Η Ωραιοζήλη Τζίνα Δαβιλά είναι Θεολόγος (Msc “Η Θεολογία στον Σύγχρονο Κόσμο”), αρθρογράφος/ραδιοφωνική παραγωγός/εκδότρια του iPorta.gr.

Σήμερα δεν θα μιλήσουμε για πολιτική και πολιτευτές, πολιτευόμενους και ψηφοφόρους. Δεν έχει αξία να ασχολούμαστε, νομίζω, με ό,τι δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Όχι λόγω αδυναμίας, αλλά λόγω νοοτροπίας. Η νοοτροπία μα ςείναι άρρωστή, όπως και η κοινωνία μας που επέβαλλε τις οθόνες παντού. Οι Σουηγοί που έκαναν το πείραμά τους με τις οθόνες, τους υπολογιστές και τα τάμπλετς στα σχολεία πριν από τριάντα χρόνια, μάζεψαν τα πάντα πριν από μία τριετία δεδομένου των συγκλονιστικών διαπιστώσεών τους: τα παιδιά έβγαιναν αμόρφωτα, καταθλιπτικά και βίαια. Στην Ελλάδα και στα “προηγμένα” σχολεία το εκπαιδευτικό σύτημα στηρίζεται εν πολλοίς και κυρώις στα ιδιωτικά σχολεία στις οθόνες. Συν του γεγονότος ότι η νεά μόδα είναι η διάγνωση ΔΕΠΥ όπως ήταν την δεκεατία του 70 η πλατυποδία, του 80 τα σιδεράκια, του 90 δεν θυμάμαι και του 2000 η δυσλεξία! Μόδες που καταστρέφουν εν πολλοίς την αυτοπεποίθηση των παιδιών, επαναπαύουν τους γονείς σε ιδιόρρυθμες διαγνώσεις και τους απαλλάσσουν από τις αληθινές ευθύνες τους: να δώσουν χρόνο και χώρο πραγματικό στα παιδιά τους. Να τρέξουν στις πλατείες, στα πάρκα, στα γήπεδα μαζί και να κουραστούν τα παιδιά από το παιχνίδι που έχουν ανάγκη. Αντ’ αυτού τα “αράζουν στις οθόνες των κατεστραμμένων (συνήθως) γιουτιούμπερς, στα ηλίθια κορεάτικα βίντεο και συχνά τους κοπανάνε και τα “υπάκουα” χαπάκια για τα ΔΕΠΥ  για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Κοντολογίς: οι γονείς χρειάζονται θεραπεία που έχουν αποβλακωθεί στην νοοτροπία μιας ηλίθιας, εν πολλοίς, και ξεπεσμένης κοινωνίας. 

Η Bonnie Tyler  είναι η υπέροχη ερμηνεύτρια των εφηβικών μας χρόνων. Η κλασική εκπροσώπηση μουσικά και εμφανισιακά της δεκαετίας του ’80 , με τα μαλλιά μπιστολάκι και κρεπαριστά με το μακιγιάζ του έντονου μολυβιού και τα την επιμελώς  ροκ εμφάνιση ή των ωραίων φορεμάτων με τις εντυπωσιακές  ζώνες στην μέση. Κάθε φορά που κλείνει ο κύκλος όσων νοιωθούεμ δικούς μας, σε μένα η νοσταλγία λειτουργεί αυξητικά. Ήταν βαθιά θρησκευόμενη χριστιανή προτεστάντισσα και παντρεμένη με τον ίδιο άντρα για περισσότερα από πενήντα χρόνια. Να έχει φωτεινό πέρασμα στην αιώνια ζωή του Θεού και ας μείνουν στον γήινο παράδεισο τα τραγούδια της .

Χάσαμε τον Δημάκο μας, τον Δημοσθένη-Χρυσόστομο, συμμαθητή του γιού μου από το νηπιαγωγείο μέχρι και την Γ’ Γυμνασίου. Τροχαίο. Ένα υπέροχο, γλυκύτατο αγόρι. Μουσικός, τραγουδοποιός ταλαντούχος και πολύ-πολύ αγαπημένο μου παιδί, από τους συμμαθητές των παιδιών μου που έχω χρόνια στην καρδιά μου. Γλυκύτατη φυσιογνωμία και πραγματικά ευγενικό πλάσμα. Με σπάνια τρυφερότητα και αναζητώντας πάντα μια αγκαλιά που ανταπέδιδε γενναιόδωρα και με την ψυχούλα του ολάκερη. Με ήθος και αγάπη. Η ζωή του εν Θεώ αδιαμφισβήτητα θα είναι καλύτερη από την γήινη. Γιατί ο Δημάκος μας δεν είχε ζωή στρωμένη με ροδοπέταλα και ευκολίες. Ούτε καν ευκαιρίες. Είχε μεγάλη αδυναμία στον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Και πάθος για την μουσική.

Γιορτάσαμε τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη χθες, θαυματουργό βοηθό των ανθρώπων και παρηγοριά. Μεγάλη η χάρη του, η εκκλησαστική ιστορία της Ορθοδοξίας γράφεται. Ή όπως είχε πει ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας και Δυρραχίου  Αναστάσιος Γιαννουλάτος “η Εκκλησιαστική Ιστορία μας δεν έχει ακόμη γραφτεί…” (45’minute).

Καλό καλοκαίρι, εκλεκτές και εκλεκτοί, με υγεία και δροσιά!

Ωραιοζήλη-Τζωρτζίνα Δαβιλά,

13 Ιουλίου 2026