Ο Γιάννης Πανούσης είναι Ομότιμος Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών.

Διαβάστε όλα τα άρθρα του Γιάννη Πανούση ΕΔΩ

Μόνη μου ελπίδα η προοπτική

Σήμερα τη σχεδίασα

Άννα Μαυροειδή, Λιτές γραμμές

Δεν σκοπεύω στο άρθρο αυτό να αναλύσω τα ζητήματα της τρομοκρατίας και της ‘βαφτισμένης’ πολιτικής βίας[;] στη Μεταπολιτευτική Ελλάδα

Απλώς θ’αναρωτηθώ:

1.ο βίαιος λόγος [των πολιτικών], οι βίαιοι άνθρωποι[στο δρόμο],οι περί βίας αντιλήψεις[των νέων κι όχι μόνον] ή οι οργανώσεις βίας [δήθεν αντισυστημικές] έχουν [αυτο]νομιμοποιήσει τις πρακτικές των πολλών τελευταίων ετών στη χώρα;

2.αν η βία είναι τυφλή ,τότε η δικαιοσύνη[που κρίνει] είναι αόμματη και η πολιτική [που χαρακτηρίζει, υποστηρίζει ή σιωπά] έχει μυωπία ή αχρωματοψία;

3.τώρα που τα [διάφορα εγκληματικά] άκρα βγήκαν σεργιάνι και παγανιά εξακολουθούν κάποιοι να πιστεύουν ότι η Πολιτική πρέπει ν’ ασκείται δια των ‘όπλων;

4.όσοι καταδικάζουν την εγκληματική ενέργεια στη Θεσσαλονίκη καταδικάζουν ταυτόχρονα και την ύπαρξη και  την ιδεολογική άποψη των οργανώσεων όπου εκκολάπτονται;

5.πόσο έτοιμη είναι η ελληνική κοινωνία να απορρίψει την κουλτούρα της [κάθε ]βίας και να υιοθετήσει την κουλτούρα της ευθύνης, της ενοχής ,ίσως και της ντροπής;

Επειδή όσοι υποστηρίζουν πως ‘δεν είμαστε όλοι ίδιοι’ οφείλουν, για να γίνουν πιστευτοί, να έχουν κάνει προηγουμένως την αυτοκριτική τους, ας μην αναρωτιόμαστε ‘τί έχει πάει λάθος;’

Εμείς είμαστε το ΛΑΘΟΣ…

Ζούμε σε ΛΑΘΟΣ  ιστορικοπολιτισμική εποχή, με ΛΑΘΟΣ στερεότυπα και ΛΑΘΟΣ προσέγγιση της πραγματικότητας, του κράτους δικαίου κι εντέλει της Ηθικής