Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

ΑΕΙ εδώ ή στο εξωτερικό;, της Τζίνας Δαβιλά

Spread the love

 

 
 
Η Κυβέρνηση καθυστερεί να πάρει αποφάσεις για την επαναλειτουργία των πανεπιστημίων, οι συνδικαλιστές που σέβονται τους εαυτούς τους και την εργασία τους δεν σέβονται τους φοιτητές στερώντας τους το δικαίωμα να σπουδάσουν.

Θα σας πω μια ιστορία: μαθήτριά μου που έδωσε πανελλαδικές το 2012, πέτυχε στο πανεπιστήμιο που ήθελε, αλλά αποφάσισε να φρεσκάρει τα αγγλικά της για ένα χρόνο και να σπουδάσει στην Ολλανδία σε αντίστοιχο τμήμα. Δεν ξέρω τι την οδήγησε στην συγκεκριμένη απόφαση, αλλά η Χρύσα μου πάντα λειτουργούσε (ως κλασσικό ψαράκι) με το ένστικτο. Το Σεπτέμβρη, λοιπόν, του 2013 – πριν από ένα δίμηνο δηλαδή- πήγε στην Ολλανδία, εγκαταστάθηκε και σημειώστε: πληρώνει στο πανεπιστήμιο 1.300 ευρώ το χρόνο και 400 ευρώ τον μήνα για τα υπόλοιπα έξοδά της (σπίτι, λογαριασμοί, κοινόχρηστα κλπ). Τα πανεπιστήμια στην Ολλανδία δεν τολμούν να σκεφτούν να απεργήσουν για κάποιο λόγο. Έτσι, η Χρύσα απολαμβάνει σπουδές, ήλιο, μια συγκροτημένη χώρα σε πολλά επίπεδα και γνωρίζει ότι θα τελειώσει εν χρόνω συγκεκριμένω, αν η ίδια δεν διωχθεί από την σχολή της, ούσα κακή φοιτήτρια. Εκεί, δεν ισχύει το 2ν+1 που ισχύει ή ίσχυε στην Ελλάδα.

 

 
Αν υπολογίσετε με χαρτί και με μολύβι τα έξοδα και τα δεδομένα, τι θα επιλέξετε; Εσωτερικό-μπάχαλο ή εξωτερικό – οργάνωση; Αυτό προς το παρόν το δίλημμα καθώς καθυστερούν ακόμα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Βέβαια, αφού λυθεί το νομοθετικό ζήτημα περί ιδιωτικών πανεπιστημίων, θα πρέπει να λυθεί και το θέμα των «γνωριμιών». Ζούμε στην Ελλάδα των γνωριμιών. Όποιος αναλάβει την διδασκαλία στα ιδιωτικά ΑΕΙ, θα είναι ο άξιος ή ο ανιψιός του μπάρμπα από τον Κορώνη; Εδώ, όμως, πάμε σε άλλο ζήτημα, ίσως το πιο θλιβερό σύγχρονο της χώρα. Όχι, το θλιβερότερο δεν είναι η κρίση στην οικονομία, αλλά τα εγκεφαλικά που θα επέλθουν όταν ο Έλληνας αλλάξει νοοτροπία και θαυμάσει τους άξιους. Έτσι, για να απαντήσω στο φιλαράκι μου που, όταν του πρότεινα να στείλει τις δίδυμές του στο εξωτερικό και για να μην ταλαιπωρούνται με την σχολική καθημερινότητα εδώ (γνωστό το ότι ο μαθητής είναι ο πιο σκληρά εργαζόμενος) και διότι ο οικονομικός προϋπολογισμός είναι ίδιος, μού απάντησε: «Δεν θα στείλουμε τα καλύτερα μυαλά στους έξω, θα μείνουν και θα το παλέψουν εδώ». Συμφωνώ, όλα παλεύονται. Αρκεί να το θέλουμε. Και διατηρώ πολλές αμφιβολίες για το αν τελικά θέλουμε να αλλάξουμε τον εχθρό, που είναι η νοοτροπία μας και μόνο.
 
επικοινωνείστε: gina.iporta@gmail.com
 
SHARE
RELATED POSTS
29-70424KotziasEIDE.jpg
Πρωτοβουλία Κοτζιά για το Κυπριακό – Συνάντηση με Γ.Γ. Ηνωμένων Εθνών
Οι σύγχρονες ευαισθησίες μας για τη συμμετοχή του Ρωμανού στην ημετέρα παιδεία, του Κώστα Σκανδαλίδη
Τα ντουβάρια δεν μαθαίνουν και δεν διδάσκουν, του Κωστή Α.Μακρή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.