Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Γιώργο Μάγγα, ψυχή της Λιβαδειάς και μύθε του Ελληνικού κλαρίνου! Πληροφορήθηκα από συντοπίτη σου ότι ένα μικρό έως ανεπαίσθητο πρόβλημα υγείας – το ζάχαρο – όπως το λες κι εσύ, σε έχει καθηλώσει στο σπίτι και μόνη σου έξοδος είναι οι απογευματινές σου βόλτες παρέα με τη γυναίκα σου τη Τζούλη. Ψιλοπράγματα αυτά! Όλα παλεύονται, όλα ξεπερνιούνται ειδικά σήμερα που η Ιατρική βρίσκεται στο αποκορύφωμά της.

Τα πανηγύρια – που ήδη άρχισαν ανά την Επαρχία – είναι φτωχά χωρίς το Διονυσιακό σου ταμπεραμέντο, το χρυσό σου κλαρίνο και τα ‘στρατοσφαιρικά’ σου γυρίσματα που έχουν γράψει ιστορία από την πλατεία της γενέτειράς σου μέχρι τα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου, σε περιμένουν Γιώργο Μάγγα Καλλιτέχνη.

Οι ημέρες έχουν χάσει πλέον τη λάμψη τους. Το κοινό σου –οι ανυπόμονοι πιστοί σου χορευτές, τα γλέντια που σήκωναν τον ήλιο μες τα μεσάνυχτα– σ’ αναζητούν. Οι πλατείες διψούν για τα μερακλίδικα μοιρολόγια και τους τσάμικους, τους συρτούς, που μόνο τα δικά σου μαγικά δάχτυλα μπορούν ν’ απογειώσουν.

Ο τόπος σου, η Λιβαδειά που τίμησες όσο λίγοι, σε περιμένει να πάρεις ξανά τη θέση σου στο πάλκο μαζί με την πολυαγαπημένη σου Τζούλη. Ήρθε η στιγμή – νομίζω – να ξαναφορέσεις τις πλουμιστές σου φορεσιές, να πάρεις το κλαρίνο σου αγκαλιά και να μας παρασύρεις όλους σε έναν ατέλειωτο χορό. Άλλωστε, όπως λέει και η ψυχή σου: ‘τα πανηγύρια θέλουν μεράκια, αναζητούν το πάθος’ και σ’ αναζητούν, Γιώργο. Ο κόσμος Μάγγα μου διψάει για τη μουσική σου.

Γύρνα τις σελίδες σου και ζήσε τον παλμό μέσα από τα καθηλωτικά παιξίματά σου, παρασέρνοντας κι εμάς στο δικό σου μουσικό χώρο, όπου μόνο εσύ ξέρεις να μας στροβιλίζεις.