• Κάποιοι στη κυβέρνηση ζουν σε μια πολύ επικίνδυνη αυταπάτη. Ότι το σύνολο των προβλημάτων που εμπίπτουν στο τίτλο «ανομία» μπορεί να λυθεί με την Αστυνομία. Πρόκειται για πολιτικά πρωτόγονη, μανιχαϊστική πολιτική αντίληψη. Ότι τα πάντα είναι μια σύγκρουση του φωτός και του σκότους. Όπου φως εννοούμε τη νομιμότητα και σκότος την ανομία. Δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα.Αν ήταν τόσο εύκολο όλα θα είχαν ήδη λυθεί. Οι παλιές καραβάνες της πολιτικής το ξέρουν αυτό όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Γι αυτό επικρίνονται για ατολμία. Δικαίως ή αδίκως άλλο θέμα.

• Όταν η Νίκη Κεραμεως και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, επι της ουσίας ο Πρωθυπουργός, με ρητορική ζηλωτή περνούσαν το νομοσχέδιο για την αστυνομία στα Πανεπιστήμια, σε πλήρη αντίθεση με πολλούς φίλους μου, έγραψα ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν έχει σημασία αν είναι σωστό ως γενική ιδέα. Σημασία έχει ότι δεν είναι ώριμο. Ότι έχει πολύ δουλειά για να αποκτήσει την απαιτούμενη αποδοχή.  Ότι τέτοιες τομές τις κανείς όταν η ηθική υπέροχη σου είναι τέτοια που η κοινωνική εξουσιοδότηση να είναι αδιαπέραστο μπετόν αρμέ.  Όταν αυτό που κάνεις το ζητάνε οι πάντες ή όταν τους έχεις πείσει να στο ζητήσουν. Όχι όταν οι μισοί λένε ναι και οι άλλοι μισοί όχι. Η κατάργηση του ασύλου για παράδειγμα απέναντι στα φαινόμενα κοινής εγκληματικότητας ήταν ώριμη. Γι’ αυτό και πέρασε χωρίς πολλά πολλά.

•Πριν αλέκτωρ λαλήσει δις η κυβέρνηση αδυνατεί να λύσει την κατάληψη του ΑΠΘ από τα ΕΑΑΚ η κάπως έτσι. Ο Πρύτανης, το μισητό πρόσωπο της κατάληψης, το έχει ζητήσει.  Οι νομικές προϋποθέσεις υπάρχουν.  Να όμως που δεν γίνεται. Ελπίζω κατ’ αρχήν η κυβέρνηση να έχει το στοιχειώδες νιονιό να καταλάβει ότι σε αυτή την υπόθεση δεν πρέπει να ανοίξει μύτη. Γιατί αν ανοίξει το πολιτικό κόστος θα είναι τεράστιο. Οι φανατικοί υποστηρικτές της αστυνομίας στα Πανεπιστήμια θα γίνουν οι φανατικότεροι πολέμιοι της αστυνομοκρατίας και του κυβερνητικού αυταρχισμού. Γιατί προς το παρόν φοιτητικές παρατάξεις , φορείς κλπ, σιωπούν. Θέλουν να βγάλει το φίδι απο την τρύπα η Αστυνομία για να μπορούν μετά να την καταγγείλουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη πανηγυρίζει για την αποχώρηση της Αστυνομίας. Γι’ αυτό ξεκάθαρα λέω. Μην τους ακουμπήσετε ούτε τρίχα. Να μείνουν μέσα. Όσο γουστάρουν. Στείλτε τους και κουβέρτες να μη κρυώνουν. Να εκφραστούν ελεύθερα να δώσουν τον αγώνα τους. Να ακουστεί καθαρά το τι λένε και πόσοι το λένε. Χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση.

• Γιατί αυτά που λένε είναι τα εξής. Να γίνουν τα Πανεπιστήμια αυτοδιαχειριζόμενες κομμούνες, και να διοικούν κατα βάση οι ίδιοι. Να καταργηθεί ο καπιταλισμός και να αντικατασταθεί από ένα άλλο δικαιότερο σύστημα. Η πρώτη δε πράξη της κατάργησης του είναι η κατάληψη. Η Βουλή να μην έχει δυνατότητα να νομοθετεί. Μόνον οι ίδιοι έχουν νομοθετική εξουσία. Και από κοντά και το δίκαιο αίτημα του αγωνιστή και πολιτικού κρατούμενου Κουφοντίνα. Δικαίως επομένως έχουν την ομόθυμη υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ.

• Διατρέχοντας το διαδίκτυο άκουσα και τις δηλώσεις ψηφοφόρου τους. Δεν λέω βέβαια ότι όλοι είναι  έτσι. Δεν το λέω αλλά είναι αρκετοί έτσι. Τον ρώτησε η δημοσιογράφος . Τι θα ψηφίσεις στις φοιτητικές εκλογές; ΕΑΑΚ απάντησε. Γιατί; τον ρώτησε στο καπάκι. «γιατί όλοι οι άλλοι είναι για το πούτσο αυτοί είναι λιγότερο». Δεν τηρώ την πολιτική ορθότητα. Το γράφω ακριβώς όπως το άκουσα. Για να αναδειχθεί το μεγαλείο της πολιτικής του επιχειρηματολογίας. Για να τεθούν οι βάσεις ενός δημοκρατικού και ειλικρινούς διαλόγου.

•Ο μανιχαϊσμός είναι η αποδοτικότερη συνταγή πολιτικής αποτυχίας.