Αφιερωμένο στον Μητροπολίτη Αιγιαλίας Αμβρόσιο.

Όταν από την Εκκλησία, από έναν ιεράρχη εκστομίζονται λόγια γεμάτα μίσος,πάθος,εκδίκηση,όταν ένας εκπρόσωπος του Θεού είναι έτοιμος,

Να σκοτώσει  συνανθρώπους του ανενδοίαστα τότε έχει δολοφονήσει όλη τη χριστιανική διδασκαλία που στηρίζεται στο “αγαπάτε αλλήλους,”

Στη συγγνώμη και ταπεινότητα. Ο  φαρισαϊσμός, η σκληρότητα, ο αυταρχισμός και η έλλειψη αυτογνωσίας δεν έχουν θέση στην Εκκλησία μας,

Που αποτελεί μια ζεστή αγκαλιά σ’όλα τα πλάσματα του Θεού. Γι αυτό η ποίηση είναι αιχμηρή  και αδυσώπητη όσο ποτέ.

                 Μας  είπανε αμαρτωλούς
                 Οι κολασμένοι της ζωής.
                 Απείλησαν μ’αφορισμούς
                 Εκείνοι που δεν είχανε
                 Ρινίσματα αιδούς.
                 Χορτάσαμε υποκρισία
                 Κι αντί για θυμιάματα
                 Αναθυμιάσεις παντού
                 Αντί για ανάταση κι αλάφρωμα
                 Διαφθορά και δυσωδία
                 Τόση που αηδίασε
                 Λένε και η α η δ ί α….   

” Πνοές”εκδ.Ζήτη 2007.      Δώρα Παρδάλη-Σωτρίλλη