Ανοιχτή πόρτα Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

Τα αντιπανικοβάλ, του Μάνου Στεφανίδη

Spread the love
  • 27
    Shares

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ

 

(αντιπανικοβάλ 9)

στον συμμαθητή μου Σπύρο Σταυρακάκη, το φυλακισμένο αηδόνι του Κερατσινίου

Καθόμαστε μέσα, διαβάζουμε, βλέπουμε παλιές ταινίες, γράφουμε τις σκέψεις μας σαν την έγκλειστη Άννα Φρανκ, διασκεδάζουμε με την ανθρώπινη συνθήκη και το απρόοπτο που πάντα καραδοκεί, αμπελοφιλοσοφούμε μετ’ ευτελείας, ακούμε μουσική και ιδού τι ανακαλύπτουμε:
“Θα σου δώσω μία να σπάσεις αχ βρε κόσμε γυάλινε/ και θα φτιάξω μία καινούργια κοινωνία άλληνε…”
Το ανωτέρω τραγούδι “Ποιός θα μού δώσει δύναμη;” που λέει ο Καζαντζίδης, διαθέτει και την εκδοχή του Γεράσιμου Ανδρεάτου από ζωντανή εκτέλεση για κάποια εκδήλωση του ΚΚΕ. Με την εξής όμως ενδεικτική τροποποίηση: Εκεί που λέει το τραγούδι ” …και στης γυναίκας την καρδιά να βάλω λίγη μπέσα…” ο τραγουδιστής το μεταβάλλει προς το αριστερότερον ως εξής: “…και στου ανθρώπου την καρδιά να βάλω λίγη μπέσα κλπ.” Όπως το προτιμάει το κομματικό politically correct. Δηλαδή όχι αποκλεισμοί, σεξισμοί, ρατσισμοί κλπ. Ασφαλώς χαριτωμένο. Όμως πρόκειται για τους στίχους της μοναδικής Ευτυχίας Παπαγιαννόπουλου – η μουσική είναι Απόστολου Καλδάρα ενώ το πρωτοτραγούδησε ο εξίσου μεγάλος Στέλιος – άρα δεν επιτρέπονται τέτοιου είδους “βελτιώσεις”. Νομίζω. (Η συγκεκριμένη εκτέλεση υπάρχει στο διαδίκτυο).
Κι άλλο εύρημα: Το τραγούδι “Είναι κρίμα”. Το έκανε επιτυχία, τέλη του ’60, ο Μπάμπης Τσετίνης με την χαρακτηριστική, βαθιά φωνή και η Λίτσα Διαμάντη. Η μουσική είναι βέβαια του Γιώργου Μητσάκη στον οποίο ο δίσκος αποδίδει και τους – εξαιρετικούς – στίχους. Πράγμα που πάντως δεν μού φαίνεται αληθές και νομίζω ότι πρέπει να είναι κάποιου άλλου, μεγάλου, στιχουργού. Η ρίμα των στίχων είναι ευρηματική και ανάλογη η μουσικότητα. Γνωρίζει κανείς κάτι περισσότερο;
Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού πάντως έγινε το 1952 από τον ίδιο τον Γιώργο Μητσάκη. Υπάρχει και δεύτερη εκτέλεση το 1960. Οι στίχοι τώρα από μνήμης:

…Για αυτό φοβάμαι τα όνειρά μου τα φτωχά/ μη τα γκρεμίσει κάποιος άλλος με το χρήμα/ είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα/ και θα μου μείνουν τα ξενύχτια μοναχά, είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα…
Τέλος, υπάρχει και μία σπάνια ηχογράφηση, τετάρτη αυτή τη φορά, εκτός του Τσετίνη με το Γρηγόρη Μπιθικώτση. Πάσα συμπλήρωση δεκτή!

Στην εικόνα ένα αισιόδοξο μιούραλ του Cacao Rocks από την Ευριπίδου με τίτλο City Angels. Συνδυασμός λαϊκής τέχνης και εννοιολογικής προσέγγισης. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτής της αληθινά ιδιοφυούς, φωτογραφικής λήψης αγνώστου καλλιτέχνη είναι το ότι έχει εγκιβωτίσει στα δεξιά της τοιχογραφίας τον δεξιό Καιρίδη να μιλάει – περί παντός καιρού – στην τρομοκρατική Σία και τον ανεπίληπτο Σκάι. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα!


Σπύρος Βασιλείου, Το Τραπέζι κι ο χαρταετός της Καθαράς Δευτέρας, δεκαετία του ’30 (αντιπανικοβάλ 8)

Ένα εμβληματικό έργο για τις θέσεις και την αισθητική της γενιάς του ’30, φτιαγμένο από τον “μινόρε” Σπύρο Βασιλείου με φωτεινή, κολορίστικη διάθεση.

