Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Τόση επιμονή;, του Γιώργου Αρκουλή

Spread the love
  • 38
    Shares

 

Γιώργος Αρκουλής

Γιώργος Αρκουλής

Περισσότερο Brexit ΕΔΩ 

Μόνο στη Ρόδο: Αποστόλου Παύλου 50 (Ανάληψη)-Βενετοκλέων (Στάδιο ΔΙΑΓΟΡΑΣ)-Ρόδου-Λίνδου (ύψος ΙΚΑ)-Λεωφόρος Κρεμαστής – Πηγές Καλλιθέας (από Μάιο-Οκτώβριο) & catering Γάμοι-Βαπτίσεις, Συνέδρια, Εκδηλώσεις

PANE DI CAPO – AT RHODES – ΣΤΗ ΡΟΔΟ – ΤΗΛ: 22410-69007

Έχοντας μπροστά μου να οδηγήσω μπόλικα χιλιόμετρα χθες το μεσημέρι, άνοιξα το ραδιόφωνο σε έναν από τους (υποτίθεται) σοβαρούς σταθμούς που παίζουν μόνο ελληνικό τραγούδι. Μολονότι το έχω υποστεί αρκετές φορές, ιδού που το ξανάπαθα. Δηλαδή να εκνευριστώ με κάποια ‘ντεσού’ που ένας απρόσεκτος (ή αδιάφορος) ακροατής δεν θα τα είχε παρατηρήσει. Η πρώτη ενόχληση ήρθε από την υπερβολική προβολή νεαρής τραγουδίστριας με μπαμπά ηθοποιό, σίγουρα προικισμένη με καλή φωνή και ταμπεραμέντο, αλλά όχι σε βαθμό να εκτοπίζει τους πάντες στις επιλογές των ραδιοφωνικών σταθμών. Προφανώς θα έχει μετοχές στο εν λόγω ραδιόφωνο σκέφτηκα, αφού μέσα σε δεκαπέντε λεπτά της ώρας, ακούστηκαν τρία τραγούδια της, και τής έγινε διαφήμιση για την παράσταση που δίνει κάθε Σ/Κ σε γνωστό κέντρο. Θα μου πείτε, είναι ταλέντο. Παίζοντας πριν λίγα χρόνια σε παράσταση για την Πιαφ στο Εθνικό θέατρο δημιούργησε ρεκόρ προέλευσης και εισπράξεων, αλλά αυτό δεν συγκρίνεται με την ραδιοφωνική λίστα. Και η Πέγκυ Ζήνα έχει καλή φωνή (και είναι και πολύ καλός χαρακτήρας – όπως μου έχει πει ο Τριανταφυλλόπουλος), όμως δεν διαπιστώνω να την παίζουν. Φοβάμαι πως η συγκεκριμένη νεαρή που με απασχολεί σήμερα, τραγουδώντας πλέον τα πάντα (μέχρι την ασήμαντη «βαλίτσα» της Μάγιας Μελάγια ακούσαμε χθες…) σύντομα θα «καεί». Δεν την συμφέρει τόση προβολή, ειδικά όταν στο ρεπερτόριό της το 90% ανήκουν επιτυχίες που έχουν μείνει στη μνήμη μας με τις μαγικές φωνές των πρώτων εκτελέσεων εδώ και κάποιες δεκαετίες.

Μοναδικό ελαφρυντικό, το ότι κάποτε γράφονταν εκατό πολύ καλά τραγούδια τον χρόνο και σήμερα ένα (και αν!) κάθε μήνα…

Και όταν, επιτέλους, πίστεψα πως ξεμπέρδεψα με τον εκνευρισμό μου, καθώς  ακούστηκε η εισαγωγή από το θεϊκό «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» του Θεοδωράκη σε ποίηση Τάσου Λειβαδίτη, που μπήκε στο μουσικό μας DNA με την μαγική φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Για μια στιγμή μόνο. Γιατί, με το που ξεκίνησε το πρώτο κουπλέ (‘μικρά κι’ ανήλιαγα στενά…’) νά’τη η λίγο ψευδή φωνή ενός νεαρού, ο οποίος τολμούσε να αγγίξει ένα αγιασμένο τραγούδι. Φυσικά ο ίδιος ο ερμηνευτής μπορεί να διαθέτει άγνοια κινδύνου (ή να πιστεύει πως είναι ισάξιος του ‘σερ’) όταν βγαίνει στην αγορά να ‘συγκριθεί’ με θηρίο της δισκογραφίας. Εκείνοι, όμως που αποφασίζουν να «τον παίξουν», γιατί το κάνουν; Προφανώς θα μου απαντούσε κάποιος αρμόδιος ότι «η εποχή προχωράει». Σύμφωνοι, μόνο που μ’ αυτά και μ’ αυτά, το χρυσάφι θα το μετατρέψουμε σε μπακίρι…

  GREEK RESTAURANT – NEW YORK 253-17 NORTHERN BLVD

Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

  • 38
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Ήρθε το τέλος του κόσμου;, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ
Αγάπη και φραγγέλιο, του Νίκου Σταθόπουλου
Έρωτας.. και γίνεσαι ο Κοναν ο Βάρβαρος και η Παναγία των Παρισίων μαζί, της Λουσίλ Πετρίδου.

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.