Πρόσωπα - Αφιερώματα

Κάτω τα χέρια από την Μαρία! (Ή, δεν παίζουμε με τους έρωτες…), του Μάνου Στεφανίδη

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ.

Διαβάστε τα άρθρα του Μάνου Στεφανίδη ΕΔΩ

Δεν θα πήγαινα από άποψη να δω την παράσταση ούτε της Αμπράμοβιτς ούτε της Μπελούτσι. Κυρίως γιατί λατρεύω την Κάλλας σαν θεότητα από μικρός και δεν μπορώ να την φανταστώ ως επιμνημόσυνη φαντασμαγορία για φαντασμένους κοσμικούς ή για φαν της επιτηδευμένης φανφάρας.

Θυμάμαι πριν τριάντα τόσα χρόνια να μού τηλεφωνεί ο Παύλος Μάτεσις σπίτι νωρίς το πρωί και να μην μπορεί να μιλήσει επειδή το πικ απ έπαιζε στη διαπασών την άρια του Glück “Divinités du Stynx”.

“Πάλι την κυρά Μαρία ΣΟΥ ακούς;” Έλεγε.

Για αυτό και δεν ξαφνιάστηκα που φίλοι κριτικοί που εκτιμώ βαθιά όπως η Ματίνα Καλτάκη κι ο Γιώργος Βουδικλάρης ήταν άκρως αρνητικοί για τις αρπαχτές των δύο σταρ στην αθηναϊκή μας επαρχία. Ιδιαίτερα η πρώτη έγραψε στη Lifo τα εξής καυστικώς αληθινά:

“…Παρακολουθώντας την παράσταση δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ πώς το άλλοτε αγρίμι – η Αμπράμοβιτς – κατέληξε ξόανο ντυμένο με τουαλέτες του Ρικάρντο Τίσι (της Βurberry). Η διαφορά είναι τουλάχιστον θλιβερή: απεκδυόμενη την επαναστατική γυμνότητα των πρώτων της περφόρμανς, «περίκλειστη, σφιγμένη, σαν μέσα σε παγερή πανόπλια ή σ’ ένα ξύλινο ολόσωμο κορσέ», βαριά στην κίνηση, ψεύτικη σε κάθε της έκφραση, πουλάει και πάλι τον εαυτό της χρησιμοποιώντας το όνομα της Μαρίας Κάλλας σαν δόλωμα…”

Κι ο Βουδικλάρης: …Πραγματική απογοήτευση οι

“7 Θάνατοι” της Αμπράμοβιτς, που δεν άφησε κλισέ και ευκολία που να μη μεταχειριστεί.

Κι εγώ βγήκα με βαθιά θλίψη. Ας μην χρησιμοποιούμε όμως βαριές εκφράσεις για μια τεράστια καλλιτέχνιδα, από αυτές που άλλαξαν το πρόσωπο της Τέχνης του 20ου αιώνα….

Όσο για την Μπελούτσι, πάντα σαγηνευτική για να την βλέπεις είτε κινείται είτε ποζάρει, αλλά Μαρία Κάλλας; Προτίμησα να ξαναδώ μόνος, σαν ντροπαλός έφηβος, τη Μαλένα. Έκαστος στο είδος του πάθους του…

ΥΓ. Κουίζ: Τί κοινό έχουν Αμπράμοβιτς και Μπελούτσι;

Ασφαλώς δεν είναι η Κάλλας… Αλλά…τα σπυριά!

Της ερωτικής εφηβείας για την Μόνικα, του ρυζιού που μετράνε οι υποψήφιοι περφόμερ για τη Μαρίνα.


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
“Γιάννης Καραχισαρίδης: ένα χρόνο μετά η παρουσία σου πιο δυνατή από την απουσία σου…”, Γιολάντα Μπαλαούρα
Για τον Bruno Ganz, του Νίκου Βασιλειάδη
Άλλο ένα τέλος, του Γιάννη Παπαϊωάννου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.