Το σχόλιο της ημέρας

Από τον γνωστό στον άγνωστο, της Τζίνας Δαβιλά

Spread the love

Τζίνα Δαβιλά

Είναι όρος της δημοφιλίας: ό,τι συμβαίνει καλό ή κακό παίρνει άλλη διάσταση αν ο πρωταγωνιστής είναι γνωστός από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο ή την Τέχνη.

Κι όμως, καθημερινά πεθαίνουν πολλοί νέοι άνθρωποι που επίσης έχουν παιδιά ανήλικα, που επίσης έχουν γονείς και φίλους που τους κλαίνε, που επίσης κουβαλούν βαριά μοίρα από δω και κάτω.

Αλλά δεν τους γνωρίζουμε από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο ή την Τέχνη.

Δεν είναι λιγότερος ο πόνος, δεν είναι λιγότερο καλά παιδιά αυτά τα μη δημοφιλή που “φέυγουν” ξαφνικά.

Στον πόνο και στον θάνατο όλοι είμαστε το ίδιο.

Πλούσιοι και φτωχοί, γνωστοί και άγνωστοι, δυνατοί και αδύναμοι.

Γι’ αυτό μην ξανακούσω για συγκλονιστική είδηση με αφορμή τον αιφνίδιο θάνατο της Αλεξίας Αλεξιάδου.

Στην σκληρή θέση της γλυκύτατης κυρίας Βέφας έχουν βρεθεί άπειρες άλλες μανούλες που δεν είχαν και την τύχη γνωστοί και άγνωστοι να τηλεφωνήσουν προκειμένου να συμπαρασταθούν και να εκφράσουν την οδύνη τους.

Την όποια οδύνη τους…

Δυστυχώς!

Γιατί όταν το πένθος χτυπά την πόρτα, δεν μετρά δημοφιλείς και μη. Μόνο ανθρώπους.

Και όταν μετράς την απώλεια, θρηνείς ως κανονικός άνθρωπος, όχι ως δημοφιλής και επιτυχημένος.

Γιατί απέναντι στο θάνατο είμαστε όλοι ίσοι.

Πλούσιοι και φτωχοί, γνωστοί και άγνωστοι, δυνατοί και αδύναμοι.

 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
13151741_10207909895578231_5093440124938901213_n.jpg
Το βίντεο της Τροχαίας στα χέρια των κορακιών-ΜΜΕ. Αυτός που το’δωσε θα τιμωρηθεί;, της Άννας Κοντοπίδη
Kostis A. Makris
Κανένας καβγάς δεν κρατάει για πάντα, του Κωστή Α. Μακρή
Αντι-…, του Κωστή Α. Μακρή
2 Σχόλια
  • Φωκά Αναστασία
    30 Οκτωβρίου 2014 at 08:07

    Δεν ξέρω αν το θέμα είναι “πως έζησες μέχρι τη μέρα του θανάτου σου”. Αν αυτό που βλέπουν όλοι είναι αξιοσημείωτο, αλλά πίσω από την εικόνα κρύβεται ο χειρότερος; Τότε;
    Τότε πολύ απλά καταλήγουμε στο ότι: Γιατί απέναντι στο θάνατο είμαστε όλοι ίσοι. Πλούσιοι και φτωχοί, γνωστοί και άγνωστοι, δυνατοί και αδύναμοι.

  • Κουμεντος
    30 Οκτωβρίου 2014 at 07:50

    Εχω διαφορετική άποψη επι του θεματός σου …και αυτη στηρίζεται στο εξής. Η δημοφιλία απλά δίνει το δικαίωμα στον μην αναγνωρίσιμο πολίτη που θρυνεί να αισθανθεί όπως και να έχει ανακουφισμένος απέναντι στο δικό του θρύνο γιατι και οι “ημίθεοι” κάποτε διαθέτουν την θνησιμότητα .όλοι φεύγουν το θέμα όμως δεν είναι ο θάνατος …αλλά πως έζησες μέχρι την ημέρα του θανάτους σου…..ρήση γνωστή όταν ο θάναταος είναι παρών εγω θα είμαι απών και όταν ο θάνατός θα είναι απών εγώ θα είμαι παρών….

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.