Ενώ πρόκειται για νεκρή φύση, είναι παράλληλα ιδεολογικοποιημένη τοπιογραφία όπου ο τόπος αναδεικνύεται σε απόλυτη αξία, ένα είδος επί γης παραδείσου. Δηλαδή ο μενεξεδένιος Υμηττός και η Πλάκα του Θεοτοκά, του Τερζάκη , του Καραγάτση, του Κοσμά Πολίτη.

Η παράδοση και τα σύμβολα ή οι τελετουργίες της ιεροποιούνται, η γιορτή αποκτά μεταφυσικό χαρακτήρα, το λαϊκό εξαίρεται ως το κατ’ εξοχήν εθνικό. Το υπαρξιακά γηγενές. Παγανισμός και χριστιανικό έθος αδελφώνονται, ο αετός της Καθαρής Δευτέρας έτοιμος να απογειωθεί, μεταμορφώνεται σε εικόνα ανάτασης. Φυλετικής ανάστασης. (Είμαστε, μην ξεχνάτε, λίγα χρόνια μετά την καταστροφή της Σμύρνης ).

Ακόμη το λαϊκότροπο δεν έχει γίνει φολκλόρ αλλά λάμπει από αυθεντικότητα και ειλικρίνεια. Ως προς τη φόρμα ο Βασιλείου ακολούθησε την “αθώα λογιοσύνη” όλης της γενιάς του ’30, δηλαδή κάτι ανάμεσα στον Ματίς, τον Ντεραίν, τον Πικάσο και την δισδιάστατη, λαϊκή τέχνη.

Η δεύτερη, επιζωγραφισμένη, φωτογραφία δείχνει μιαν άλλη παρέα διονυσιαστών με χιούμορ αλλά και αίσθηση του ιερού που κρύβει κάθε εορτή. Πρόκειται για τους Γιάννη Τσαρούχη, Διονύση Φωτόπουλο και Μάνο Χατζιδάκι ως κατανυκτικοί άγγελοι της τέχνης σε κρασοκατάνυξη. Μέσα της δεκαετίας του ’80. Διονυσιακό, ευφρόσυνο, καλοχτισμένο παιχνίδι με τις εικόνες και τα πρόσωπα, ενθύμιο εκείνης, της παροδικής αθανασίας, της μόνης που δικαιούνται οι άνθρωποι…(Προσέξτε το άσπρο κουτί Ατλακόλ αριστερά του Τσαρούχη. Εργαλείο για όλες τις δουλειές)!

Βρέθηκα, τέλος, πολλές φορές στην οδό Γουέμπστερ κάτω από την Ακρόπολη, Καθαρή Δευτέρα, στα απίστευτα πάρτι των Βασιλείου. Ήταν εκεί μαζεμένη όλη η πνευματική Αθήνα, αυτή που σήμερα ή απέχει ή απλώς δεν υπάρχει.
Αιωνία η μνήμη του Σπύρου και της Κικής. Του Γιάννη και του Μάνου. Άξιοι της μέσα πατρίδας μας!

ΥΓ. Ζωγραφίζονται εδώ τα ελάχιστα πράγματα, τα στοιχειώδη όχι ως πόζα όπως συνέβη πρόσφατα από κάποιον επίγονο αλλά ως βιωμένη καθημερινότητα.
Επειδή είναι άλλο πράγμα να πεινάς και άλλο να υποδύεσαι πως πεινάς . Τέλος, η κάθε εποχή και η τέχνη της. Κανένα δεν έσωσαν οι αναχρονισμοί. Κάθε “τώρα” και οι δικές του ανάγκες. Το φολκλόρ, το ρετρό είναι ασφαλή σημάδια παρακμής.


(αντιπανικοβάλ 7)

Να προσέχετε τις “ευπαθείς” ομάδες. Είναι άκρως επικίνδυνες! (Επειδή πολλοί politically correct ισχυρίζονται ότι ο παλιόφιλος μου Αρκάς έχασε το χιούμορ του).


(αντί καλημέρας, αντιπανικοβάλ 6)

” Ξέρετε γιατί μεταδίδεται με τόση ευκολία ο ιός;
Γιατί τα συμπτώματα στην πλειοψηφία είναι ΗΠΙΑ!

