Πόρτα στη Ψυχολογία

Ναρκισσισμός, του Ιωάννη Χουρδά

Μόνο στη Ρόδο

Αποστόλου Παύλου 50, Βενετοκλέων, 

Pane di capo: Λεωφόρος Ρόδου-Λίνδου (ύψος ΙΚΑ), Λεωφόρος Κρεμαστής & «Πηγές Καλλιθέας»

Γιάννης Χουρδάς

Γιατί νοιώθω πως η ουσία της προσωπικότητάς μου, αντικαταστάθηκε από την εικόνα μου;

Για να απαντήσω πρέπει να «πιάσω» τον εαυτό μου από την «αρχή». Εμένα παιδί ως ναρκισσιστική προέκταση της εικόνας των γονιών μου, χωρίς συνείδηση εκ μέρους τους για τις πραγματικές μου ανάγκες.

Μοναδικός σκοπός η ικανοποίησή τους μέσα από τη συμπεριφορά μου, γιατί η κριτική τους ήταν η αγάπη τους. Δεν μπόρεσαν ποτέ να με αναγνωρίσουν γι’ αυτό που είμαι, έτσι απλά χωρίς πράξεις, κι εγώ δεν αναγνωρίζω πια τον εαυτό μου. Ως άλλος Νάρκισσος βλέπω το είδωλό μου και το θεωρώ ξένο… πνίγομαι.

Νοιώθω ματαίωση κι ένα συναίσθημα μειονεξίας να με οδηγεί σε μία μοναχική ενηλικίωση. Η καθημερινότητά μου αναλώνεται στην αναζήτηση θαυμασμού από τους άλλους ως μονόδρομο επιβεβαίωσης του εαυτού μου. Καλύπτω την ανασφάλειά μου με μια ψεύτικη παντοδυναμία.

Θεωρώ πως οι άλλοι αποτελούν απλά το μέσο ικανοποίησης των δικών μου επιθυμιών, γιατί ποτέ δεν «μπήκα» στη διαδικασία να τους νοιώσω. Μέσα στη σύγχυσή μου τη μία τους υποβιβάζω, την άλλη τους εξιδανικεύω, όμως πάντα τους απορρίπτω. Νοιώθω μία ανεπάρκεια να συνδεθώ ουσιαστικά μαζί τους.

Η εμμονή στον εαυτό μου με εγκλωβίζει σε ένα συνεχές κυνήγι προσωπικής και μόνο ευχαρίστησης και ζω φθονώντας. Φθονώ αυτόν που δεν φοβάται και δεν ντρέπεται γιατί εγώ και φοβάμαι και ντρέπομαι. Φοβάμαι την κατάρρευση της αυτοεκτίμησής μου και ντρέπομαι την αποκάλυψη του πραγματικού μου εαυτού.

Νοιώθω ευάλωτος, πληγώνομαι και ταπεινώνομαι εύκολα και αυτό με οργίζει. Διαλέγω την υπερβολή της μοναδικότητάς μου ως άμυνα. Αμύνομαι μέσα σ’ένα κόσμο που εκμεταλλεύεται τις ανασφάλειες μου και τρέφει την απληστία και την ματαιοδοξία μου. Φαντασιώνομαι επιτυχία, ομορφιά και αναγνώριση για να ξεχάσω την συναισθηματική μου «πείνα». Γιατί ναι, «πεινάω» για αγάπη και πραγματική επικοινωνία.

Θέλω να την δω ως τη συνέχεια της αγάπης που δέχθηκα παιδί. Θέλω αγαπώντας με να με κατανοήσω και να με αποδεχθώ. Θέλω η αγάπη για μένα και τους άλλους να με καθορίσει και να με θωρακίσει. Τέλος, θέλω να οδηγηθώ σε μία αρμονική συνύπαρξη με τον εαυτό μου και σε μία λειτουργική ισορροπία ανάμεσα στο ιδεατό και πραγματικό Εγώ μου.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Ο δικός μου Αύγουστος, του Δρ Θάνου Ασκητή
Λοχεία και σεξουαλική ζωή στη γυναίκα, της Μαρίνας Μόσχα
Σχέσεις σε αδιέξοδο…, της Μαρίνας Μόσχα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.