Αναγνώστες

Ο Κήπος του Επίκουρου: Τριακοστή Ένατη Δόξα, του Μάριου Βερέττα

Spread the love

Ο ΤΑ ΕΑΥΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΗ ΘΑΡΡΟΥΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΕΞΩΘΕΝ ΑΡΙΣΤΑ ΣΥΣΤΗΣΑΜΕΝΟΣ

ΟΥΤΟΣ ΤΑ ΜΕΝ ΔΥΝΑΤΑ ΟΜΟΦΥΛΑ ΚΑΤΕΣΚΕΥΑΣΑΤΟ

ΤΑ ΔΕ ΜΗ ΔΥΝΑΤΑ ΟΥΚ ΑΛΛΟΦΥΛΑ ΓΕ

ΟΣΑ ΔΕ ΜΗΔΕ ΤΟΥΤΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΗΝ ΑΝΕΠΙΜΕΙΚΤΟΣ ΕΓΕΝΕΤΟ

ΚΑΙ ΕΞΩΡΙΣΑΤΟ ΟΣΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΤ ΕΛΥΣΙΤΕΛΕΙ ΠΡΑΤΤΕΙΝ

“Όποιος με τον καλύτερο τρόπο αντιμετωπίζει τις απειλές από τα έξω πράγματα, εξοικειώνεται με όσα μπορεί. Και με όσα δεν μπορεί φροντίζει τουλάχιστον να μην τα κάνει εχθρούς του. Με όσα όμως δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο, διακόπτει κάθε επαφή μαζί τους και αποβάλει κάθε τι που θα κατέληγε σ΄ αυτά”.

Για όποιον ξέρει να την εκτιμήσει πρόκειται ίσως για μια από τις σοφότερες Κύριες Δόξες. Διότι καλό είναι ο σοφός να εξοικειώνεται με τους παράγοντες που φαντάζουν απειλητικοί και να φροντίζει ώστε να μη γίνονται εχθροί του, διότι οι εχθρικές απειλές ταράζουν πάντοτε την ψυχή και υπονομεύουν την αρχή της επικούρειας ηδονής περί αταραξίας της ψυχής.
Πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι ο φίλος της επικούρειας διδασκαλίας δημιουργεί γύρω του μια φιλική ατμόσφαιρα με τους πάντες, ακόμη και μ’ αυτούς που δεν του ταιριάζουν και θα μπορούσαν να αποδειχθούν εχθρικοί, εάν δεν διασφαλίζονταν από την φιλική συμπεριφορά.

Ωστόσο υπάρχουν και εκείνοι, με τους οποίους είναι αδύνατη κάθε συνεννόηση, όσες προσπάθειες κι αν έχουν προηγηθεί. Οι άνθρωποι αυτοί, για δικούς τους λόγους, και οι οποίοι αφήνουν παγερά αδιάφορο τον Επικούρειο σοφό, επιμένουν να συμπεριφέρονται με τρόπο που αποκλείει κάθε συνεννόηση και κοινωνική επαφή. Τότε ο Δάσκαλος του Κήπου συμβουλεύει την οριστική διακοπή κάθε επαφής μαζί τους και τον αποκλεισμό κάθε διόδου επικοινωνίας που θα μπορούσε να οδηγήσει σ’ αυτή την επαφή, προκειμένου να διασφαλιστεί η αταραξία του σοφού, διότι σε διαφορετική περίπτωση η επιδίωξη της αταραξίας θα ήταν υπονομευμένη. Με δυο λόγια η διακοπή της επικοινωνίας αφενός διασφαλίζει την ψυχική αταραξία κι αφετέρου προλαβαίνει το ενδεχόμενο έγκλημα.

Αυτά λοιπόν μας λέει ο Επίκουρος για τη δικαιοσύνη. Κι εάν υιοθετήσουμε τα διδάγματά του τότε καταλαβαίνουμε ότι:

Δεν υπάρχει δικαιοσύνη, πέρα από την απλή, πρόσκαιρη και άγραφη συμφωνία μεταξύ των ανθρώπινων ομάδων για να μην βλάπτουν και να μη βλάπτονται ο ένας από τον άλλον.

Η συνειδητοποίηση της απλής αυτής αλήθειας μας οδηγεί στο λογικό συμπέρασμα ότι όλα τα πολυέξοδα επαγγέλματα που άπτονται του μύθου της δικαιοσύνης είναι παντελώς άχρηστα.
Διαβάστε τις προηγούμενες Δόξες από τον “Κήπο του Επίκουρου”

“Η Πόρτα” ευχαριστεί θερμά τον κ. Μάριο Βερέττα για την παραχώρηση των κειμένων του περιοδικού “Ο Κήπος του Επίκουρου στην ιστοσελίδα μας.

Ο Μάριος Βερέττας είναι συγγραφέας και εκδότης. Περισσότερα στο www.verettasbooks.gr. Επίσης, είναι αρχισυντάκτης του φιλοσοφικού περιοδικού “Ο Κήπος του Επίκουρου”.
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείουBlogThis!Μοιραστείτε το στο Twitter
SHARE
RELATED POSTS
Ανώφελη αναμονή!, της Άννας Δεληγιάννη-Τσιουλπά
Παιδεύοντας τη γλώσσα μου, της Τασούλας Τσιλιμένη
08035e6c-724d-4f8a-a19d-6c9670338cef.jpg
Έλληνα Απόδημε, της Μαρλένας Σκουλά-Περιφεράκη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.