Κωστής Α. Μακρής

 Το σκίτσο είναι από το διαδίκτυο

Φεστιβάλ Αυγής-ΚΚΕ Εσωτερικού.

1976, ’77, ’78… Δεν θυμάμαι όλες τις χρονολογίες.

Συναντηθήκαμε “εικαστικά”.

Εκθέτες στην έκθεση Ζωγραφικής. Τα έσοδα για την ενίσχυση του Κόμματος.

Άλσος Νέας Σμύρνης.

Σουβλάκια. Συζητήσεις, ξενύχτια, συνεδριάσεις, τσιγάρα.

Η Αριστερά με Ανθρώπινο Πρόσωπο.

Η Αριστερά με Δημοκρατικό Πρόσωπο.

Η ηγεμονία του αγαθού, ο ρόλος των “διανοουμένων”, των “καλλιτεχνών”, ο Γκράμσι. Τα εισαγωγικά που μετά τα έβαλα σε ένα κάρο λέξεις και έννοιες.

Το “Κιβώτιο” του Άρη Αλεξάνδρου. Οι “Ακυβέρνητες Πολιτείες” του Τσίρκα.

Χάπι ντέι.

Η Σοβιετική Ένωση ισχυρή. Λεφτά από τον Τσαουσέσκου.

Αλλάζαμε τον κόσμο. Κυρίως μέσα μας.

Λέγαμε να συναντηθούμε, μέσω κοινού φίλου, εδώ και τρία χρόνια.

Δεν έγινε. Πρόλαβε άλλος. Άλλος; Δεν ξέρω…

Ποιος, τι κρατάει το πινέλο που γράφει “Τέλος”.

Και είναι σκοπός αυτό το τέλος;

Πολλά δεν ξέρω.

Αλλά και πολλά θα θυμάμαι.

Αντίο, Γιάννη.