Συνεντεύξεις

Αρλέτα -Λάκης στην ίδια σκηνή – Colorado 22 Νοεμβρίου-Δυο συνεντεύξεις ψυχής

8f3d8da7fd31577e518a2b158397b1db_L.jpg

Είναι συλλεκτικό και συγκινητικό γεγονός η συνεργασία επί σκηνής της Αρλέτας και του Λάκη Παπαδόπουλου. Δυο ασυμβίβαστοι καλλιτέχνες που με την διαφορετικότητα τους έκαναν την ελληνική μουσική πιο πλούσια, θα συναντηθούν  το Σάββατο 22 Νοεμβρίου στην μουσική σκηνή του COLORADO της Ρόδου για να δώσουν εκκίνηση με τον καλύτερο τρόπο  στον μουσικό χειμώνα του νησιού.

Διοργάνωση-παράγωγη: 12ηχος

Χορηγός επικοινωνίας : η Πόρτα-www.iporta.gr.

Διαβάστε τις συνεντεύξεις των καλλιτεχνών που παραχώρησαν στην Τζίνα Δαβιλά

 

 

8f3d8da7fd31577e518a2b158397b1db_L.jpg

Αρλέτα: “Ο Έλληνας ξέρει τα πάντα από τότε που γεννήθηκε”

Η στάση ζωής της Αρλέτας υποδεικνύει την ποιότητά της. Δεν έχω λόγια για αυτή τη γυναίκα παρά μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα ξέρει και δεν ξέρει.

Αν είχατε τη δυνατότητα να βγείτε στους δρόμους να αγανακτήσετε, θα το κάνατε;

«Δεν επιδεικνύω τα συναισθήματα μου. Αγανακτώ και από το σπίτι μου μια χαρά. Είμαι εξοργισμένη από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, εξοργίζομαι και με όλα αυτά που συμβαίνουν. Ήμουν έξω φρενών προτού φτάσουν γιατί ήξερα ότι έρχονται και κανείς δεν έκανε τίποτα για να μην έρθουν. Δεν αναφέρομαι μόνο στα πολιτικά πρόσωπα αλλά σε όλους μας. Τότε που μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, δεν κάναμε».

Κάνει την αυτοκριτική του ο έλληνας;

«Δεν ξέρω τι κάνει, αυτό που ξέρω είναι ότι έχουμε όχι το ίδιο μερίδιο ευθυνών. Εμένα μου αρκεί να παίρνω τις δικές μου. Αν ο καθένας έπαιρνε τις ευθύνες του θα ήταν λίγο καλύτερα τα πράγματα. Ο καθένας γεννιέται βρέφος, γίνεται παιδί, μετά γίνεται έφηβος και ενήλικας και έχει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις του. Το θέμα είναι αν όλοι έχουν τηρήσει τις υποχρεώσεις τους, αν ναι, όλα καλά, αλλά πολύ αμφιβάλλω. Αν κάποιος νομίζει ότι έχει μόνο δικαιώματα, κάνει λάθος».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας κατά την εκτίμησή σας;

«Το οικονομικό πρόβλημα σκεπάζει τα πάντα, αλλά αυτό είναι μέρος του προβλήματος, που το προτάσσουν για να καλύψουν άλλα πράγματα. Πιστεύω ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι γενικώς παιδείας, όχι εκπαίδευσης, παιδείας. Οι Έλληνες είναι απαίδευτοι σε πάρα πολλά πράγματα και τους αρέσει κιόλας να είναι. Αλλά αν το πεις στον έλληνα αυτό, μπορεί να σου σπάσει και το κεφάλι. Δεν του αρέσουν οι αλήθειες. Για την πλειοψηφία μιλώ πάντα».

