Απόψεις

«Το αφορολόγητο των πλουσίων», Τζίνα μας;, του Χρήστου Μαγγούτα

Spread the love

Αγαπητή Τζίνα,

 

Δε θεωρώ σοφό ένας συνεργάτης να κρίνει άρθρο άλλου συνεργάτη, αυτό είναι θέμα των αναγνωστών μας και δε σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε «εμφύλιο» πόλεμο μεταξύ μας.

Αλλά εσύ είσαι “η Πόρτα μας” και από καιρό σε καιρό πρέπει να δοκιμάζουμε την …αντοχή της και την πολυφωνία της. Η φιλία μας παραμένει ακλόνητη μέσα από πολλές στιγμές, μερικές από αυτές όχι εύκολες.

 

Στο θέμα μας μετά την καλόπιστη εισαγωγή:

Γράφεις ότι «τα μεγάλα πορτοφόλια σ’ αυτή τη χώρα» πρέπει να έχουν το αφορολόγητο. Καλά πάντα δεν το είχαν; Και πέρα από αυτό δε είχαν μέγιστο μερίδιο στον πολιτικό κορβανά; Κι αν ήταν πολύ μεγάλα πορτοφόλια δεν ήταν αυτοί που επέλεγαν ποιος θα μας κυβερνήσει με τις προσβάσεις τους στα ΜΜΕ που βασικά ανήκουν σ’ αυτούς;

Αλλά ας το ξεπεράσουμε αυτό. Τι γίνεται με ένα βιοτέχνη που απασχολεί 10-20 εργάτες και παράγει το ίδιο προϊόν, ασφαλώς σε πολύ μικρότερες ποσότητες από τον άλλον, και τον ταράζει το κράτος με τους φόρους ώστε τελικά το προϊόν του να βγαίνει στην αγορά ακριβότερο, με αποτέλεσμα σταδιακά να κλείσει η επιχείρηση, με ζημία για τη χώρα; Γιατί ο μεσαίος βιοτέχνης θα διαθέσει τα κέρδη του στην τοπική αγορά, ενώ ο μεγάλος θα τα στείλει σε offshore εταιρείες.

Και τελικά ποιος, μικρός ή μεγάλος επιχειρηματίας θα επενδύσει στην Ελλάδα και σε τι; Η μόνη μας «βιομηχανία» είναι ο τουρισμός, αλλά είναι επιχείρηση υψηλού ρίσκου. Μόνο μια τρομοκρατική ενέργεια – που πιστεύω ότι δε θα γίνει γιατί η Ελλάδα δεν έχει εχθρούς – και οι ταξιδιωτικές οδηγίες θα βουλιάξουν τον τουρισμό και μαζί τις εταιρίες που επένδυσαν πολλά εκατομμύρια στον τομέα αυτό.

Οι άλλες βαριές βιομηχανίες δεν είναι πια για την Ελλάδα, όταν κλείνουν στην Ευρώπη και την Αμερική, κάτω από την πίεση της κινέζικης παραγωγής που παράγει το ίδιο (και σταδιακά ίδιας ποιότητας) προϊόν με το μισό κόστος.
Πρέπει ο Έλληνας κάποτε να συνειδητοποιήσει ότι το μόνο που μπορεί να παράγει είναι αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα βιολογικού επίπεδου. Σ’ αυτό δεν μπορεί να τον συναγωνιστεί η Κίνα, που όλο το έδαφός της έχει μολυνθεί από τα απόβλητα των εργοστασίων της. Μου το έγραψε ένας φίλος εισαγωγέας από την Κίνα: «Για τρεις ώρες από το αεροπλάνο δεν έβλεπα τίποτα άλλο από εργοστάσια».

Αλλά ο Νεοέλληνας μισεί τη γη, «τη γη του». Πρέπει να βγει μια νέα γενιά, μορφωμένων αγροτών, που θα πάρουν στα σοβαρά το έργο τους για βιολογική αγροτοκτηνοτροφική ανάπτυξη, σύμφωνα με τα διεθνή στάνταρντς. Κι εδώ δε χρειάζονται «μεγάλα πορτοφόλια» που επιδιώκουν το εύκολο κέρδος, αλλά μικρές επιχειρήσεις ή συνεταιρισμοί που θα αναλάβουν το δύσκολο έργο με επιδοτήσεις από την πολιτεία. Αλλά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε αλλιώς. Σαν παράδειγμα ότι αν χρειάζεται μόνο μια γραμματέας στο συνεταιρισμό δε μπορούν να διοριστούν 20, όσα είναι τα μέλη του.

