Κινηματογράφος - Θέατρο

“Ιφιγένεια In Memoriam» στις 30 Οκτωβρίου στον Κεραμεικό, της Δήμητρας Κρεπς

 

_τέλος-Ξενώνας_Αγ.Αικατερίνης_048.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Δήμητρα Κρεπς είναι Φιλόλογος και έχει κάνει μεταπτυχιακό στο Σωματικό Θέατρο 

 

 

 

 

d56a0e_6a59abbce6b44d30b95327e904e8a9e7.jpg_srb_p_645_484_75_22_0.50_1.20_0_1.jpg

 

 

“Ιφιγένεια In Memoriam»

 

στον Κεραμεικό

 

 Παρασκευή 30 Οκτωβρίου,  στις 8.30 μ.μ στο υπαίθριο θεατράκι belvedere στον Αρχαίο Κεραμεικό – στην συμβολή των οδών

 

Ερμού, Μελιδόνη και Ευβούλου

 

 

“η ζωή είναι ένα όνειρο που βλέπει ο θάνατος” Δημήτρης Δημητριάδης

 

Κάθε πράξη θεάτρου είναι μια ανά-ληψη, μια επανενσωμάτωση, ένα παρελθόν που γίνεται παρόν ως εν ονείρω, μια μνημοσύνη της πεθυμιάς αλλά και μια λήθη, ένα λανθάνειν που επιτρέπει στο τραγούδι του κατασφαγιασμένου Ορφέα να ξαναρχίζει σε κυκλική αχρονία
πάντα. Κάθε έργο που πίνει νερό από τον αρχέτυπο μύθο είναι μια περιπλάνηση υπό το αδιανόητο’, μια αλητεία, μια εμπειρία ξενιτεύματος, χωρίς την οποία δεν θα μπορούσε ποτέ να λαξευτεί το ίδιον στο ανίδιον.

 

Στον Λεμουάν η Ιφιγένεια γίνεται σωματική μετωνυμία της θυσίας, μέσα από το ζευγάρωμα ομορφιάς και βιαιότητος στο απροσπέλαστο υπερβατικό κάθε πυρκαγιάς του έρωτα και του πολέμου. Αν τον Οιδίποδα τον καθορίζει η ένοχη αθωότητα, την Ιφιγένεια η άλυτη  αθωότητα στην σύγκρουση οίκου και πόλης, γειωμένη εδώ όμως από την σκοτεινή οικολογία του έρωτα. Α-λυτη με ένα άλφα όχι στερητικό αλλά προσθετικό, το θυσιαστικό άλφα του άχτιστου ψυχικού χώρου που επιτρέπει στο ταξίδι να συνεχίζεται σαν νιτσεική αέναη επιστροφή εις στο διηνεκές. Το ταξίδι της δεν έχει τέλος όπως του Οδυσσέα, σαν εκ-δρομή περιπατητική συν-ποτική, σαν Διοτίμα που δεν φτάνει ποτέ στον ύψιστο αναβαθμό, που χάνει τα λόγια σαν τον μεθυσμένο περίλυπο Αγαμέμνονα για να τα ξαναβρεί, που ξεχνά τα βήματα για να μπορεί να τα ξαναθυμηθεί, που επιστρέφει για να ξαναφύγει μέχρι την ύστατη ώρα την καλή, που σφαγιάζεται για να μπορεί να αναδύεται  από την χάριν των ερειπίων της και να λέει την ιστορία από το επέκεινα του θανάτου. “Μιαν άλλην Ιφιγένεια, από αλλού φερμένη” μια Ιφιγένεια-φαγιούμ σε μια παράσταση χωρο- ευαίσθητη (site-sensitive όχι site-specific) με την ετεροτοπία του θεάτρου μέσα στην ετεροτοπία του νεκροταφείου, ένας φαντασματικός χώρος εν χώρω όπου δεν είναι τόπος αλλά γίνεται ο αδήριτος φυσικός χώρος/καθρέφτης για να εκλείψουν, ανασυσταθούν μα κυρίως να αλληλοκατοικηθούν ιφι-ποιοί και θεατές/μάρτυρες σε αντιστικτικά μα αμοιβαία επιτελέσματα, σε ιφι-φαέθειες καταβασίες αιμαγγελίων ένδον-έξω.  

 

Διαβάστε επίσης τι έγραψε ο Γρηγόρης Τσιόγκας για την παράσταση. 

[iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/i1EE3qYdxOc” frameborder=”0″ allowfullscreen ]


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Πρεμιέρα για την «Προσωπική Συμφωνία» στο θέατρο “Από Μηχανής Θέατρο”- Φωτογραφίες
10298795_10208677114746011_8704070876597116332_n.jpg
Τι είπαν για την παράσταση “Η επίσκεψη της Γηραιάς Κυρίας”- ΠραΞις, Ρόδος
17022294_10212037610956316_7917928457331360124_n.jpg
Με το αριστούργημα του Τσέχωφ ξεκινά το 2017 η θεατρική ομάδα “Πράξις”

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.