Έχετε τελικά αποφανθεί κατά γυναίκας πολιτικού;

«Είχα πει κατά λέξη και δεν έχω πρόβλημα να το επαναλάβω: κάποτε μία κυρία δήλωσε ότι τα αγγλικά πρέπει να γίνουν επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους. Αυτή την κυρία, λοιπόν, αντί να την κρεμάσουν ανάποδα και να της βάλλουν από κάτω και μια φωτίτσα για να ψηθεί καλά και αργά-αργά, την έκαναν και υπουργό Παιδείας».

Να μιλήσουμε για τους πολιτικούς μας;

«Όχι να χαρείτε. Είμαι πολιτικοποιημένο άτομο σε προσωπικό επίπεδο. Δεν μ’ενδιαφέρει να κοινοποιώ τις θέσεις πρώτον γιατί δεν είναι εμπεριστατωμένες και δεύτερον γιατί δεν έχω ασχοληθεί με το θέμα σοβαρά. Μπορώ να πω μια γνώμη καθαρή, αλλά δεν μπορώ να κρίνω. Αρκετοί πολιτικοί έχουν και τσίπα πάνω τους, δεν είναι του γούστου μου οι ισοπεδώσεις. Με μεγάλωσε ένας γιατρός ιδεολόγος και όταν είσαι ιδεολόγος στην Ελλάδα και ζεις με την ψυχή σου, το πληρώνεις πολύ άσχημα.»

Πιστεύετε στην έννοια της πατρίδας;

«Φυσικά και πιστεύω. Όποιος θέλει τώρα να είναι άπατρις δικαίωμά του. Εγώ είμαι άπατρις χωρίς να το θέλω γιατί έχω γεννηθεί στο κέντρο και όσοι έχουμε μεγαλώσει, και ζήσει στο κέντρο, είμαστε απάτριδες έτσι και αλλιώς».

Σας «πονάει» η κατάσταση του κέντρου;

«Φυσικά και με ‘πονάει’ Κυκλοφορούσα στο κέντρο από παιδί και γυρνούσα μόνη μου έξω στις 3 και 4 το πρωί. Τώρα δεν μπορώ να κυκλοφορήσω ούτε στις 5 το απόγευμα. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό. Μου στερεί την ελευθερία μου και, αν υπάρχει κάτι που με ενοχλεί πολύ, είναι αυτό. Όχι μόνο για μένα που δεν μπορώ να κυκλοφορήσω πολύ πια, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να κυκλοφορήσουν, ταλαιπωρούνται και κινδυνεύουν».

Ποιο στοιχείο θαυμάζεται σε κάποιον;

«Την ικανότητά του να αφομοιώνει και να δημιουργεί από αυτό που αφομοιώνει».

Απαιτούνται καλοί δάσκαλοι γι’αυτό.

«Φυσικά χρειάζονται οι καλοί δάσκαλοι, αλλά αυτό είναι θέμα και τύχης και διάθεσης να δεχτεί ο δέκτης τον δάσκαλο. Γιατί το άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι ότι ο έλληνας- δεν ξέρω με ποιο θαύμα γίνεται αυτό- τα ξέρει όλα από τότε που γεννήθηκε. Οι Έλληνες δεν θέλουν να μάθουν τίποτα. Δικαίωμα τους, όμως εγώ δεν είμαι έτσι».

Ποιο είναι το προσωπικό σας μάθημα ζωής;

«Τίποτα δεν είναι δεδομένο και ότι για όλα πρέπει να προσπαθήσεις. Βέβαια προσωπικά χρειάστηκε να προσπαθήσω και για πράγματα που είναι τελείως φυσικά, όπως το να περπατάω. Τα καταφέρνω ευτυχώς κουτσά-στραβά».

Πόση διαφορά υπάρχει μέσα σας από τις εμφανίσεις σας σε μπουάτ και μικρούς χώρους μέχρι το Ηρώδειο;

«Ο μικρός χώρος είναι πολύ πιο δύσκολος για μένα γιατί έχω το άλλο δίπλα μου, σχεδόν πάνω μου. Στο θέατρο είναι αλλιώς γιατί υπάρχει απόσταση ασφαλείας. Το Ηρώδειο με συγκινεί γιατί έχει ένα βάρος, κουβαλά πράγματα».

