Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

ΜΟΥ (σου, του….), της Ματίνας Ράπτη-Μιληλή

Ματίνα Ράπτη -Μιληλή

Μου… Δεν ξέρω γιατί, αλλά τελευταία κολλάω σ’ αυτή την τοσοδούλα κτητική αντωνυμία και όλη η υπόλοιπη πρόταση πάει άπατη. Στο μυαλό μου κολλημένο το ΜΟΥ . Το εξοχικό ΜΟΥ, το αυτοκίνητο Μου, Μου, μου μου. Δικό ΜΟΥ. Το ακούω όλο και πιο συχνά. Κι είναι σαν να φωσφορίζει ένα πράμα! Να είναι γιγάντιο , το πιο ντούκι απ’ όλα τα μέρη του λόγου. Ποζάρει αυτάρεσκα, θρασύτατο και αγενέστατο. Με τσιμπάει σαν την πινέζα στην σαγιονάρα. Ξεχώριζει σαν την μύγα μέσ’ στο γάλα… Μου χαλάει την συζήτηση, την καλή μου διάθεση. Με νευριάζει, πώς το λένε; Πότε έγινε ο κόσμος τόσο αγενής; Τόσο ξιπασμένος; Τόσο εγωιστής; #Κατι δικά ΜΟΥ


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Ιστορίες καραντίνας. Ένδον. Επεισόδιο …δεν θυμάμαι, της Ματίνας Ράπτη-Μιληλή
Η άγρια και σκληρή τέχνη της αγάπης, του Κωστή Α. Μακρή
Όταν «τα σταφύλια της οργής» αρχίζουν να ωριμάζουν, τι να ευχηθείς; «Καλά κρασιά»;, του Κωνσταντίνου Μεϊντάνη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.