Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

Πώς μπορώ…;, του Κωστή Α. Μακρή

 

Για τις Λαμπρές και τις Πρωτομαγιές

που πέρασαν και για εκείνες που θα έρθουν

 

Πώς μπορώ να θριαμβολογώ για νίκες, όταν ποτέ δεν γνώρισα τα όπλα μου;

Πώς μπορώ να κρύβω τη νίκη τής ζωής, θανάτους μνημονεύοντας και δρόμους μαρτυρίου;

Πώς μπορώ να χαίρομαι για ό,τι δεν μπόρεσα να εμποδίσω.

Πώς μπορώ να καμαρώνω για μια ήττα, όταν αρνιέμαι την ανικανότητά μου να νικήσω;

Πώς μπορώ να μοιρολογάω για θυσίες, όταν κι εγώ έσπρωχνα τους εαυτούς μου στο μαχαίρι;

Πώς μπορώ να θρηνώ για τις απώλειες, όταν έχω αποτύχει να διακρίνω την προδοσία;

Πώς μπορώ να θλίβομαι για ό,τι δεν μπόρεσα να εμποδίσω;

Πώς μπορώ να φανερώσω σε σένα, όσα δεν μπόρεσα να φανερώσω σε μένα;

Πώς μπορώ να κρύψω από σένα, όσα δεν μπόρεσα να κρύψω από τον εαυτό μου;

Πώς μπορώ να βλέπω μόνο τον σταυρό, όταν παντού ο άνθρωπος με τ’ απλωμένα χέρια υποφέρει;

Πώς μπορώ για θάνατο να μη μιλάω, όταν η σκέψη μου πάντα γύρω απ’ τη ζωή γυρνάει;

Πώς μπορώ να μιλάω για Ανάσταση μια φορά το χρόνο, όταν κάθε μέρα κάποιο παιδί, ανθρώπου ζώου ή φυτού, ορθώνεται και περπατάει ή ανθίζει;

Πώς μπορώ να κοιτάξω μακριά, με σπασμένα τα γυαλιά της αγάπης;

Πώς μπορώ να φέξω στο σκοτάδι, αν δεν κάνω κεριά τα δάχτυλά μου;

 

 

 

Κωστής Α. Μακρής


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Η κατάντια είναι πλέον μη αναστρέψιμη, του Γιάννη Μακριδάκη
Αρχηγός ΓΕΣ Αλκιβιάδης Στεφανής: “Στο βάθος το ζηλεύουμε αυτό που ρεζιλεύουμε”*, της Τζίνας Δαβιλά
Παραβάτες οι 3 στους 5!, του Γιώργου Αρκουλή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.