Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα Πόρτα στα πολιτιστικά

Κάτω στον Πειραιά και τη Ζέα, Πήγαμε μ’ όλη την παλιοπαρέα…, του Μάνου Στεφανίδη

Spread the love

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ιστορικός Τέχνης και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ.

Διαβάστε τα άρθρα του Μάνου Στεφανίδη ΕΔΩ

“Αχ θάλασσα μου σκοτεινή…” Με Χρήστο Αντωναρόπουλο, Στάθη Βατανίδη και Ανδρέα Δεβετζή. Διπλά εγκαίνια, απόψε στις οκτώ και την Παρασκευή την ίδια ώρα. Την Κυριακή το μεσημέρι ξενάγηση με κρασί και ούζο. Στον Πειραιά, Αλκιβιάδου 212, σ’ ένα νεοκλασικό με πολλή θεατρικότητα και… επίγευση αρμύρας.

Λίγα λόγια για την κεντρική ιδέα:

Κάθε μα κάθε φορά, που ακούω το τραγούδι αυτό του Νίκου Πορτοκάλογλου, «Αχ θάλασσά μου σκοτεινή», θυμάμαι, όπως είναι φυσικό, το λιμάνι του Πειραιά, την ιχθυόσκαλα Κερατσινίου και το Πέραμα που κάναμε μικροί μπάνιο και αργότερα πηγαίναμε ραντεβού τα βράδια. Και βέβαια τη Ζέα, το Τουρκολίμανο, λίγο πριν το πρώτο φως του πρωινού, μεθυσμένοι, ευτυχισμένοι, απελπισμένοι. Όταν λοιπόν μου είπε ο Ευάγγελος Γεωργούλης, να οργανώσουμε κάτι στο πολύ ιδιαίτερο, νεοκλασικό που στεγάζει την εταιρία του, ήταν για μένα μια πρόκληση, να παντρέψω τις σταθερά σκοτεινές και μυστηριώδεις θάλασσες του Πειραιά και του Νίκου με τρεις καλλιτέχνες που αγαπώ, ώστε έτσι: μουσική, ζωγραφική, αλμύρα και το κοινό μας πείσμα ή τρέλα να γίνουν ένα. Έτσι λοιπόν πρότεινα τον Χρήστο Αντωναρόπουλο, τα ιδιότυπα λιμάνια του, το film noir και τον Humphrey Bogart, τον Στάθη Βατανίδη και τις δυο συγκινητικές, θεατρικές αναπαραστάσεις του με θέμα τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, την επέτειο της οποίας πρόσφατα εορτάσαμε και τέλος τον Ανδρέα Δεβετζή με τις ανήσυχες θάλασσες, τα βραδινά φώτα, τα ρυμουλκά και τις λάντσες από τον Άη Γιώργη και τις ακρώρειες του Πειραϊκού λιμανιού.

Άλλοτε σκοτεινές, άλλοτε φωτεινές όπου μπορούν να φτάσουν στα πέρατα του κόσμου. Είναι ένα ταξίδι, είναι μια περιπέτεια, που εάν θέλετε και εσείς μπορείτε να πάρετε μέρος μαζί μας…

(Την Κυριακή 24 Οκτωβρίου, στις 12 το μεσημέρι, ο Μάνος Στεφανίδης, θα ξεναγήσει στον χώρο με θέμα: «θάλασσες του πρωιού, θάλασσες σκοτεινές»)

ΥΓ. Στο πρώτο ενσταντανέ ο Βατάν ποζάρει σαν μαντάμ Ρεκαμιέ. (Σε μια πιο γεροντική εκδοχή). Στα υπόλοιπα εσωτερικές και εξωτερικές όψεις του ανακαινισμένου κτιρίου.

Για τις θάλασσες του Πειραιά
Φωτορεπορτάζ από τα χτεσινά, πρώτα εγκαίνια του χώρου τέχνης 212, στον Πειραιά που πραγματοποίησε ο φιλότεχνος υπουργός Δικαιοσύνης κ. Τσιάρας μαζί με τον δήμαρχο κ. Μώραλη. Αριστερά μου ο οικοδεσπότης κ. Ευάγγελος Γεωργούλης. Αύριο, Παρασκευή, τα δεύτερα εγκαίνια και την Κυριακή το μεσημέρι η ξενάγηση μου. Την παράσταση πάντως έκλεψε χτες ο σαξοφωνίστας και οι τζάζ επιλογές του στο μπαλκόνι του νεοκλασικού κτιρίου. Θυμίζω, εκθέτουν οι Χρήστος Αντωναρόπουλος, Στάθης Βατανίδης και Ανδρέας Δεβετζής. Τίτλος της ομαδικής: Αχ θάλασσα μου σκοτεινή…

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του χρήστη Μάνος Σ. Στεφανίδης, άτομα που στέκονται και εσωτερικός χώρος

Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα και άτομα που στέκονται

Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα και εξωτερικοί χώροι

Μπορεί να είναι εικόνα εσωτερικός χώρος

SHARE
RELATED POSTS
Το κτήνος εντός μας, του Δημήτρη Κατσούλα
Το καφενείο του Μανιάτη, του Γιάννη Παπαϊωάννου
Μπορεί ο άνθρωπος ν’αγαπήσει το Θεό;, του π.Μάξιμου Παναγιώτου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.