Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Ο “θάνατος” του Μαρκ Τουαίην – The “death” of Mark Twain, του Βαγγέλη Παυλίδη

Vangelis Pavlidis
Spread the love

Vangelis Pavlidis



Βαγγέλης Παυλίδης







2 Ιουνίου 1897

Προς τους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Στοπ.

Η είδηση του θανάτου μου ήταν υπερβολική. Στοπ.

Μαρκ Τουαίην

Φαίνεται πως ο μεγάλος συγγραφέας είχε απόλυτο δίκιο, αφού το τηλεγράφημα δεν ήταν σταλμένο απο το υπερπέραν. Αυτό όμως δεν ήταν και το τέλος των προβλημάτων του αφού διάφορα βιβλία του λογοκρίθηκαν ή απαγορέυτηκαν και μέχρι σήμερα ακόμα. Ανάμεσά τους και το αριστούργημα “Οι οι περιπέτειες του Χάκλεμπερυ Φιν”, που το πρωτοδιάβασα στα “Κλασσικά Εικονογραφημένα”, κάπου στις αρχές του ’50. Βέβαια, στην “χώρα των ελεύθερων και των γενναίων” -την Αμερικη, όπως την αποκαλούν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι- δεν υπάρχει επίσημη λογοκρισία. Όμως είναι στην διάκριση και διάθεση της κάθε βιβλιοθήκης και των υπευθύνων του κάθε σχολείου να αποσύρουν κάποιο βιβλίο απο τα ράφια ή να απαγορεύσει την ανάγνωσή του στα σχολεία.


Για παράδειγμα, και ενώ ο Mark Twain ήταν ακόμα ζωντανός, ο Χακ Φιν απαγορεύτηκε γιατί λέει οι χαραχτήρες του ήταν “χαμηλού ηθικού επιπέδου και ασεβείς”. Ο Χακ, δηλαδή, “είναι ψεύτης, μιλάει σε διάλεκτο, κάνει παρέα μ’ έναν μαύρο κι είναι και κλεφτης”.


Σήμερα, ο Huckleberry Finn είναι απαγορευμένος σε πολλές βιβλιοθήκες και σχολεία της Αμερικής, όχι πια για θέματα ηθικής αλλά για να προστατευθεί υποτίθεται ο μαθητής ή η γενικότερη ατμόσφαιρα στην τάξη και το σχολείο απο τις “απρόβλεπτες επιπτώσεις” της λέξης “νέγρος” (nigger).


Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο, λέω εγώ, η “πολιτική ορθότης” στην ακραία αρνητική της μορφή.


Υ.Γ. Η απάντηση του Μαρκ Τουαίην στην κριτική και τις απαγορεύσεις ήταν πως τα παιδιά ήδη πάθαιναν ζημιά κατ’ εξακολούθηση αφού οι βιβλιοθήκες είχαν σε δημόσια θέα ένα συγκεκριμένο βιβλίο: την Βίβλο. “Ηταν πολύ σωστό”, είπε, “που οι βιβλιοθηκάριοι απομάκρυναν τον Χάκλεμπερυ Φιν και τον Τομ Σώγιερ απο την αμφιλεγόμενη παρέα του βιβλίου αυτού”.


1June 2, 1897. Mark Twain cables the NY Times, “The report of my death was an exaggeration.”

It seems that the great author was right, since his cable was not sent from the other world. Still, this wasn’t the end of his problems since various books of his have been censored or banned, even up to our days. Among them, his masterpiece “Adventures of Huckleberry Finn”. Of course, in the “land of the free and the home of the brave” there is officially no censorship. Still, it is up to any library, school or school board to decide which books may or may not be displayed to the public or be taught in the schools.


Huckleberry Finn was “banned” several times in Mark Twain’s lifetime because of its characters’ “low grade of morality” and “irreverence.” Huck lies, talks dialect, is friends with a black man, steals and fails to return stolen property.


Today, Huckleberry Finn gets challenged, not in the name of public morals, but to protect something (the student, or the classroom atmosphere, or the school) against the “unpredictable” effects of the word “nigger”.


Hypocrisy in all her glory, says I, since this ban skims the surface only and has no effect whatsoever on the real problem of racism.


P.S. Mark Twain’s response to this criticism, in his Autobiography, was that children were already routinely damaged by a book the library kept on open shelves—the Bible. It was only right, he said, for librarians to escort Huck and Tom out of that book’s “questionable company.”


* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author




Vangelis Pavlidis
Μητσοτάκειος κοινωνική ανισότητα, του Βαγγέλη Παυλίδη
Δράκουλας, Βοεβόδας της Βλαχίας, του Βαγγέλη Παυλίδη
Το ΜΑΥΡΟ που έγινε ΑΣΠΡΟ, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.