Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Daremo shiranai (Ποιός ξέρει;), του Νίκου Βασιλειάδη

Spread the love
  • 8
    Shares

 

Νίκος Βασιλειάδης

llll.png

Και να που φτάσαμε εδώ. Η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων σ’ αυτό το στάδιο θα αρχίσει να γίνεται αδύνατη. Το σύστημα του εαυτού μας θα παραμείνει κλειστό. Ο άλλος θα σταματήσει να υπάρχει ως άλλος. Από αλλού. Από εκεί θα σε παρατηρεί. θα σε κοιτάζει, εξετάζει, ακροάζεται, χλευάζει. Παρηγορεί, αλλά με μια συναίσθηση παγωμένη. Γιατί ήδη οι αισθήσεις είναι νεκρές. Μια εξουθενωτική ατομική φιλονικία, αναίμακτη μεν, εξοντωτική δε. Με τον χρόνο να έχει καταψυχθεί στου ανθρώπου το απέραντο άδειο. Και ας λένε πως ο πόνος είναι παγκόσμιος.Όχι, ο πόνος, η αναφαίρετη ιδιωτικότητά του, μας καθιστά χωριστούς. Δεν μετακυλίζεται ο πόνος. Επιβάλλει το όριο του. Ο πόνος μας και ο πόνος του άλλου. Με μια γενναία δόση οδύνης που επιβάλλει το κέλυφος που μας χωρίζει.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

  • 8
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Η γραφή, αυτή η διαρκής λύτρωση, του Δημήτρη Κατσούλα  
Απάντηση, του Γιάννη Γερμανού
Ερωτικός απολογισμός, του Δημήτρη Κατσούλα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.