Τι κουβαλάτε θυμάστε από την παιδική σας ηλικία;

«Μου αρέσει πάρα πολύ η φράση που λέει ότι «είμαστε η παιδική μας ηλικία» Είμαι η παιδική μου ηλικία σε πολλά σημεία. Είμαι και παιδί, ποτέ δεν έχασα το παιδί, ούτε και το ξέχασα. Δεν ήμουν υπάκουη. Και πάντα μοναχικός άνθρωπος. Έχω κρατήσει πολύ ωραίες αναμνήσεις, αρκετές τραυματικές που τις θυμάμαι και μπορώ να καταλάβω ίσως καλύτερα τα παιδιά. Η επαφή μου με τους ενήλικες που δεν ξέχασαν επίσης ότι υπήρξαν παιδιά, είναι καλή. Αγαπημένη μου εικόνα είναι η θάλασσα, μου αρέσει το νερό».

Σας ζητώ στην «εκδρομή» της ζωής σας να κάνετε τρείς στάσεις. Πού θα σταματήσουμε;

«Θα σταματούσα στους δασκάλους μου. Μια καθηγήτρια που είχα στο σχολείο και ήταν καταπληκτική περίπτωση δασκάλας. Οι δάσκαλοι που είχα στη Σχολή Καλών Τεχνών και ένας εκτός Σχολής. Πρόκειται για την Αντιγόνη Στρεψιάδη, τον Παντελή Πρεβελάκη, τον Γιάννη Μόραλη και τον Πάνο Σαραφιανό. Τους χρωστώ πάρα πολλά, όπως επίσης και στους γονείς μου, που ήταν και οι πολύ βασικοί δάσκαλοι με τον τρόπο τους».

Οικογένεια σας οι δίσκοι σας. Γιατί επιλέξατε να μην κάνετε παιδιά;

«Δεν το επέλεξα, το αποφάσισα. Η υγεία μου δεν ήταν καλή και το ήξερα. Όταν δεν έχεις καλή υγεία δεν πρέπει να κάνεις παιδιά. Είναι ίσως η πιο μεγάλη ευθύνη και αν την πάρεις πρέπει να την φέρεις σε πέρας . Είμαι πολύ υπεύθυνη για να κάνω παιδιά και να μην μπορώ να τα φροντίσω όσο χρειάζεται. Ο γονιός δεν αντικαθίσταται από τίποτα, αν λοιπόν δεν έχεις χρόνο να διαθέσεις, μην κάνεις τίποτα τα άλλα είναι μπαρμπούτσαλα. Αυτή είναι η γνώμη μου. Οι γονείς σήμερα κρατούν τα νιάτα τους και θέλουν και οι ίδιοι να ζήσουν καλά, εργάζονται πολύ και δεν έχουν, πιστεύω, τις αντοχές που είχαν οι γονείς στο παρελθόν».

Περιμένετε τη δικαίωση;

«Όχι σε καμιά περίπτωση, αν και η αγάπη του κόσμου – που δεν την είχα αντιληφθεί- με βοήθησε σε προσωπικό επίπεδο μετά και την περιπέτεια που είχα με την υγεία μου. Την θεωρώ ευλογία Ό,τι κάνω πάντως, το κάνω για μένα. Έχω το θάρρος της γνώμης μου και το πληρώνω από παιδάκι».

Συνήθως λέτε για τις εμφανίσεις σας «μακάρι να είμαι και εγώ εκεί».

«Παραλίγο να μη ήμουν δυο τρεις φορές εκεί που έπρεπε να ήμουν και παραλίγο να ήταν και οριστικό. Άρα, δεν ξέρω πού μπορεί να είμαι. Από την άλλη το χρησιμοποιώ και ως αποτρεπτικό ξόρκι, για γούρι το λέω».

Σκληρό καρύδι η Αρλέτα;

«Όσες φορές έσπασα με ξανακόλλησα. Έσπασα αλλά όχι τελείως, κάτι περίσσεψε».

