Πόρτα στις Ανταποκρίσεις

Μια βραδιά στην Όπερα, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ

Spread the love

181f88054488236c2679da41b7cf6faf_XL_1.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αλεξάνδρα Καρακοπούλου -Τσίσσερ

 

  

 richard-lugner-opernball-sophia-loren.jpg

 

 OPERNBALL-2014_1393536250254461.jpg

 

 

 

 Βιέννη

 

Όπερα. Αυτό το είδος μουσικής έχει το φανατικό της κοινό εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είναι κάτι που όταν σε κερδίσει, δεν βγαίνει ποτέ από μέσα σου και συνεχίζει να σε συγκινεί και να σε μαγεύει, ιδιαιτέρως όταν έχεις την τύχη να την απολαύσεις με τους καλύτερους του είδους. Δεν θέλω όμως να μιλήσω για αυτό, αλλά για κάτι που έχει εξίσου μεγάλη σημασία… για το «περιτύλιγμα», ένα κτίριο όλο ιστορία και λάμψη, εδώ, στην μαγική αυτοκρατορική πρωτεύουσα της Αυστρίας, Βιέννη.

 

Η Όπερα της Βιέννης και συγκεκριμένα ο ετήσιος χορός της, το αποκορύφωμα της βιεννέζικης Αποκριάς είναι μια μοναδική παράδοση, που ξεκίνησε το 1814/1815, με αρκετά διαφορετική μορφή από την σημερινή. Τότε ήταν ένα κοσμικό γεγονός που απευθύνονταν μόνο στους καλλιτέχνες της Όπερας της αυτοκρατορικής Αυλής. Στις 11 Δεκεμβρίου του 1877 διοργανώθηκε το πρώτο «Σουαρέ», όπου οι εισπράξεις της βραδιάς αφιερώθηκαν σε ειδικό Συνταξιοδοτικό πρόγραμμα της Όπερας. Τότε δεν επιτρέπονταν οι χοροί, γιατί ο Αυτοκράτορας φοβόταν τις καταστροφές του χώρου, κάτι που είχε ήδη προηγηθεί στην Όπερα του Παρισιού. Ο Υιός Γιόχαν Στράους διηύθυνε την ορχήστρα και ο αδερφός του Έντουαρτ Στράους έπαιξε για πρώτη φορά την Opern-Soirée-Polka και ξεσήκωσε όλους τους καλεσμένους για χορό. Από τις 15 Ιανουαρίου του 1878 μιλούσαν όλοι πια για τον ετήσιο χορό στην Όπερα της Βιέννης.

 

Μετά από μερικά «διαλείμματα» λόγω προβλημάτων επί μοναρχίας και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ο χορός της Όπερας έγινε στις 26 Ιανουαρίου 1935. Ενδιαφέρον έχει πως στις 21 Φεβρουαρίου 1939 και υπό την εντολή της γερμανικής εθνικοσοσιαλιστικής (ναζιστικής) κυβέρνησης, ένα χρόνο περίπου μετά το ξακουστό Anschluss της Αυστρίας, πραγματοποιήθηκε ο χορός.

 

Μετά το 1956 συνεχίστηκε η παράδοση. Πολλές προσωπικότητες της παγκόσμιας κλασικής μουσικής σκηνής έχουν λάμψει και συνεχίζουν να λάμπουν σε αυτό το αξεπέραστο κοινωνικό γεγονός της πόλης μας.

 

Φέτος γιορτάστηκαν τα 60 χρόνια του χορού αυτού με ένα πραγματικά φαντασμαγορικό πρόγραμμα. Το πρωτόκολλο της βραδιάς είχε ασφαλώς την τιμητική του όπως όλα τα χρόνια, αφού οι άνδρες φορούν σμόκινγκ με λευκό παπιγιόν (με το μαύρο απαγορεύεται η είσοδος, αλλά πάντα υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος για την αντικατάσταση του μαύρου με λευκό) και οι γυναίκες με βραδινή τουαλέτα, αυστηρά!

