Αριστερά το πρόσφατο άγαλμα του Bansky χθες στο Λονδίνο. Ενα σύμβολο- σχόλιο για την εξουσία, τον εθνικισμό και την τυφλή πίστη στους ηγέτες και στα μαύρα λάβαρα που κραδαίνουν δήθεν ως ιερά.

Η γνωστή γραβατωμένη απρόσωπη, σκοτεινή  φιγούρα, που δήθεν αφήνει το βάθρο και το θρόνο για να «πρωτοστατήσει».

Ενώ δεν είναι παρά ένα προσωπείο εξουσίας, δήθεν πρωτοπορίας, που καλύπτεται πάντα από μια τεράστια μαύρη σημαία (στην ουσία : το άχρωμο λάβαρο του  νεοφασισμού και του τεχνολαικισμού ) αλλά στην πραγματικότητα η παντιέρα της υποταγής και της καθυπόταξης – της σκοτεινής συμβολικής δύναμης του «ενός» που δήθεν «καθοδηγεί» λαούς, έθνη, κοινωνίες.

Και δεξιά η σημερινή εικόνα της «παρήγορης πολιτικής», της συνεχώς κινούμενης πραγματικότητας, της νεολαίας που ξέρει ότι μπορεί και να καταλήξει στα delivery, παρά τα διδακτορικά της. Εκεί που περνάει ο βίος ανεξέταστος αλλά έντιμος, καθαρός, χωρίς αναρρίχηση πάνω σε πτώματα άλλων μέσα από κομματικούς σωλήνες ή κληρονομικά προνόμια και κανάλια διείσδυσης σε κρατικό χρήμα και πόστα.

Και ένα (μικρό δυστυχώς)  μέρος αυτής της νεολαίας, από αυτούς τους  κλικαδόρους στα γραφεία, αυτό το νέο προλεταριάτο των πληκτρολογίων και της πλατφόρμας, το cognitariato που μπορεί μεν να ετοιμάζει αλγόριθμους και AI GPT (έτοιμες λύσεις για το κεφάλαιο και τους υπηκόους του) αλλά θέλει, έχει και θα έχει ταξική συνείδηση.

Είναι εκείνα τα παιδιά που ξέρουν ότι μπορεί οι Musk και οι Gates του θορυβώδους σύγχρονου τεχνοφεουδαρχισμού να στηρίχθηκαν στο μυαλό και στην καινοτομία τους (και να βοηθούν την ανθρωπότητα και την εργασία έστω και αν πλουτίζουν ασύστολα)  όμως αποσπούν πλέον ασυνείδητη ανθρώπινη υπεραξία .

Την οποία απόσπαση υπεραξίας «ανακάλυψαν» φυσικά, τόσο πριν από ένα αιώνα ( και πριν δύο, τρεις και πολλούς αιώνες θα έλεγα) όσο και αργότερα φυσικά, οι Rockefeller και οι Getty, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες τους ( την ανακάλυψαν μαζί με τα όποια αγαθά για την ανθρωπότητα και τα κέρδη για τα κεφάλαια τους)

Και μέχρι σήμερα αυτή η ανακάλυψη μεταφέρεται ως η αέναη εκμετάλλευση «ανθρώπου από άνθρωπο» έστω και αθόρυβα : μέσα από τα κλικ στα smartphones και στις μικρομηχανές που παρελαύνουν στην οθόνη, εκεί που ο νεοφιλελευθερισμός κατάφερε μέσω του infotainment ( πληροφοριακή διασκέδαση) να «σκύψει» το κεφάλι της ανθρωπότητας, ως «ελεύθερο να υπακούει».

Ας αντισταθούμε, κάθε 1η Μάη έστω, διαβάζοντας ποιοι πέθαναν επειδή είχαν έμφυτο τον αλγόριθμο της ανθρωπιάς τους, στα ορυχεία της Αμερικής, στα εργοστάσια του Σικάγο, στις καπνοβιομηχανίες της Θεσσαλονίκης. Και ας διαβάσουμε για τον Λούη Τικα και τον Μπεναρόγια, δεν βλάπτει.

Ίσως έτσι ρίξουμε κάνα βλέφαρο για τα εργατικά ατυχήματα της εποχής, ανάμεσα στα realities και τους influencers, και εν μέσω διαφημίσεων για gadgets ή παραληρημάτων του Τραμπ για απειλές και πολέμους….

ΥΓ Το 2025 καταγράφηκαν τουλάχιστον 201 θάνατοι σε χώρους εργασίας, ενώ μόνο στους πρώτους τέσσερις μήνες του 2026 αναφέρονται 37 νεκροί…