Πόρτα στον Πολιτισμό

Τα δάκρυα μου είναι καυτά…, του Μάνου Στεφανίδη

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ.

Διαβάστε τα άρθρα του Μάνου Στεφανίδη ΕΔΩ

Το δάκρυ είναι τεράστιος κίνδυνος στην τέχνη. Η εύκολη συγκίνηση ένθεν κακείθεν. Είτε από τον πομπό, είτε από τον δέκτη. Σκέφτομαι το μεγάλο μάθημα της Julliard Academy:

Δεν εκφράζουμε το συναίσθημα όταν “πρέπει” να εκφράσουμε το συναίσθημα. Αλλά το υποβάλλουμε. Αλλιώς υποκύπτουμε στον πιο αγοραίο συναισθηματισμό.

Το ήξερε κι ο Γκρέκο (αλλά δεν το κατάλαβε ποτέ η, και κάποτε υπουργός πολιτισμού, αιώνια διευθύντρια που άνοιξε μεν την Πινακοθήκη αλλά με τον ίδιο, παλαιομοδίτικο, “συναισθηματικό” τρόπο τον προ μιας εικοσαετίας. Το Μαρινάκι ντε! Που έβγαλε και το θεσμικό τίτλο “Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου” από την Πινακοθήκη. Για να χωρέσει ο Νιάρχος. Τέτοια ξεφτίλα).

Το ήξερε κι ο Μπιθικώτσης όταν ερμήνευσε τον Επιτάφιο. Χωρίς κραυγαλέο συναίσθημα αλλά με υποδόριο πάθος. Με ξύλινη φωνή που έλιωνε όμως τα σίδερα. Απλά πράγματα για τους μεγάλους!

Ιδιαίτερα τώρα στον Γκρέκο το δάκρυ λάμπει σαν διαμάντι αλλά δεν κυλάει. Δεν κατρακυλάει. Ποτέ! Δεν υποκύπτει δηλαδή στο προδιατεταγμένο μελό. Πόσοι ηθοποιοί το καταφέρνουν;


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Η ταινία “Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι” και το Άστρο της Βηθλεέμ, της Τζίνας Δαβιλά
Κυκλάδες: Υπαίθρια Έκθεση Παιδικής Ζωγραφικής 5 από 26/7-19/8 2019
11949483_681902741911331_4440214218107002967_n.png
Μουσικός Απρίλιος στο Faust – Bar – Theatre

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.