1) Ένα “γδάρσιμο” στο λαιμό, λίγα δέκατα που ίσως να μην καταλάβατε, ίσως λίγος πονοκέφαλος και ίσως ένας ήπιος βήχας. Αυτό θα νοιώσουν οι περισσότεροι. Μπορεί να μην είναι όλα αυτά μαζί. Μπορεί να είναι ένα ή και συνδυασμός. Συμπτώματα_ήπια

2) Πιο σπάνια θα κάνει υψηλότερο πυρετό, έντονο πονόλαιμο και έντονο βήχα. Συμπτώματα_μέτρια

3) Ακόμα πιο σπάνια θα δημιουργήσει δυσκολία στην αναπνοή, ΔΥΣΠΝΟΙΑ δηλαδή εκτός από βήχα, πυρετό, πονόλαιμο ,ειδικά αν κάποιος έχει σημαντικές παθήσεις . Συμπτώματα_σοβαρά

Τί κάνουμε;
* Αν νοιώσετε το 1) αυτόπεριοριστείτε στο σπίτι. Μπορεί να έχετε κορωνοϊό αλλά ΔΕΝ κινδυνεύετε. Θα κολλήσετε όμως όποιον βρείτε μπροστά σας και του μιλήσετε σε απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου, χωρίς μάσκα!

* Αν νοιώσετε το 2) κάντε όπως το ένα. Δηλαδή πάρτε Ντεπόν και επικοινωνήστε με γιατρό. Όταν αισθανθείτε όπως το 3) δηλαδή ΔΥΣΠΝΟΙΑ…

* Αν νοιώσετε το 3) δηλαδή ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ, πάρτε άμεσα γιατρό για οδηγίες γιατί μόνο τότε πρέπει να μεταφερθείτε στο νοσοκομείο για τέστ και νοσηλεία !!!

Στις περιπτώσεις 1+2 ΔΕΝ χρειάζεστε ΤΕΣΤ!”

Ελευθερία Λιντοβόη, Γενική Ιατρός


(αντιπανικοβάλ 6)

Στα – πολύ προσεκτικά – εγκαίνια του Νίκου Καλαφάτη στην ιστορική γκαλερί της Έρσης. Όπου ο καλλιτέχνης έστησε έναν ολόκληρο, μαγικό κήπο με λουλούδια, πουλιά ή ζώα φτιαγμένα από φτηνά, τυχαία υλικά και βέβαια πολλή φαντασία και … αθωότητα. Νομίζω πάντως ότι πρόκειται για τα τελευταία εγκαίνια που έγιναν στην Αθήνα, τουλάχιστον με αθρόα προσέλευση κοινού, για πολύ καιρό. Ας είναι. Κι αυτό θα περάσει που θα έλεγε κι ο Μποστ.
Κατά τ’ άλλα: Υπομονή, αυτοπεριορισμός για το καλό όλων και, προς θεού, όχι πανικός ή ανευθυνότητα που σημαίνουν το ίδιο πράγμα.


(Αντιπανικοβάλ σημειώσεις 5)

Περσινή μου επιτυχία! Ιδού σχόλιον – ποίημα δια την ανταλλαγή Δρομέως και Μεγαλέξαντρου Σκοπίων. Το ιδιοφυές πρότζεκτ της Ζορμπά αν ενθυμήστε, πέρσι τέτοιον καιρό, 2019! Δια να ευθυμήσωμεν και ολίγον. (Νέο σχόλιο: Αν η δεξιά δεν έχει την αίσθηση του τραγικού, η αριστερά δεν διαθέτει, έστω, την διαίσθηση του γελοίου).

…Απόκριες για πάντα!

Μνήμη Καίτης Χωματά – Δόμνας Σαμίου

Το Μυρσινάκι τραγουδά, της βάρκας κυβερνήτης, γλυκιά που ‘ναι η φωνή της.
Κάνει κουφές ανταλλαγές, τσαντίζει
τον Βαρώτσο μας, μα ό,τι κι αν κάνει,
ό,τι πει, τα γράφουμε στον… π@@@τσο μας!

ΥΓ. Γιατί δεν ανταλλάσσετε εμένα μαντάμ; Μπορεί να μην είμαι δρομέας, είμαι όμως τενίστας! Εδώ, ποζάρω εμπρός από το άγαλμα του Τσάρου Σαμουήλ μετά από νικηφόρο αγώνα εναντίον του Τζόκοβιτς, απέναντι από τον Μεγαλέξαντρο και κοντά στον Ιουστινιανό! Μεγαλεία! Σκόπια, η Disneyland της ιστορίας.
( Πού τους βρίσκεις ρε Αλέξη; )…


(Αντιπανικοβάλ σημειώσεις 4)

Χαιρετισμοί. Αντιπρόπερσι… Θυμίζω ότι ο αγιογράφος Γιάννης Καρούσος που αναφέρω πιο κάτω, είναι αδελφός του προσφάτως κοιμηθέντος μητροπολίτου Καλλινίκου, πρώην Πειραιώς.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΉ ΚΑΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΊΑ

