•Και βέβαια θα ψηφίσω. Και θα το κάνω πάντα σε οποιαδήποτε δυσκολία και αν βιώνω. Γιατί αναπολώ τους αγώνες της γενιας μου και τόσων προηγούμενων γενεών για να μπορούμε να μπαίνουμε στο παραβάν και να ψηφίζουμε. Για το απόλυτο αγαθό της δημοκρατίας που είναι σαν το νερό. Δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία του παρά μόνο όταν στερεύει.

•Γιατί απεχθάνομαι τους αδιάφορους, τους αρνητες, τους εκούσια απέχοντες. Τους  θεωρώ πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Οι Ρωμαίοι το ονόμαζαν capitis deminutiio. Άτομα που δεν έχουν το ηθικό δικαίωμα να έχουν γνώμη σε οτιδηποτε. Αν είχαν στοιχειώδη συνείδηση και δεν θέλουν κανένα σεβαστό. Να σηκωθούν από τον καναπέ να περιμένουν στην ουρά κι ας ψηφίσουν λευκό. Να δείξουν σεβασμό και όχι περιφρόνηση στη δημοκρατία. Ιδίως αυτός ο απονευρωμένος νεανικός χυλός.

•Κι ας είναι οι πιο αδιάφορες εκλογές από το 74. Χωρίς κανένα πραγματικό διακύβευμα. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Επακολουθεί μια περίοδος πολιτικής αγρανάπαυσης τριών ετών. Θα σιγοβράζει μια κεντροαριστερή σούπα μέχρι να μπορέσουμε να καταλάβουμε ότι αν δεν υπάρξει κυβερνησιμότητα οι Έλληνες θα λένε ότι έλεγε μια παλιά διαφήμιση της VW.

“Κι αν παλιώσει και το αλλάξουμε πάλι Φολκσβάγκεν θα πάρουμε»