Απόψεις

Βαρέθηκα, της Τζίνας Δαβιλά

Spread the love

Να προσπαθείς να δημιουργήσεις πρόβλημα στους άλλους, για να αποκτήσει ενδιαφέρον η ζωή σου.


Να παριστάνεις τον σπουδαίο και ικανό, την ώρα που ξεχειλίζεις εμπάθεια και κόμπλεξ. 
Να στηρίζεσαι στην άποψη των φελλών, γιατί δεν μπορείς να δεις τον εαυτό σου σε καθρέφτη που σου λέει πόσο γελοία συμπεριφέρεσαι.
Να χαριεντίζεσαι με τους «αυλικούς» σου, γιατί μόνο αυτοί σε ακολουθούν πιστά λόγω των ίδιων συμπλεγματικών απωθημένων. Η ομάδα θάλλει, που έλεγε κι ο Παπανούτσος.
Να χρησιμοποιείς την όποια εξουσία σου έχει δοθεί ή έχεις κερδίσει ανέντιμα, αποδίδοντας στον εαυτό σου (ανομολόγητα πάντα στους άλλους) αυταρχική συμπεριφορά. 
Να φωτογραφίζεσαι παντού.
Να είσαι κενός, ανόητος αλαζόνας, που δεν τολμάς να σκεφτείς τον εαυτό σου χωρίς ακίνητα, αυτοκίνητα, τίτλους και λεφτά. Δεν υπάρχεις.
Να χρησιμοποιείς ό,τι βρεθεί μπροστά σου για να αυτοπροβληθείς. Ακόμα και τα παιδιά σου.
Να κοροϊδεύεις εκείνους που είναι διαφορετικοί. Κοντοί, χοντροί, στραβοί, αλλήθωροι, ομοφυλόφιλοι. Κορόϊδεψε καλύτερα τον εαυτό σου που είσαι ένας ακριβός τσαρλατάνος, κι ας μην σε βλέπεις. 
Να παίρνεις το δικαίωμα να συμβουλεύεις άπαντας, έχοντας γνώμη για όλα, επειδή κατάφερες να πετύχεις σε ένα τομέα, ας πούμε είσαι δεινός ζαχαροπλάστης. 
Να πιστεύεις πως όλα αγοράζονται και πουλιούνται σε αυτή τη ζωή, αρκεί να διαθέτεις χρήμα. 
Να μην ξέρεις να δίνεις και να μοιράζεσαι.
Να νομίζεις πως, αν δηλώσεις τρελός, θα φοβηθώ. Σκύλος που γαυγίζει δεν δαγκώνει, το έχεις ακούσει ποτέ; Άσε που έμαθα να προστατεύομαι από τους ανόητους. 
Να είσαι μισάνθρωπος βγάζοντας την σιχαμένη φύση σου κρεμώντας σκυλιά και γατιά στα δέντρα. Και μετά να χρησιμοποιείς τήν έννοια «σεβασμός» λερώνοντάς την.

Να μεγαλώνεις παιδιά με αρχές τους την καχυποψία, την μεγαλομανία, την έπαρση και την υποταγή στο χρήμα. Πώς να θυμηθείς την ώρα που παριστάνεις τον «σωστό γονιό» πως τα παιδιά θέλουν μόνο την φαντασία τους ελεύθερη και την καλλιέργεια του αυτοσεβασμού. Ίσως θα πρέπει να ξανασκεφτείς, αν είσαι ικανός γονιός.
Να σε βλέπω να μην αντέχεις να χάνεις. 
Να κρίνεις άπαντα, χωρίς να βάζεις πλάτη για να αλλάξεις ό,τι σε ενοχλεί. 
Να πουλάς ιδεολογία, την ώρα που ακόμα τρέχεις σε πολιτικούς για να σου κάνουν ρουσφέτια. 
Να έχεις δυο μέτρα, δυο σταθμά. Ό,τι σε συμφέρει κάθε φορά. 
Να μην φταις ποτέ σε τίποτα.
Να παίρνεις τον εαυτό σου πολύ σοβαρά. Ίσως αν παρακολουθήσεις αυτό  το βίντεο προσεκτικά, να δεις τον κόσμο σου, την μεγαλειότητά σου, το Εγώ σου, αλλιώς. Ως μια απειροελάχιστη στιγμή στην αιωνιότητα του σύμπαντος.

 


επικοινωνείστε: gina.iporta@gmail.com


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Στεναγμοί ψυχής μετά…μουσικής, της Ελπίδας Νούσα
Συμ-βολές στον περί καθαρότητας (και αγιότητας;) λόγο, του Γιάννη Πανούση
Χωρίς τίτλο, έτσι για αλλαγή, της Αναστασίας Φωκά

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.