε σα ανύποπτο χρόνο  🙂
     ο Θα

  • Ελπίδα Νούσα
    28 Ιουλίου 2014 at 08:10

    Ευχαριστούμε αγαπητέ,Β.Π!
    Ανάμεσα στις πληροφορίες για τον “τρόμο”,η πρόταση και οι επιλογές για το κολατσιό,άψογες,με αποκορύφωμα το Chablis!
    Ας σοβαρευτούμε,όμως…

    Η γκιλοτίνα,είχε και χαριτωμένο όνομα: Λουιζέτ!! από τον γιατρό-εφευρέτη της Αντουάν Λουί.

    Στην Ελλάδα ήταν στημένη στις φυλακές του Παλαμηδιού, στο Ναύπλιο. Μάλιστα με γκιλοτίνα το 1906 εκτελέστηκε ο δολοφόνος του Πρωθυπουργού Δηληγιάννη, Κώστας Γερακάρης.

    Στο θεατρικό του Καμπανέλη “Το Μεγάλο μας Τσίρκο” υπάρχει το “τραγούδι της γκιλοτίνας”,που αναφέρεται σ’αυτή την “καινοτομία”!!

    https://www.youtube.com/watch?v=Hb6jDtj8kpI

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.