Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Άσπρα σεντόνια και παλιές φιλίες, του Κωστή Α. Μακρή

Spread the love

Ήταν το 1982, μάλλον φθινόπωρο, όταν στα Εξάρχεια, στο μπαρ «Οινόφλυγας» του φίλου Μάκη Θεοδωρούλη, γινόντουσαν βραδιές τέχνης.
Μέσα σ’ όλα είχα πει κι εγώ ένα ποίημά μου. Πάνω σ’ αυτό το ποίημα, ο φίλος Παναγιώτης Μαυρόπουλος (κατά ηλεκτρονικόν κόσμον PsMavro) έφτιαξε έναν πίνακα που σήμερα βρίσκεται στη συλλογή του Μουσείου Βορρέ (αυτός που εικονίζεται εδώ). Αυτό το έμαθα από τον ίδιο τον Παναγιώτη πρόπερσι, Μάρτιο του 2012, τριάντα χρόνια μετά, όταν (ξανα)συναντηθήκαμε στο φέις μπουκ. Το ποίημα δεν το θυμόμουνα ούτε εγώ αλλά ούτε και εκείνος.
Και πρόσφατα, τακτοποιώντας σε βάθος το χάος των παλιών μου χαρτιών, εγγράφων και εργασιών, το ανακάλυψα και το παραδίδω στη δημόσια κρίση (ή χλεύη).

Ημερομηνία στο χειρόγραφο: Ιούλιος 1982.

 

Υγ: Να το ξαναγράψω: Η τακτοποίηση κάνει καλό! Η υπερβολικά συχνή τακτοποίηση όμως δεν έχει και τόσες εκπλήξεις.

Το άσπρο σεντόνι 

Μας έλειψε πολύ το θέατρο με τον χορό
και τη λιακάδα στο κεφάλι.
Μέσα στων δρόμων τις κερκίδες
με πανικό το κυνηγάμε.

Ώσπου στο με γεράνια το μπαλκόνι
να βγει για λίγο μια κοπέλα
―χωρίς υπόκλιση ή ρόλο―
απλά και μόνο να τινάξει
το άσπρο του μωρού της το σεντόνι.

Τότε, καθώς τα νούφαρα μας ραίνουν,
ξέφρεν’ αρχίζουνε του πλήθους
―που γι’ αυτό μαζεύτηκε―
τα «Μπράβο!», οι ζητωκραυγές, τα παλαμάκια.
Δίχως παράσταση ν’ αρχίσει ή να τελειώσει.

 

 

 

Κωστής Α. Μακρής

SHARE
RELATED POSTS
Εις Άδου Κάθοδος & Ερωτική επιστολή της Πηνελόπης Δέλτα στον Ίωνα Δραγούμη, του Μάνου Στεφανίδη
11805980_1612074449065268_1929602863_n.jpg
‘Ενδον, της Ματίνας Ράπτη-Μιληλή
Πεσμένα ιδανικά, της Μαρίνας-Μαρίας Βασιλείου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.