Η σχέση σας με το χρόνο;

«Αν φοβάσαι το χρόνο δεν κάνεις τίποτα στη ζωή σου . Κάτι που δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω δεν του δίνω σημασία»

«Αν θες ν’αγιάσεις, πρέπει να αμαρτήσεις και αν προλάβεις να μετανοήσεις». Ποια η σχέση σας με τη θρησκεία;

«Μπορεί και να μην θέλεις να μετανοήσεις. Δεν πιστεύω στη μεταθανάτια ζωή και αν υπάρχει κάτι δεν είναι ζωή με την έννοια που ξέρουμε. Με τη θρησκεία η σχέση μου σαν τύπος δεν υπάρχει, με την έννοια του τελετουργικού υπάρχει. Αγαπώ το τελετουργικό της εκκλησίας. Είμαι ένθεη, αλλά άθρησκη. Μόνο έτσι μπορώ να με χαρακτηρίσω. Και επίσης σέβομαι βαθύτατα την πίστη των ανθρώπων και δεν τη θίγω ποτέ, όποια κι αν είναι αυτή. Δεν είμαι διατεθειμένη να θίξω, να προσβάλλω ποτέ. Στο μυαλό μου, υπάρχει και το πρόσωπο του Ιησού, του Αλλάχ, του Βούδα, όλων. Ο θεός είναι ένας αλλά έχει πολλά ποδάρια και πολλά πρόσωπα. Το θέμα είναι ότι ό,τι μαλακώνει τη ζωή των ανθρώπων (που δεν είναι εύκολη) και τους κάνει να νοιώθουν καλύτερα, είναι καλό και θετικό να υπάρχει.

Ο Χριστός είπε αγαπάτε αλλήλους και στο όνομα του έχουν γίνει αμέτρητα εγκλήματα, το ξέρουμε όλοι αυτό. Ούτε ο Αλλάχ είπε σκοτώστε στο όνομά μου. Το ότι φτάνει κάποιος στο σημείο να κάνει στο όνομα του θεού κακό στους άλλους, δεν είναι θεϊκό είναι ανθρώπινο. Δεν είναι θέμα του θεού είναι της θρησκείας».

Έχετε πει ότι οι Άσιμος, Γώγου, Σιδηρόπουλος έγινα σημαία για λάθος λόγους.

«Ο Άσιμος ήταν ο πιο δικαιολογημένος από τους τρεις. Ήταν γείτονάς μου και τον έβλεπα συχνά. Οι Γώγου και Σιδηρόπουλος είχαν τα πάντα υπέρ τους. Η Γώγου ήταν διάσημη και γνωστή ηθοποιός από πολύ μικρή ηλικία, ήταν όλα στο συν. Το πώς βρέθηκε στη θέση που βρέθηκε ανθρωπινό είναι αλλά πιστεύω πως θα μπορούσε να το είχε αποφύγει. Την είχα δει λίγο προτού φύγει, ήταν μια θλιβερή κατάσταση. Το ίδιο και ο Σιδηρόπουλος. Είχε όλα υπέρ του, ήταν όμορφος, καλλιεργημένος, ευκατάστατος, ποιος λόγος τον έμπλεξε με τα ναρκωτικά δεν κρίνω, αλλά θα μπορούσε να το έχει αποφύγει Σίγουρα ήταν αδύναμος άνθρωπος. Δεν πιστεύω ότι άνθρωποι που κατάφεραν το «υπέρ» να το κάνουν «κατά» μπορούν να γίνουν πρότυπα. Για μένα πρότυπο είναι ένα παιδί που κατάφερε να βγει μέσα από πολύ δύσκολες καταστάσεις, κατάφερε να σταθεί στα πόδια του και να πάρει και άλλους μαζί του».

