Ανοιχτή πόρτα

Γάμος, του Πάνου Μπιτσαξή

Spread the love

•Την άποψη μου για τον ομόφυλο γάμο την έχω πει. Στερείται πλεον οποιασδήποτε σημασιας. Θα τον ονόμαζα «γαμήλια συνένωση», «γαμήλιο δεσμό» η οτιδήποτε άλλο χαριτωμένο , όμορφο και συμπαθητικό θα μπορουσα να σκεφτώ. Θα άφηνα στη λέξη «γάμος» την ιστορική σημασιολογία της και την ετερόφυλη αυτοτέλειά της. Η ιστορική θέσμιση δεν αντιτίθεται στη διεύρυνση των ατομικών δικαιωμάτων. Και βέβαια όπως και αν ονομαζόταν θα ήμουν αντίθετος με οποιαδήποτε διάκριση οποιασδήποτε φύσεως. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα σαν έτοιμοι από καιρό πρέπει να καλωσορίσουμε και να υποδεχτούμε την μεγάλη αλλαγή άφοβα και χωρίς προκαταλήψεις. Welcome to the club φίλοι και φίλες. Ξέρω και κάποια ομόφυλα ζευγάρια σε μόνιμες και ημιμονιμες σχέσεις που τώρα ο ένας θα ζητάει σε γάμο κι ο άλλος δεν θα πολύ θέλει. Προβλέπω φεύ γκρίνιες και χωρισμούς. Αλλά τι να σας κάνω. Ο νόμος είναι νόμος.

•Οποια άποψη κι αν έχετε χαιρετίζω και τιμώ το συλλογικό πολιτικό θάρρος. Του Μητσοτάκη πρώτα και κύρια. Δεν ήταν εύκολο καθόλου και ίσως στο μέλλον το πληρώσει πολιτικά. Του Κασσελάκη. Ακόμα κι αν αποδειχτεί περαστικός ήταν αποφασιστικής σημασίας το δικό του outing. Επέβαλλε την χειραφέτηση κι αυτή είναι τελικά η ουσία. Πείσμωσε ο Μητσοτάκης και σκέφτηκε. Σιγά μη σου αφήσω προνομιακό χώρο. Του Ανδρουλακη. Και στο ΠΑΣΟΚ δεν ήταν εύκολο. Διαφοροποιήθηκαν αρκετοί. Και για τη Ζωή δεν ήταν εύκολο να συμπορεύεται με τη ΝΔ.

Η νομοθετούσα Βουλή, σε μείζον θέμα, είναι ένα νέο κεκτημένο. Προφανως οφείλουμε σεβασμό στην αντίθετη άποψη από όπου και αν έρχεται και να διακρίνουμε και τις διαφορετικές εκπορεύσεις της. Η μη επιβολή κομματικής πειθαρχίας είναι πλούτος απρόσμενος και ήρθε απο τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και όχι από τον Κασσελακη και το ΚΚΕ. Αλλου τα κακαρίσματα κι αλλού λαλούν οι κότες.

•Όσο για τους παπάδες. Ας αφήσουν τις απειλές ιδιαίτερα τους υπαινιγμούς εκλογικής φύσεως. Κανένας δεν μασάει πλην ολίγων βουλευτών της επαρχίας. Ο Παπας Φραγκίσκος δεν αποδέχεται το γάμο επιτρέπει ομως την ιερατική «ευλογία». Έχουμε ωραία καθολική Εκκλησία στην Αθήνα και ακόμα πιο ωραία στη Σύρο.

SHARE
RELATED POSTS
Εν ψυχρώ, για κάτι που καίει ακόμα, του Κωστή Α. Μακρή
Κύδος, κηδεία και εκλογή: η Μετάβαση, του Κωστή Α. Μακρή
“….κάτω απ’ το χαλί!” (Swept under the rug), του Γιώργου Σαράφογλου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.