Πρόσωπα - Αφιερώματα

Όταν σταμάτησε ο χρόνος, του Αλέξανδρου Μπέμπη

Spread the love

 

Αλέξανδρος Μπέμπης    

 

 

 

 

 

dzon-lenon-AFP.jpg

 

 

Ήταν 8 Δεκέμβρη του 1980.


Απογευματινό νούμερο σκοπιά (4.30-6.30) σε στρατόπεδο κάπου στην Ελλάδα.

Από το, απαγορευμένο τα χρόνια εκείνα, φορητό ραδιοφωνάκι, στις ειδήσεις των 6.00 πληροφορούμαι την συγκλονιστική και μακάβρια είδηση.

…”Δολοφονήθηκε ο Τζον Λένον, επιστρέφοντας στο σπίτι του”…

Δεν σκέφτηκα το μεγάλο ”γιατί”.

Μόνο να πετάξω το όπλο, να πηδήξω τα σύρματα και να φύγω. ΝΑ ΦΥΓΩ όσο πιο μακρυά γίνεται.

Δεν το έκανα θλιβερός μέσα στη φρίκη μου.

Ίσως επειδή δεν ήμουν 19 χρόνων, αλλά σχεδόν 26 με μια δουλειά που περίμενε την απόλυση μου…

Συμβατικός και συμβιβασμένος, το μόνο που βρήκα το θάρρος να κάνω ήταν να βγάλω το ρολόι από το χέρι μου να το σπάσω με το κοντάκι και να το πετάξω στα χωράφια.

 

Τζον Λένον.

Μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα.

Όχι μόνο για το εξαίρετο καλλιτεχνικό του έργο, αλλά γιατί μπήκε μπροστά από αυτό, το υποστήριξε και το εκπροσώπησε ο ίδιος με τη στάση της ζωής του.

Αθάνατος. Δεν φοβόταν τίποτε και κανέναν, διότι …”it’s easy”…

 

 

{youtube}sWEEaH3QZoI{/youtube}

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Μαρία Καρχιλάκη
Δεν άντεξε στη Γερμανία, επέστρεψε στο Ιράκ, της Μαρίας Καρχιλάκη
Arafat – Palestine’s last Hope!, by George Sarafoglou – Αραφάτ, η τελευταία ελπίδα για την Παλαιστίνη, του Γιώργου Σαράφογλου
Νικόλας Άσιμος και όχι Ασημόπουλος, του Δημήτρη Κατσούλα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.