Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία Πόρτα στη Μουσική

Η ώρα της αποκάλυψης, του Αλέξανδρου Μπέμπη

Spread the love

 

 

Το “666” είναι ένα πρωτοποριακό για την εποχή του (1972) έργο της ΡΟΚ σκηνής, εμπνευσμένο από την Αποκάλυψη του Ιωάννου σε σύνθεση του Βαγγέλη Παπαθανασίου (Aphrodite’s Child) και προσαρμογή των στίχων από τον Κώστα Φέρρη.

Για το AEGEAN SEA που ακούμε, δεν θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι ο Ιωάννης και πολύ περισσότερο ο Φέρρης είχαν προβλέψει τις σκηνές  αποκάλυψης που βιώνουμε εδώ και τρία χρόνια στο Αιγαίο Πέλαγος.

Η πραγματική αποκάλυψη όμως συντελείται εδώ και λίγους μήνες που διογκώθηκε και έγινε πλέον ανεξέλεγκτο το κύμα των προσφύγων και αφορά στην εικόνα της Ευρώπης.

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με την ιστορία της και το ζήτημα των προσφύγων είναι καταλύτης και το ιστορικό ορόσημο της αποκάλυψης της γυμνής και ωμής αλήθειας.

Ή θα γίνει η υπέρβαση και θα προχωρήσει η ουσιαστική ενoποίηση, όπως την επιθυμούν οι περισσότεροι πολίτες της, όπως προσδοκούσαν οι οραματιστές ηγέτες που την δημιούργησαν και όπως έχει αποφασιστεί πριν λίγα χρόνια με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, είτε αν παραμείνει εγκλωβισμένη σε αυτές τις νοοτροπίες και πολιτικές, θα οδηγηθεί στη διάλυση με απρόβλεπτες συνέπειες.

Αυτό που δεν θέλει ή δεν μπορεί να θέλει ή δεν θέλει να μπορεί να καταλάβει η πολιτική ελίτ που κινεί τα νήματα της Ευρώπης στις μέρες μας είναι ότι το προσφυγικό και μεταναστευτικό είναι αναπόσπαστα και δομικά στοιχεία της ιστορίας της.

Όλοι σ’ αυτή τη γωνιά της Γης, είμαστε πρόσφυγες ή μετανάστες εδώ και 3.000 σχεδόν χρόνια.

Η λύση του μπορεί να είναι μόνο ανθρωπιστικού χαρακτήρα, υπεράνω αριθμών και χρημάτων.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  
The article expresses the views of the author
iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Ελλάδα = Ελπίδα!, του Γιώργου Σαράφογλου
Διήμερη επίσκεψη στο ΓΕΣ από τον Αρχηγό Χερσαίων Δυνάμεων της Βουλγαρίας – Νέο πεδίο συνεργασίας για τον Στρατό Ξηράς της Ελλάδας
Μια μικρή ιστορία από το μακρινό μας Πουέρτο Ρίκο, του Νίκου Ζέρβα
4 Σχόλια
  • Κέλλυ Χ.
    9 Νοεμβρίου 2015 at 17:00

    Εξαιρετική η ροκιά, μπράβο και σ΄αυτούς (το 1972) και σε σένα που το ανακάλυψες και μας το σύστησες! :-))

    Για τους δόλιους Σύριους δεν αντέχω να μιλάω, το δράμα τους με πονάει αφάνταστα…
    Προσπαθώ να ενεργοποιώ τη φυσική αισιοδοξία μου, κάθε φορά που σκέφτομαι πού μπορεί να βγάλει την ανθρωπότητα -όλη την ανθρωπότητα, για το κάθε κράτος διαφορετικά-, όλη αυτή η μεγάλη αναστάτωση που συμβαίνει παγκοσμίως απ΄το 2008 (και θα συμβαίνει για καμιά δεκαετία ακόμα)…

  • ALEX
    8 Νοεμβρίου 2015 at 10:36

    @ Χαρά α.

    Ευχαριστώ για τη σημαντική υπενθύμιση.
    Μετανάστες,με το έργο τους απαγορευμένο τότε από τη Χούντα.

    @ nikandy

    Δεν περισσεύει ευαισθησία μπροστά σ’ αυτές τις εικόνες που βλέπουμε.

  • nikandy
    7 Νοεμβρίου 2015 at 08:16

    Καλημέρα
    Εξαιρετική θέση και άποψη .
    Δεν θα περίμενα κάτι διαφορετικό
    από έναν ευαίσθητο … Μπέμπη .

    Να είσαι καλά .

  • Χαρα α.
    7 Νοεμβρίου 2015 at 07:34

    Ενας επιπλεον συμβολιςμος.
    Ο δίσκος γράφτηκε απο μεταναστες(οταν στην χούντα τα “παιδια” φεύγοντας για Λονδινο, κόληςαν στο Παρίσι).
    Άλλοι λόγοι, άλλες συνθήκες, αλλα ιδιος ξεριζωμός… Τα χρονια που περνούν δυστυχώς δεν μας βοηθούν στην εξέλιξη.

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.