Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Σε μια εποχή που η Αθήνα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια απρόσωπη, γκρίζα ζούγκλα από μπετόν, όπου οι άνθρωποι τρέχουν  σαστισμένοι να προλάβουν τα αδιέξοδα των εξοντωτικών ρυθμών της ζωής με τα υψηλά ενοίκια, την ενέργεια και την ακρίβεια, υπάρχουν κάποιες σημαδιακές περιπτώσεις που μας υπενθυμίζουν τι σημαίνει πραγματική ποιότητα ζωής. Μια τέτοια περίπτωση είναι της αξιαγάπητης, στενής φίλης και αποφασιστικής, Βάσως.

Για 12 ολόκληρα χρόνια, η Βάσω ήταν η επιτομή της επιτυχημένης γυναίκας της Πρωτεύουσας. Ως ταλαντούχος ραδιοφωνική παραγωγός, απολάμβανε μια σίγουρη εργασία, διέπρεπε στον χώρο της και είχε χτίσει μια σταθερή καθημερινότητα με τους φίλους της ακροατές και τις παρέες της. Η ιδέα του να αποχωριστεί την Αθήνα δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό της, μέχρι που ήρθε ο Αύγουστος του 2026.

Όλα ξεκίνησαν ως μια ολιγοήμερη απόδραση για διακοπές στους Γαργαλιάνους Τριφυλίας (Μεσσηνία), φιλοξενούμενη για δυο εβδομάδες σε συναδέλφισσά της. Εκεί, η Βάσω ήρθε αντιμέτωπη με έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Ενθουσιάστηκε από την ομορφιά της πόλης, την ηρεμία της και τη γνήσια φιλοξενία των κατοίκων της μα, κυρίως, ζήλεψε τους ανθρώπινους, κανονικούς ρυθμούς εργασίας τους. Αυτό που ξεκίνησε ως δειλή σκέψη, μετατράπηκε γρήγορα σε μια μεγάλη απόφαση ζωής: Να παραμείνει εκεί.

Σήμερα, τρεις μήνες περίπου μετά, η ιδία δηλώνει πλήρως ευχαριστημένη έως ενθουσιασμένη. Τηλεφωνώντας στους φίλους της στην Αθήνα, τους μετέφερε το πιο σημαντικό νέο: «Βρήκα επιτέλους τον εαυτό μου. Ζω με τους ρυθμούς που εγώ επιλέγω και θα μείνω μόνιμα κοντά στη φύση».

Αυτό που κέρδισε τη Βάσω στη Μεσσηνία είναι ότι η περιοχή έχει καταφέρει να κρατήσει την αυθεντικότητά της. Δεν έχει πνιγεί από τον άκρατο υπερτουρισμό που αλλοιώνει άλλους προορισμούς, διότι οι τοπικές κοινωνίες σε συνεργασία με τους Κοινοτάρχες, Δημάρχους και Περιφέρεια, λαμβάνουν προληπτικά μέτρα προστασίας του τουρισμού, καθώς δεν αποβλέπουν σε μια εφήμερη τουριστική σεζόν με σκοπό να «αδειάζουν» τα πορτοφόλια των τουριστών της. Αντίθετα, σέβονται τον ξένο, προσφέροντάς του υψηλή ποιότητα υπηρεσιών με λογικές τιμές, ευελπιστώντας ότι και την επομένη χρονιά θα τους επισκεφθεί.

Φυσικά, η απόσταση από τους παλιούς της φίλους είναι ένα αρνητικό, όμως στην Επαρχία βρίσκει τη δική της ζεστασιά. Η Βάσω έχει ήδη αποκτήσει νέες και ζεστές παρέες. Οι νύχτες της πλέον γεμίζουν με εξόδους στα όμορφα ταβερνάκια των Γαργαλιάνων και των γύρω γραφικών χωριών, με χαλαρές μαζώξεις στα σπίτια για κουβέντα και τσιμπολόγημα τα βράδια ή σε κουτούκια με ρεμπέτικα. Τα απογεύματα, μετά τη δουλειά της, αρέσκεται στο να μαζεύει φρέσκα χόρτα εποχής.

Η προσαρμογή της στην τοπική αγορά εργασίας αποδεικνύει ότι όποιος θέλει, βρίσκει τον δρόμο του. Η Βάσω εργάζεται ήδη σε ένα φοροτεχνικό γραφείο της περιοχής, ενώ παράλληλα δεν ξεχνά τη μεγάλη της αγάπη για τον αθλητισμό. Έχοντας προπονηθεί ερασιτεχνικά για 10 σχεδόν χρόνια ανελλιπώς σε γυμναστήριο της περιοχής  Καλογήρων (Δάφνη) στην Αθήνα,όπου και η Γυμναστική Ακαδημία, έχει στα άμεσα σχέδιά της ν’ ανοίξει το δικό της γυμναστήριο στην πόλη των Γαργαλιάνων.

Μέχρι να συγκεντρώσει το απαραίτητο κεφάλαιο, δεν διστάζει να λερώνει τα χέρια της: Την ημέρα απασχολείται στις αγροτικές εργασίες και συγκεκριμένα στη συγκομιδή του ελαιοκάρπου για την παραγωγή του περίφημου Μεσσηνιακού λαδιού, ενώ τα Σαββατοκύριακα εργάζεται ως DJ σε ταβέρνες και κέντρα που εξυπηρετούν γάμους, βαφτίσια, κοινωνικές εκδηλώσεις, που είναι αρκετές.

Το μήνυμα της Βάσως προς όλους εκείνους που νιώθουν να πνίγονται από την απάνθρωπη καθημερινότητα της Πρωτεύουσας, είναι ξεκάθαρο και γεμάτο θάρρος: «Δοκιμάστε το! Εγκαταλείψτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε την πνιγηρή Αθήνα, κάντε το μεγάλο σας άλμα, κι αν δεν πετύχει, δεν χάθηκε κι ο κόσμος, νέοι είμαστε ακόμη». Το να παραμένεις όμως κάπου πιέζοντας τον εαυτό σου, δεν αξίζει τον κόπο. Η ζωή είναι μικρή και πρέπει να την ζήσουμε όσο πιο ποιοτικά μπορούμε. Και την ποιότητα, δυστυχώς, δεν την προσφέρει πια η Αθήνα».

Η ιστορία της είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η ευτυχία κρύβεται στην απλότητα, στη φύση, στις ανθρώπινες σχέσεις και ρυθμούς που η Ελληνική Επαρχία ξέρει ακόμα να προσφέρει απλόχερα.

Το τραγούδι, είναι επιλογή της Βάσως για τους αναγνώστες του iPORTA. Σημείωσή της: Κλαρινίστας ο Θύμιος Παπαδόπουλος, το φαινόμενο.