Βιβλίο

Αφηγούμαι ή στοχάζομαι;, του Δημήτρη Στεφανάκη

Spread the love

Πολλή κουβέντα γίνεται τα τελευταία χρόνια για την ικανότητα του μυθιστορήματος να ζωντανεύει την ατμόσφαιρα και τους χαρακτήρες άλλων εποχών.

Η αφηγηματική λοκομοτίβα του φορτώνεται με πλήθος πραγματολογικών στοιχείων τα οποία το καθιστούν συχνά απροσπέλαστο.

Το αναγνωστικό κοινό επιδοκιμάζει τέτοιου είδους προσπάθειες, θεωρώντας ότι η ενδελεχής έρευνα πρέπει να επιβραβεύεται.

Στην πραγματικότητα η λογοτεχνία δεν ταυτίζεται με την αναπαράσταση και η αφήγηση γεγονότων χωρίς στοχαστικές παύσεις δεν αρκεί για να θεμελιώσει ένα καλό μυθιστόρημα.

Ας θυμηθούμε ότι το μεγάλο ευρωπαϊκό μυθιστόρημα από την εποχή του Θερβάντες και μετά δεν ήταν παρά ένα φιλοσοφικό σχόλιο στην ανθρώπινη ύπαρξη και ας γυρίσουμε στην πηγή του παρακάμπτοντας τις φιοριτούρες και την επίδειξη γνώσεων.

Γιατί η λογοτεχνία είναι κάτι περισσότερο από παράθεση στοιχείων και από φαντασμαγορικά σκηνικά.

 

 

* Ο Δημήτρης Στεφανάκης είναι συγγραφέας.


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
9f251745-f6fe-45f5-ad95-d8ac9566c90b.jpg
“Υποταγή” του Μισέλ Ουελμπέκ, του Μιχάλη Πιτένη
Gerotasos
Lee Smolin “Χρόνος, ἡ ἀναγέννηση”, τοῦ Τάσου γέροντα
Διαβάζοντας: “Ο πολιτισμός του χρυσόψαρου”, του Ηλία Καραβόλια

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.