Ανοιχτή πόρτα Πόρτα στην Πολιτική

«Τι έγινε λοιπόν στην Κερατέα;», του Κώστα Αρβανίτη

Spread the love

Ο Κώστας Αρβανίτης είναι Δημοσιογράφος και Υποψήφιος Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Για σχεδόν μιάμιση δεκαετία, οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή σχεδίαζαν να στήσουν μια τεράστια «σκουπιδούπολη» δίπλα στην Κερατέα.

Στην αρχή, προηγήθηκε η προπαγάνδα του πειθαναγκασμού. Αλλά, πώς να πείσεις τους πολίτες ότι κάτι προγραμματίζεται «για το καλό τους» χωρίς επιχειρήματα; Κι έτσι, τον Δεκέμβριο του 2010, η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, με Υπουργό Προστασίας του Πολίτη τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη (γιατί οι αποφάσεις έχουν πρόσωπο και ονοματεπώνυμο) στέλνει τα ΜΑΤ για να επιβάλει – ή μάλλον να εισβάλει – στην Κερατέα και τους γύρω οικισμούς.

Οι πολίτες βλέπουν αυτή την κίνηση ως casus belli και αντιδρούν ανάλογα. Για τις επόμενες 128 ημέρες το εργοτάξιο, οι δρόμοι, τα χωράφια και η ίδια η πόλη γίνονται πεδίο μάχης. Μιας μάχης, όχι απέναντι στην εξουσία – όπως μετέδιδαν τα ΜΜΕ της εποχής – αλλά απέναντι στη βία και την αυθαιρεσία της εξουσίας.

Μια αληθινή πανστρατιά στην οποία πολέμησαν όλοι. Όλοι, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Τα media την ονόμασαν «κλεφτοπόλεμο εναντίον του κράτους». Εμείς πώς τη λέμε; Τη λέμε «επανάσταση του αυτονόητου»!

Αυτονόητο ότι τα φιρμάνια του κράτους πρέπει να έχουν λαϊκό έρεισμα και αποδοχή. Αυτός είναι ο ρόλος του, αυτή είναι η αποστολή του!

Αυτονόητο ότι ένα δημόσιο έργο πρέπει να υπηρετεί την ευημερία της κοινωνίας. Ολόκληρης της κοινωνίας, όχι ενός μέρους της – συνήθως του πιο ελιτίστικου – σε βάρος ενός περιθωρίου που θα φτιάξουμε για να τρώει τα σκουπίδια μας, μεταφορικά και κυριολεκτικά!

Αυτονόητο ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στη γνώμη, τη διαμαρτυρία και την αντίδραση. Και πως, αν προσπαθείς να τους επιβάλεις τις αντιλήψεις της εξουσίας χωρίς διάλογο, χωρίς επιχείρημα, θα τους βρεις απέναντί σου.

Αυτός είναι άλλωστε και ο πραγματικός διαχωρισμός ανάμεσα στην έννοια της Πολιτείας και της έννοιας του Κράτους. Ιδανικά πρέπει να ταυτίζονται. Ή τουλάχιστον να τέμνονται. Αν όχι, ο δρόμος είναι… ο δρόμος. Στην κυριολεξία. Και ο αγώνας μέχρι την τελική δικαίωση!

Στις 18 Απριλίου 2010, τα ΜΑΤ αποσύρθηκαν. Το σχέδιο για την τεράστια χωματερή του Οβριοκάστρου πάγωσε. Το «Άπαρτο Κάστρο» της λεωφόρου Λαυρίου έγινε σύμβολο αγώνα. Οι Αρβανίτες της Κερατέας δε λύγισαν. Είναι κάτι που το ήξερα και το σεβόμουν από τις πρώτες μέρες του αγώνα.

Ως… Αρβανίτης.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
1026264_232523120239211_805575628_o.jpg
Χαλαρά… η ζωή είναι ωραία! Χαλαρά, του Ηρακλή Δ. Χοροζίδη
Αντώνης Κυζούλης: “Με τον Φώτη Χατζηδιάκο για την θετική αποτίμηση του φανερού και αφανούς έργου του, για την καλλιέργεια και την ευρυμάθεια του ανδρός “
Παρά think αλός, του Αλέξανδρου Μπέμπη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.