Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Θαλασσινό ξύλο, του Βαγγέλη Παυλίδη

Κομματιασμένο απο την καταιγίδα, λευτερωμένο απο τις ρίζες μου
πλέω προς το πεπρωμένο όπου
νέες περιπέτειες περιμένουν,
με αγωνία.

Της πορείας του πόταμου δεν είμαι πια απλός παρατηρητής
μα βαφτισμένος στην ικανότητα της φύσης να αναγεννιέται
πλέω, αιωρούμαι και πετάω,
με χαρά.

Σχήμα μοναδικό το ταξείδι μού έχει δώσει
ωραία σμιλεμένο από βράχους κοφτερούς,
ξασπρισμένο απο τον ήλιο,
λαμπερό.

Όπως ταξιδεύω η ζωή δεν με προσπερνά πια,
καθώς λαγοκοιμάμαι σε λιμνούλες σκιερές,
χορεύοντας με τον αφρό,
με ευγνωμοσύνη.

Πού θα τελειώσει η περιπέτειά μου;
Τι σημασία έχει εφόσον
είμαι ακόμα εδώ,
φυσικά.

Αγνώστου.
Μετάφραση δικιά μου από τα Αγγλικά.




Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του  σκιτσογράφου Βαγγέλη Παυλίδη


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Vangelis Pavlidis
Διεθνής Ημέρα της Γης – International Earth Day, του Βαγγέλη Παυλίδη
Πάστα με σκόρδο και κρέμα – GIACOMO PUCCINI – Pasta in garlic cream sauce, του Βαγγέλη Παυλίδη
Vangelis Pavlidis
Πήραν την Πόλιν πήραν την, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.