Ανοιχτή πόρτα ΕΥ ΖΗΝ

Μοναξιά, του Γιώργου Χατζηδιάκου

Ο ήλιος βαρύς, θολώνει τον ορίζοντα

Οι μέρες, Μεγαλώνουν μικραίνοντας τη ζωή

Δυο γραμμές, η μια απέναντι στην άλλη,

θάλασσα που απλά  χαζεύεις

Μια χαραμάδα δροσίζει το άδειο δωμάτιο, αδυνατώντας να φιλτράρει τον ήχο.

Στον απέναντι τοίχο ένας  πίνακας  απαγκιάζει τη μνήμη

Στο πάτωμα χυμένα αδιάβαστα βιβλία,  και εφημερίδες

Στον αέρα πλανιούνται, ανεξερεύνητα  θορυβώδη  όνειρα

Το άναρχο βλέμμα, ακολουθεί το σκηνικό

Ακούς, ανατριχιάζοντας  τον αντίλαλο της  σιωπής

Είναι δύσκολη αυτή η ώρα

Είναι όμως η ώρα της  σιωπής

Τι είναι δικό μου; Αναρωτιέσαι

Ίσως Τα γκρίζα μαλλιά

Δοκιμαστικά, Ανοιγοκλείνεις τα μάτια.

Είσαι ξύπνιος

Δεν οριοθετείς το σύνορο ανάμεσα στη πραγματικότητα και τη φαντασία

Ό,τι βλέπεις είναι ίδιο

Γερνάς μόνος

Όπως ήσουν

Ένα κομμάτι  της ψυχή σου αφήνεις

Σαν σημείο ζωής

Να το πάρει ο αγέρας

Για όποιον κάποτε σε θυμηθεί

Ο Γιώργος Χατζηδιάκος είναι Σύμβουλος Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργάνωσης Εταιρειών

11227393_10207576627398879_6912498847121696328_n.jpg


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
The “Midnight Ride” on Washington!, by George Sarafoglou – Οι «πατριώτες» του Τραμπ έρχονται Ουάσινγκτον!, του Γιώργου Σαράφογλου
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ή Ναζιανζηνός, στενός φίλος του Μ.Βασιλείου και Μέγας ποιητής, 25 Ιανουαρίου τιμάται
Το σύνδρομο της μικρής τυμπανίστριας, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.