Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Τηλεοπτικές συζητήσεις, του Βαγγέλη Παυλίδη

Spread the love

 

 

Περισότερο απο κεκτημένη ταχύτητα (επαγγελματική διαστροφή θα έλεγα) και λιγότερο για ν’ ακούσω κάτι ενδιαφέρον αφού ξέρω πως δεν θα υπάρξει, προσπάθησα μερικές φορές να παρακολουθήσω κάποια απο τις τηλεοπτικες προεκλογικές συζητήσεις.

Λέω “προσπάθησα να παρακολουθήσω” γιατί ποτέ δεν άντεξα πάνω απο μερικά λεπτά. Δεν είναι μόνο τα αναμασημένα, ανούσια λόγια, μα και το ύφος και η ποιότητα της συζήτησης. Δεν έχει νόημα νομίζω να περιγράψω την γνωστή σε όλους κατάσταση: ατμόσφαιρα καφενείου του χειρίστου είδους, οχλαγωγία, φωνασκίες. Έλλειψη σεβασμού προς τον ομιλούντα, με συνεχείς διακοπές έτσι που να μην ολοκληρώνεται ποτέ ένα επιχείρημα και, το πιο εκνευριστικό και βάρβαρο κατά μένα, οι ταυτόχρονοι μονόλογοι. Δυο ή και περισσότεροι όπου ο καθένας μιλάει σαν κουρδισμένο μηχανάκι όχι προς τους συνομιλητές μα προς την κάμερα, σε μια προσπάθεια να ακουστεί όσο πιο δυνατά καλύπτοντας αν είναι δυνατόν τους άλλους.

Αναρωτιέται βέβαια κανείς εάν και κατά πόσο αυτοί που μιλούν μ’ αυτόν τον τρόπο ενδιαφέρονται πράγματι να γίνουν κατανοητοί απο το κοινό στο οποίο υποτίθεται πως απευθύνονται. Γιατί η αλήθεια είναι πως στο τέλος κανείς δεν τους καταλαβαίνει, κανείς δεν βγάζει νόημα. Ανάλογη είναι η απορία και σ’ ό,τι αφορά τους τηλεοπτικούς συντονιστές. Μεγάλη η ευθύνη τους, καθώς φαίνεται πως η οχλαγωγία και οι ταυτόχρονοι μονόλογοι έχουν γίνει καθεστώς αποδεκτό και σπάνια καταβάλλεται προσπάθεια να μπει κάποια τάξη.

Ζάπινγκ λοιπόν εγώ, μπάς και βρω κανένα καμπόυκο ή τιποτα επιστημονικής φαντασίας να με πάρει ο ύπνος. Εσείς;

 

 

 

Βαγγέλης Παυλίδης

SHARE
RELATED POSTS
Ξενοδοχείο των Ρόδων, Καλλιθέα και Χούντα, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Ιερά γκραφίτι, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Το κεκλιμένο δέντρο της Πίζας – The leaning tree of Pisa, του Βαγγέλη Παυλίδη
2 Σχόλια
  • Β.Π.
    22 Μαΐου 2014 at 05:31

    Εξαρτάται απο το έργο αν θα με πάρει ο ύπνος. Πάντως, ανάμεσα σε δυο βαρεμάρες προτιμώ το καμπόυκο απο τις τηλεμαχίες. Όσο για τον γάμο, έχω παντρευτεί δυο φορές. Με την ίδια γυναίκα…
    ο Θα

  • Γεροτάσος
    22 Μαΐου 2014 at 04:57

    Σοβαρά σε παίρνει ο ύπνος με καμπόυκα και επιστημονικής φαντασίας; Εκεί είναι που ανοίγει τίγκα το μάτι και ξανακλείνει ώρα μετά το τέλος της περιπέτειας.
    Αυτό που κάνεις πάντως είναι ο θρίαμβος της ελπίδας επί της εμπειρίας. Όπως κι ένας δεύτερος γάμος επίσης…

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.