Ποια στοιχεία πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει φίλος σας;

«Όχι συγκεκριμένα. Θέλω να τον αισθάνομαι θετικά, μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ζωντανοί, ευχάριστοι, επειδή είμαι πολύ θλιμμένος άνθρωπος έως μελαγχολικός. Μου αρέσουν αυτοί που είναι δυνατοί και προχωράν με δυνατό βήμα».

Μα και σεις έχετε εσωτερική δύναμη.

«Αυτό είναι άλλο. Πρέπει να σου συμβούν άλλα δυσάρεστα εξωτερικά για να βγει. Μακάρι να μην μου χρειαζόταν τόσο συχνά».

Η σχέση σας με τα ζώα.

«Πολύ καλή. Η «σερενάτα» γράφτηκε από τη Μαριανίνα Κριεζή για τη γάτα μιας φίλης της. Τώρα δεν έχω ούτε γάτα ούτε σκύλο γιατί δεν μπορώ να τα περιποιηθώ πια. Έχω μόνο ένα λούτρινο γορίλλα, που τον έχω κοντά μου. ..[…] όχι δεν τον παίρνω αγκαλιά είναι πιο μεγάλος από μένα. Ναι, υπάρχουν και πιο ογκώδεις από μένα…

Το πραγματικό σας όνομα;

«Αργυρώ-Νικολέτα, που ο νονός το ένωσε και το έκανε Αρ-λέτα. Μου έμεινε μαζί με τα κιλά μου».

Ένα σχόλιο για τις υπερεκτιμημένες αξίες.

«Όταν η πάπια κάνει ένα αυγό, το κάνει και φεύγει. Αν το βρεις το βρήκες, αν όχι το πατάς και τελειώνει. Το αυγό της πάπιας είναι πιο μεγάλο και πιο εύγευστο, αλλά το αυγό της κότας έχει επικρατήσει. Η κότα, όταν κάνει το αυγό κακαρίζει και την μαθαίνει όλο το σύμπαν.

Ποιοι είναι υπερεκτιμημένοι στη μουσική;

«Τι μου ζητάς κυρά μου να σου πω. Αυτό είναι κριτική και εγώ δεν ξέρω τίποτα και δεν μπορώ να κρίνω. Ας κάνει ο καθένα ό,τι θέλει. Δεν μπορώ να είμαι ο παντογνώστης. Μια τραγουδίστρια και ζωγράφος είμαι. Δεν τα ξέρω όλα. Δεν το χω μελετήσει το θέμα».

Οι αξίες που αξίζει να έχουμε;

«Η αλήθεια, το να φροντίζεις να βλέπεις τον άλλο καλά, η παιδεία, οι γνώσεις- όχι πληροφόρηση- οι γνώσεις».

Θέλετε να έρθετε στη Ρόδο;

«Έχω έρθει πολλές φορές και μου αρέσει πολύ. Τα όμορφα μέρη πρέπει να τα περπατάμε και εγώ δεν μπορώ να περπατήσω πια, όπως παλιά. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις το γίνεται».


  4f35db217a5724a7d6dc024b2bbc3659_L.jpg

Λάκης Παπαδόπουλος: “Ο Μίκης ψάχνει για φαντάσματα”

Το 1981 ο  σε στίχους Κυριάκου Ντούμου συμμετείχε στους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού που διοργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις στην Κέρκυρα. Τον πέτυχα να ακούει beatles και να είναι ‘φτιαγμένος’ όπως είπε. Μπήκε αμέσως μόνος του στο θέμα:

«Εκείνα τα τραγούδια μπορεί να ήταν, βρε παιδί μου, λυπημένα, αλλά ανάβλυζαν μια χαρά, έβγαζαν μια αισιοδοξία. Σήμερα αυτό που λέμε «έντεχνο» έχει θλιβερό στίχο και βγάζουν θλίψη. Του Μάνου Χατζιδάκι τα τραγούδια ήταν λυπημένα και έβγαζαν χαρά. Εκείνη η ενορχήστρωση και το ήθος, δεν υπάρχουν πια σήμερα. Όπως το ταλέντο του Μάνου δεν υπάρχει σε κανένα. Τώρα είμαστε μικρό κράτος με μικρά πράγματα. Κάποτε υπήρχαν και μεγάλα πράγματα. Αν κάποιος πάει να κάνει κάτι και έχει και έπαρση, δεν μου λέει τίποτα.. Ο Τσιτσάνης, ο Αττίκ, ο Μητσάκης, ο Μαρκόπουλος, ο Λεοντής, ο Θεοδωράκης, ο Κουγιουμτζής παρήγαγαν έργο. Πάντως είναι καλύτερα να μην ζεις το δημιουργό από κοντά, διότι συχνά πέφτεις από τα σύννεφα. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Τζον Λένον γιατί με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Αν ήταν αυθάδης, μίζερος και ό,τι άλλο θέλουν να περάσουν για αυτόν, δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Μην μου μιλάς για κανένα . Με ενδιαφέρει μόνο το έργο τους».

Πρωτοτύπησες σε δύο πράγματα: έδωσες τραγούδια σε ετερόκλητα πρόσωπα, από Μητροπάνο και Ρουβά μέχρι Παπακωνσταντίνου και Καρβέλα αφ’ενός και αφ’ετέρου και άνοιξες το δρόμο για τα ντουέτα.

«Η πλάκα ξεκινά από το ότι δένεις διαφορετικά στοιχεία. Όταν παίρνεις στα πολύ σοβαρά τον εαυτό σου ξεκινά το λάθος και η μεγάλη λούμπα. Τραγουδάκια φτιάχνουμε για να περνάμε καλά. όποιος με φωνάζει με τιμάει . Ένα παιχνιδάκι είναι το τραγούδι, χαρά και ανυπομονησία. Και χαίρομαι τα μικρά πράγματα. Συμπάσχω με τον κόσμο. Για αυτό και τους λέω: θα παίξω όποτε θέλετε. Το ταξίδι, η επαφή με πιο χαλαρό κόσμο με πιο αργούς ρυθμούς με θρέφει. Να μην ψωνιζόμαστε χωρίς λόγο. Να κοροϊδευόμαστε ότι είμαστε οι μοναδικοί. […]

Αυτό που λες για τα ντουέτα. Μετά έγινε χαμός, όλοι έβγαιναν μαζί να τραγουδήσουν. Από την άλλη δεν ήμουν φαταούλας. Είχα τη μουσική ως ερασιτεχνική προσέγγιση και μου βγήκε σε καλό. Δηλαδή δεν είπα στον Μητροπάνο μετά την επιτυχία που κάναμε μαζί: «έλα εδώ Μητροπάνε, ο επόμενος δίσκος θα είναι όοοολο δικός μου» . Ουρανοκατέβατη είναι η διασημότητα και έχω μάθει να σέβομαι εμένα, τη ζωή και τη δύναμη που με κρατάει ζωντανό».

Το στήριγμά σου;

«Η γυναίκα μου. Είναι βράχος, είναι επαγγελματίας και δεν με πίεσε ποτέ να κάνω κάτι. Έχουμε ισορροπημένη σχέση γιατί βλεπόμαστε αργά και πού και την νοιώθω ως καλή φίλη».

Το τίμημα που πλήρωσες;

«Αν είσαι μουσικολόγος δεν σε ψαρώνει τίποτα, αν όχι τότε κάνεις πράγματα για τους άλλους».

Αγανάκτησες στις πλατείες;

«Δεν έρχομαι στις πλατείες, θα είναι υποκριτικό από μέρους μου. Στο κάτω- κάτω, αν οι αγανακτισμένοι είναι κόσμος που δεν έχει να ζήσει, πρέπει να κλίνουμε το γόνυ. Αγανάκτησα με όλα αυτά που συμβαίνουν Πληρώνω άδικους φόρους, αλλά και πάλι μπορώ να ζω».

Ο Μίκης βγήκε στις πλατείες και τσακώθηκε με τον Μπουτάρη.

