Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

Ένας ελεύθερος σκύλος, του Κωστή Α. Μακρή

Spread the love

 

 

 

 

 

 

 

 

Κωστής Α. Μακρής

  

 

 

 

 

Βλέπω συχνά στη γειτονιά

ένα ελεύθερο σκυλί.

Δεν έχει αφέντη, ούτε λουρί,

το χρώμα του είναι κανελί.

* * *

Το βλέμμα πάντα ζωηρό

και μου κουνάει την ουρά

κι όταν κοντά του θα βρεθώ

το χάδι δεν θα τ’ αρνηθώ.

* * *

Είναι περήφανο σκυλί,

αγάπη θέλει μόνο,

αλλ’ αν του δώσω και φαΐ

όχι ποτέ δεν θα μου πει.

* * *

Με χάδια γνωριστήκαμε,

και φίλοι σχεδόν γίναμε.

Κι όποτε συναντιόμαστε

όμορφα χαιρετιόμαστε.

* * *

* * *

Μια μέρα, θέλησα όνομα

να δώσω στον σκυλάκο.

Όνομα ασυνήθιστο,

σπάνιο και μεγάλο.

* * *

Συσκέφτηκα με τον εαυτό

κι έβγαλα τ’ όνομα αυτό:

Νάχακο Καλάκι

Γιαναμάσου Λάο!

* * *

Μ’ αυτό τ’ ωραίο όνομα

συνέχεια τον φωνάζω.

Εκείνος έρχεται κοντά

κι εγώ αναγαλλιάζω.

* * *

Είν’ όμως κάτι γείτονες

που λέν με ύφος βλοσυρό:

«Μα είναι όνομα αυτό,

για έναν σκύλο, σοβαρό;»

Κι εγώ που με τους γείτονες

δεν θέλω προστριβές

το όνομα το σπάνιο

το ρίχνω μες στο μπάνιο.

* * *

Μαζεύει μέσα στο νερό

το όνομα το μακρουλό

και από κει που ήτανε

ωραίο μακρυνάρι

κουτσουρεμένο έμεινε

και μίζερο, λειψό.

* * *

Σκυλάκι μου καλόβολο,

σκύλε, του δρόμου αφέντη,

απ’ τ’ όνομα που σου ’δωσα,

το τελευταίο κρατώ.

* * *

Σαν που ‘σαι συ αδέσποτος,

κι εγώ δεσποτεμένος,

θα σε καλώ Λαό στο εξής

και να ’σαι φχαριστημένος.

 

Εικόνα:

Ο Νάχακο Καλάκι Γιαναμάσου Λάο, Κωστής Α. Μακρής , © 01 Μαρτίου 2014

SHARE
RELATED POSTS
Κύκνειο άσμα μιας θλιβερής κυβέρνησης, της Ιωάννας Καλαντζάκου-Τσατσαρώνη
Το σχολείο της ημέρας, του Αλέξανδρου Μπέμπη
Η ευεργεσία, η αχαριστία και ο Βουκεφάλας, του Κωστή Α.Μακρή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.