 

Εννοείται πως είναι και η βραδιά των ονομαζόμενων «Ντεμπιτάντ», όπου λευκοντυμένες (μόνο) νεαρές κοπέλες της υψηλής κοινωνίας και όχι μόνο, κάνουν το «ντεμπούτο» τους στην κοινωνία της Αυστρίας συνοδευόμενες από τους εκάστοτε καβαλιέρους τους, ανοίγοντας έτσι επίσημα τον χορό. Είναι γνωστό ασφαλώς σε όλους τους κύκλους εδώ πως όταν κανείς έχει στην διάθεσή του ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό, είναι μέχρι 24 χρονών, πηγαίνει σε σχολή εκμάθησης κλασικών χορών και περάσει από οντισιόν μπορεί να πάρει μέρος.

 

Τα εισιτήρια είναι εξίσου «φαντασμαγορικά» όσο και η βραδιά. Η τιμή τους ξεκινά από τα 290 Ευρώ (είσοδος) και αναλόγως το τραπέζι ή τον χώρο που επιλέγει κανείς να περάσει την βραδιά, φτάνουν μέχρι τα 20.500 Ευρώ (διπλό θεωρείο).

 

Το υπέροχο αυτό βράδυ, που όλοι οι Βιεννέζοι περιμένουν πως και πως, είναι και ένας τηλεοπτικός θεσμός, που καλύπτεται από το αυστριακό κρατικό κανάλι ORF. Φυσικά και υπάρχει ένα μακρύ εντυπωσιακό κόκκινο χαλί μπροστά στην είσοδο του μεγαλοπρεπούς κτιρίου, όπου τα φλας των φωτογράφων δεν σταματούν να προσφέρουν μια νότα επιπλέον γκλάμουρ και να δείχνουν τους επίσημους και μη ακόμη πιο όμορφους. Θυμίζει κάτι από Χόλιγουντ, αφού πολλές είναι αυτές οι σταρ που έχουν τιμήσει τον χορό ως καλεσμένες της γνωστής «τηλεπερσόνας» Αυστριακού πολυεκατομμυριούχου κατασκευαστή Ρίχαρντ Λούγκνερ έχουν κάνει το «βιεννέζικό τους ντεμπούτο». Σοφία Λόρεν, Γκρέις Τζόουνς, Τζόαν Κόλινς, Πάμελα Άντερσον, Κιμ Καρντάσιαν, Ιβάνα Τράμπ, Ντίτα φον Τιζ και Μπρούκ Σίλντς είναι μερικές από αυτές.

 

Η φετινή γιορτή της Όπερας ήταν ολοκληρωτικά πανέμορφη. Η χορογραφία της έναρξης πρωτότυπα αριστοτεχνική. Η χορευτικές επιδόσεις των κλασικών χορευτών του μπαλέτου της όπερας αλλά και αυτές των «Ντεμπιτάντ» ενθουσίασαν το κοινό. Η αξεπέραστη μελωδική φωνή του ζωντανού θρύλου της Όπερας Πλάσιντο Ντομίνγκο, ο οποίος ερμήνευσε πολύ γνωστά κομμάτια από την «Εύθυμη χήρα» του Λέχαρ με την υποστήριξη της παρτενέρ του Ρωσίδας κολορατούρα σοπράνο Olga Peretyatko, ήταν αποστομωτική. Η όπερα σείστηκε στην κυριολεξία από τα χειροκροτήματα. Καταπληκτική στιγμή! Ακόμη κι εμείς από την τηλεόρασή μας, νιώσαμε την συγκίνηση και την μοναδικότητα του χρόνου… έτσι, που να εύχεσαι να σταματήσει για πάντα εκεί…

 

Δείτε την έκθεση εικόνων που ακολουθεί.

 

 * Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.


The article expresses the views of the author

iPorta.gr

 

 

[iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/JkZxqgbO-rc” frameborder=”0″ allowfullscreen ]
SHARE
RELATED POSTS
Alexandra Karakopoulou - Zisser
Αργο-πορημένες γνώμες, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ
Alexandra Karakopoulou - Zisser
Ιμάμ Μπαϊλντί και άγιος ο θεός, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ
Χτυποκάρδια στην Βιέννη: θέατρο Brett, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.