«Εν προκειμένω ο Μίκης ψάχνει να βρει φαντάσματα για να τσακωθεί. Δεν έχει τιμηθεί, δεν έχει θεοποιηθεί από όλους στην Ελλάδα; Τι άλλο θέλει τώρα; Το είπα και πριν: μπορεί να γνωρίσεις ένα δημιουργό και να πέσεις από τα σύννεφα. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν σου έχει κάνει καλό η μουσική του, δεν σε έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο κλπ , ο καθένας μας είναι από ύλη, δεν είναι θεός. Προσωπικά, όμως, ποτέ δεν θα τσακωνόμουν χωρίς λόγο. Τώρα στα γεράματα πήγε ο Θεοδωράκης να βάλει τα πράγματα στη θέση τους; Όλοι αυτοί έχουν πάρει συναυλίες και από υπουργεία χιλιάδες λεφτά. Εγώ ούτε ξέρω πώς είναι και πού είναι το υπουργείο πολιτισμού. Όλοι ήθελαν και τα στηρίγματα τους, όλοι εκτός από τον Χατζιδάκι που είχε δεν είχε ανάγκη κανένα, όμως αυτός απαίτησε και πήρε το τρίτο πρόγραμμα. Ο άνθρωπος ήταν υπεράνω..»

Με τι θυμώνεις;

«Με ενοχλεί να δείχνεις πολιτισμό και ο άλλος το παίρνει ως αδυναμία. Τώρα έχω γίνει κάφρος για να επιβιώσω. Άμα είναι να πας σε τρελοκομείο, πρέπει να γίνεις αλλιώς».

Τι σε φοβίζει;

«Τα σκληρά παιχνίδια που παίζονται με την Τουρκία, το καζάνι που βράζει. Φοβάμαι να μην επαληθευτεί κάτι από αυτά που υποψιάζονται και υποψιαζόμαστε όλοι μας. Είστε και κοντά εσείς».

Το μήνυμά σου στον Πρωθυπουργό:

«Είναι μπερδεμένοι σε όλα, για αυτό το χάλι όλες οι κυβερνήσεις. Μπορεί να έχει καλές προθέσεις, μπορεί όμως να έχει αποτέλεσμα;»

Η σχέση σου με το ραδιόφωνο

«Τα ραδιόφωνα είναι τώρα επιχειρήσεις και πρέπει να βγάλουν λεφτά. Εγώ θέλω να γελώ, να περνώ καλά, να φορώ όλα τα χρώματα, να είμαι ατημέλητος, να γράφω ό,τι μου’ρθει και να αγαπάω παράλληλα πράγματα, εξού και τα ετερόκλητα στοιχεία».

Το κοινό σου έχει νέα παιδιά;

«Βέβαια, γιατί είναι ετερόκλητο το κοινό. Οι πολύ πλούσιοι και οι πάρα πολύ ωραίες γκόμενες πάνε στα σκυλάδικα για να δειχθούν. Δεν ξέρω τι τους αρέσει από τα σκυλάδικα, όσοι έρχονται σε μας είναι συνειδητοποιημένοι. Έχουν μια δημοκρατία μέσα τους και φανερώνουν ότι είναι ανοιχτοί σε διάφορες επιρροές. Όσον αφορά στα νέα παιδιά, έχουμε υπερβάλλοντα ζήλο για να τα κάνουμε καλύτερα από μας. Πιστεύω πως θα μας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό και αν δεν ακολουθήσουν τη μόδα, έχουν πολλές προϋποθέσεις. Το παιδί πρέπει να χρησιμοποιήσει την προσωπικότητά του και να μην έχει πχ το διαδίκτυο μόνο για να βγάλει γκόμενα».

