ΕΥ ΖΗΝ

Λύπες…, του Γιώργου Χατζηδιάκου

Τι με λυπεί;

Τα μικρά κεριά που καίγονται γρήγορα

Τα αινίγματα των αντιφατικών

Το κάτι, το οτιδήποτε, το μερικό

Τις λέξεις που δεν ονειρεύονται και αυτές που από

φόβο χάνονται

Τη λησμονιά

Όταν ρωτώ, ενώ ξέρω την απάντηση, που ήμουν;

Όσους δεν αμάρτησαν

Τη νηστεία, ως μέσον για ν’ αγιάσουν

Το οργισμένο όνειρο

Τις άνευ περιεχομένου, καλημέρες

Τα σκοτάδια που δεν έμαθα να φοβάμαι

Τη νύχτα που με υποφέρει

Τη μέρα που λησμόνησα, να μανταλώσω

Τους δήθεν

Τους γυμνοσάλιαγκες, που γλείφουν τη ζωή μας

Τον νέο, άγνωστο, που θεοποιούμε

Όταν ξεχνάμε, πως υπάρχουμε

Που, δε μάθαμε γιατί ζούμε

Ο Γιώργος Χατζηδιάκος είναι Σύμβουλος Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργάνωσης Εταιριών

11227393_10207576627398879_6912498847121696328_n.jpg


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
341370_339431566072596_1342004445_o.jpg
Πρωτιά για την “Γυναίκα της Ολύμπου Καρπάθου” του Πάνου Βενέρη
Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο, του Μάνου Στεφανίδη
Όλα θα πάνε καλά… ε… σχεδόν όλα, της Ματίνας Ράπτη-Μιληλή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.