Β! Χαιρετισμοί απόψε στην ανακαινισμένη Χρυσοσπηλιώτισσα χοροστατούντος του Αρχιεπίσκοπου. Ο ναός αποτελεί ένα αριστούργημα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Άρχισε να χτίζεται στις 1863 στην θέση παλαιότερου ναού με δαπάνες αποκλειστικά των περιοίκων. Στην Αιόλου υψώνεται ο επίσης περικαλλής ναός της Αγίας Ειρήνης, έργο του Λύσανδρου Καυταντζόγλου. Αμφότεροι αγιογραφούνται με την εισαγόμενη τεχνοτροπία των Ναζαρηνών που επιχειρεί να εκμοντερνίσει την μεταβυζαντινή παράδοση χρησιμοποιώντας χρυσούς κάμπους αλλά πλάθοντας τρισδιάστατες τις ιερές μορφές. Πρώτος διδάξας ο πολύς Λουδοβίκος Θείρσιος με μαθητές του τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Κωνσταντίνο Φαμέλη, τον Σπυρίδωνα Χατζηγιαννόπουλο κλπ. Τις αγιογραφίες της Χρυσοσπηλιώτισσας υπογράφουν ο Χατζηγιαννόπουλος και, αργότερα, ο Διονύσης Καρούσος, πατέρας του γνωστού αγιογράφου Γιάννη Καρούσου που “έγραψε “τον κολοσσιαίο Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών, την δεκαετία του ’80 δημιουργώντας στον τρούλο του τον μεγαλύτερο Παντοκράτορα των Βαλκανίων.


(αντιπανικοβάλ 3) εξαιρετική προσφορά του ζευγαριού της καρδιάς μας

Κάντιας – Κάτιας και κυρίου Κυριάκου!

https://simatakapnou.art

Φίλες και φίλοι
αυτό είναι το site που φτιάξαμε και περιλαμβάνει
ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μας:
ζωγραφική, παραστάσεις, σινεμά, θεατρικά τραγούδια, δοκίμια, βιβλία, κείμενα, κ.λπ.
Καλή δύναμη σ’ όλους μας
Κυριάκος Κατ
ζουράκης, Κάτια Γέρου


(αντιπανικοβάλ σημειώσεις 2)

Γάτα που φιλοσοφεί περί της ματαιότητας των ανθρωπίνων από το ύψος των Φαιδριάδων στους Δελφούς, το μεταφυσικό τοπίο. Οι Φαιδριάδες πέτρες είναι δύο τεράστιοι βράχοι πάνω ακριβώς από το Μαντείο του Απόλλωνα που σχηματίστηκαν κατά την ιουρασική περίοδο (Jurassic park)! Από εκεί αναβλύζουν τα καθαρτήρια νερά της Κασταλίας κρήνης. Επίσης από εκεί κατακρήμνιζαν όσους είχαν βεβηλώσει το ιερό της Πυθίας. Να τα λέμε όλα! (Φωτογραφία Δάφνη Στ.)


(αντιπανικοβάλ σημειώσεις 1)

Η Ελλάδα βρίσκεται όπου υπάρχει ελληνικός πολιτισμός. Κι αυτό αποτελεί ανακούφιση. Επίσης συχνά σ’ ελληνικό έδαφος απουσιάζει η Ελλάδα, δηλαδή ο ουσιαστικός πολιτισμός της. Αλλά αυτό είναι διαφορετικής τάξης ζήτημα.
Εν προκειμένω στο SFMOMA (Σαν Φρανσίσκο) και στην εξαιρετική αίθουσα των έργων του Γιάννη Κουνέλλη, του Σύγχρονου Οδυσσέα που ταξίδευε, ταξιδεύει και μάς ταξιδεύει.
Λεπτομέρεια: Η ενημερωτική ταμπέλα μάς πληροφορεί ότι ο Κουνέλλης είναι Ιταλός γεννημένος στην Ελλάδα. Διαμαρτυρήθηκα προσωπικά στην διεύθυνση και μου είπαν ότι θα το διορθώσουν. Επίσης ότι η πόλη του είναι ο Πειραιάς!
(Όπου ως γνωστόν ο Δήμος τού έχει στήσει άγαλμα, έχει δώσει το όνομα του σε κεντρική πλατεία και ίδρυσε πρόσφατα μουσείο των έργων του. Να τα λέμε όλα)!

ΥΓ. Άσχετο: Ευχαριστώ θερμά τον Μιχάλη Αργυρού για την πολύ ωραία συζήτηση που είχαμε χτες το βράδυ στο διαδικτυακό ραδιόφωνο Beton 7 σχετικά με το… τέρας!

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

  • 27
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Αχ ρε Κωστή!, του Γιώργου Αρκουλή
Σε κινητοποίηση λόγω χιονόπτωσης ο Δήμος Πεντέλης
Κληρονομιά, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.