Δισκογραφία:

«Εύχομαι να υπάρχουν πάντα εταιρείες που να μας κάνουν το χατίρι και να βγάζουν τους δίσκους. Ετοιμάζω δουλειά σε μεγάλη δισκογραφική με ετερόκλητα πρόσωπα και θα υπάρχει και προσπάθεια για να δείξουμε μερικές ωραίες μπαλάντες . Ανάμεσα στους συμμετέχοντες θα είναι ο Κατσιμίχας, η Αρλέτα, φίλοι μου και παλιοί αγαπημένοι με ταλέντο, όπως ο Ηρακλής Τριανταφυλλίδης και ο Γιώργος Γάκης, που κάτι συνέβη και δεν φάνηκαν.»

Χρειάζονται τελικά οι δημόσιες σχέσεις;

«Ναι, καλές είναι οι δημόσιες σχέσεις αλλά άμα είσαι και τενεκές και δεν ξέρεις να δικαιολογήσεις την παρουσία σου, θα ξεφουσκώσεις».

Μάνος Ξυδούς:

«Αδελφός μου, είχε την καρδιά του δεν μας το΄λεγε. Τραγουδούσε μεταξύ ζωής και θανάτου. Η υπερβολή στη σκηνή, δεν ήταν ψεύτική, ήταν ο εαυτός του, ήταν αυτός που βλέπαμε στη σκηνή. Του χαν πει οι γιατροί να κόψει τις εμφανίσεις και αυτός είχε πει «θα φύγω στην σκηνή επάνω» και έφυγε. Έσβησε εκεί , από το υπάρχον στο μη υπάρχον. Έτσι είναι οι καρδιακές προσβολές. Από την μια ήταν τυχερός, από την άλλη άτυχος γιατί δεν είδε τα καινούρια παιδιά του να μεγαλώνουν».

Υπάρχει άλλη ζωή;

«Δεν ξέρω τι υπάρχει, αλλά βλέπω όνειρα. Δεν το θέλω, αλλά βλέπω το μέλλον, άρα μήπως υπάρχει κάτι; Ό,τι πολύ σοβαρό έχω δει στον ύπνο μου, έχει γίνει πραγματικότητα στη ζωή. Αλλά, αν υπάρχει δεύτερη ζωή θα είναι χαζό να παρουσιαστεί γιατί δεν θα έχει κανένα νόημα. Εννοώ πως η καλοσύνη των ανθρώπων με το σκεπτικό της αποζημίωσης, θα ήταν υποκριτική. Θέλει ο άνθρωπος να πιστέψει κάπου και σίγουρα είναι και καλό επάγγελμα για τους πατριάρχες. Πάντως, ο Ιερώνυμος είναι πολύ καλός, όπως επίσης και ένας παπάς στα Λιόσια που δίνει φαγητό στους φτωχούς».

Εν μέσω ειπωμένων και αιωρούμενων σκέψεων, αποχαιρέτισε ο Λάκης Παπαδόπουλος. Πόσο αντιθετικοί είναι οι τίτλοι καμιά φορά: ο «Λάκης με τα Ψηλά ρεβέρ» και τον χαμηλό εγωισμό.

Τζίνα Δαβιλά


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Νίκος Βασιλάκης:”Είναι απωθημένο μου να ζω απ’τη δουλειά μου”, της Τζίνας Δαβιλά
Φίλιππος Πετσάλνικος: “Για το μέλλον της χώρας απαιτείται στόφα ηγέτη”, της Τζίνας Δαβιλά
Φωτεινή Τερρανόβα: το κορίτσι που φωτίζει το σκοτάδι, της Τζίνας Δαβιλά
2 Σχόλια
  • Θωμάς Πολύδωρος
    22 Νοεμβρίου 2014 at 06:49

    Πολύδωρος για την συναυλία

  • ALEX
    2 Νοεμβρίου 2014 at 07:07

    Τους αγαπώ και τους θαυμάζω.
    ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ και
    το ΠΑΡΕ ΠΑΣΑ ΜΟΥ,
    δύο τραγούδια που κάθε νέος-και όχι μόνο-πρέπει να έχει
    κρυμμένα στο μαξιλάρι του.
    Ελπίζω να τους δω στη Θεσσαλονίκη.

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.