Πόρτα στην Πολιτική

Εάν και όταν: ανα-στοχασμοί και αφ-ορισμοί, του Γιάννη Πανούση

-thetoc.gr_1-777x437.jpg
Spread the love

-thetoc.gr_1-777x437.jpg

 

 

* Ο Καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι τέως

Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών

και Διοικητικής Ανασυγκρότησης

 

 

broustherm1-thumb-large.jpg

 

 

Δεν είναι εύκολο να πολεμάς στις Θερμοπύλες

Χρειάζεται διπλό θάρρος

γιατί πολεμάς τη μάχη ενός άλλου

Κ.Α.Τρυπάνης, «Σκιάς όναρ»

 

 

Εάν η ομογενοποίηση, η «νορμαλοπάθεια» συνιστά κοινωνική αρρώστια, εάν ο νόμος και η τάξη συνιστούν εχθρούς της ασφάλειας, εάν η

βία και το έγκλημα συνιστούν πράξεις αντίστασης, εάν η καλή βία συνιστά νόμιμο λόγο για την κακή βία, εάν η παρακρατική τρομοκρατία

«συνομιλεί» με την παραστρατιωτική, εάν ο πατριωτισμός λογίζεται ως εθνικοφροσύνη, εάν η άσκηση του δικαιώματος του ενός συνιστά

κατάργηση του δικαιώματος του άλλου, εάν ο θυμός συνιστά ηθική βάση γενικής κοινωνικής ρήξης, εάν η ανοχή των έντρομων συνιστά

αποδοχή του τρόμου, εάν η βία των λέξεων συνιστά προοίμιο της βίας των πράξεων, εάν οι ακρότητες συνιστούν γενναιότητα, εάν ο

φανατισμός συνιστά απελευθερωτική πίστη στην απόλυτη αλήθεια, εάν η μαγκιά του οπλοφόρου συνιστά πολιτική ενηλικίωση, εάν η

βαρβαρότητα συνιστά μορφή αθωότητας, εάν η αντισυστημική σκέψη συνιστά όρο συστηματικής καταστροφής θεσμών και μνημείων, εάν ο

τραμπουκισμός συνιστά κοινωνικό λειτούργημα, εάν ο ποινικός έλεγχος συνιστά τη μόνη απάντηση στα κοινωνικά αιτήματα, τότε δεν

πιστεύεις στη Δημοκρατία.

 

Όταν για πολλούς η εφαρμογή των νόμων είναι ζήτημα διακριτικής ευχέρειας και «κεφιού» του καθενός, όταν η προστασία του πολίτη ή και

η δημόσια τάξη επαφίενται στην ιδεολογική εκτίμηση δράστη/θύματος/τρίτων, όταν ο φόβος δεν είναι δικαίωμα αλλά μακιγιαζ «ρατσισμού»,

όταν η χειραγώγηση ταυτίζεται με τη «χειραφέτηση», όταν η μνησικακία υπερβαίνει το αίσθημα του συνανήκειν, όταν κάθε γκέτο

μετατρέπεται ή εκλαμβάνεται ως άντρο, όταν η διχαστική ρητορική του μίσους υιοθετείται από τους πολιτικούς ως επιχείρημα, όταν η

αντίδραση στο άδικο είναι ένοπλη, όταν η ιδεολογική ακαμψία μεταμφιέζεται σε «νόμο», όταν ο μιθριδατισμός ταυτίζεται με την ψύχραιμη

διαχείριση, όταν η φαντασίωση βιώνεται ως πραγματικότητα, όταν η καταστροφή λογίζεται ως (ανα)δημιουργία, όταν η παρανομία

συνοδοιπορεί με την ανομία, όταν η κοινωνική βία ασκείται από οικονομικά ασφαλείς, όταν το «δίκιο» της δυναμικής μειοψηφίας

επιβάλλεται στην αρχή της πλειοψηφίας, όταν φίλος του λαού θεωρείται ο εχθρός του δημόσιου συμφέροντος, όταν ο φόνος ενός

αστυνομικού νοείται ως νομιμοποιημένη αριστερή αντίδραση, όταν η δημόσια τάξη είναι εχθρός ενώ ο εγκληματίας φίλος, όταν η κοινωνική

φρόνηση μεταφράζεται σε δειλία, όταν η κτήση/χρήση όπλου θεωρείται πολιτισμική κατάκτηση, όταν ο χυδαίος λαϊκισμός θαυμάζεται ως

ζορμπάδικη φιλοσοφία ζωής, τότε μην ελπίζεις σε ελευθερία.

 

Εντέλει θα έχουμε τόση Δημοκρατία και τόση Ελευθερία όσες είναι οι αντοχές μας (ή όσο μας αξίζει).

 

* Το άρθρο απηχεί στις απόψεις του συντάκτη του. 

 

iPorta.gr 

 

 

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Η έννοια της Πολιτικής μέσα μου, της Νατάσσας Βενετοκλή (“Συμμαχία Νοτίου Αιγαίου”)
364 μέρες + μια του Αγίου Βαλεντίνου!, του Γιώργου Σαράφογλου
Κάν’ το όπως η Μύκονος (για τον Μηνά Λυριστή), του Νίκου Μουτσάκη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.