Μπορεί εγώ στο Τορόντο να αγοράζω ξηρά σύκα Καλαμάτας για συναισθηματικούς λόγους, αλλά ο Καναδός θα διαλέξει τα τούρκικα γιατί έχουν καλύτερη συσκευασία, είναι πολύ φθηνότερα και το ίδιο νόστιμα.

Κανένας λαός δε σώθηκε με το να δώσει τα ηνία στους πλούσιους, ουσιαστικά τους έδωσε τη δύναμη να τον σκλαβώσουν «Των χειρών λύσας την Ελλάδα, του τραχήλου δέδεκεν».

Ο ελληνικός λαός πρέπει να μάθει να σκέφτεται αλλιώς. Και να εκλέγει πολιτικούς που σκέφτονται αλλιώς.

Αν με ρωτήσεις, Τζίνα, αν ελπίζω σ΄ αυτό, θα σου πω ότι δεν ξέρω….

 

Πάντα φιλικά.

 

Χρήστος Μαγγούτας

SHARE
RELATED POSTS
Παυλίδης: Μια έκθεση
Η δουλειά κάνει τους μάγκες, της Τζίνας Δαβιλά
H 20η μου Φεβρουαρίου, της Τζίνας Δαβιλά
2 Σχόλια
  • Χρήστος Μαγγούτας
    28 Οκτωβρίου 2014 at 20:32

    Ας μη δευτερολογήσω. Οι αναγνώστες μας έχουν και τις δυο απόψεις.
    Πάντως βλέπω ότι η Πόρτα αντέχει –από αταάλι είναι κι αυτή και η πολυφωνία της?
    Αυτό είναι η χαρά μου, όπως και στην εφημερίδα μου: φυτώριο ιδεών ακόμα και αλληλοσυγκρουόμενων.

    Σ’ ευχαριστώ, Τζίνα.

  • Τζίνα Δαβιλά
    28 Οκτωβρίου 2014 at 19:56

    Χρήστο, όταν λέω αφορολόγητο των πλουσίων εννοώ με όρους που καλύπτονται και οι εργαζόμενοι και η χώρα. Δηλαδή, δεν εννοώ μισθούς των 300 ευρώ ούτε και να κάνουν τραπεζικές καταθέσεις των κερδών τους οι επιχειρηματίες στο εξωτερικό. Εννοώ να γίνει συμφωνία ώστε και τα χρήματά τους να μείνουν στην Ελλάδα και να κερδίσουν το αφορολόγητο, αν διασφαλίσουν θέσεις εργασίας με καλούς μισθούς. Κάπου αναφέρεις μια βιοτεχνία των 20 ή 30 ατόμων. Μα αυτοί δεν είναι τα μεγάλα πορτοφόλια. Σε αυτούς η φορολογία θα μπορούσε να είναι σημαντικά μειωμένη, βάσει εργαζομένων και συνθηκών εργασίας (ασφάλεια, καλή μισθοδοσία κλπ). Τέλος, οι ομογενείς του εξωτερικού ξέρεις πόσο θα ήθελαν να επενδύσουν στην χώρα τους, που εξακολουθούν να αγαπούν; Ίσως τελικά να είναι οι μόνοι πατριώτες, αληθινοί πατριώτες.

    Αυτά τα ολίγα από μένα που δεν είμαι οικονομολόγος. Πιστεύω ακράδαντα πως αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι πραγματικά αποτελεσματικό, θα βρει τα κατάλληλα πρόσωπα και τους κατάλληλους συμβούλους.

    Τώρα σχετικά με την αντοχή της Πόρτας… νομίζω πως αποδείξαμε πως είμαστε πολυφωνικοί. Πάντα στο πλαίσιο του αλληλοσεβασμού, με όρους πολιτισμένης συμπεριφοράς.

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.