Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|

Η παρατεταμένη σιωπή του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά σχετικά με την επίσημη ανακοίνωση του νέου του Πολιτικού Φορέα, αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο αινιγματικά και συζητημένα κεφάλαια στο εγχώριο Πολιτικό σκηνικό. Παρά τη συνεχή σεναριολογία, τις έντονες παρασκηνιακές διεργασίες και τις προσδοκίες υποστηρικτών και αντιπάλων, ο πρώην Πρωθυπουργός επιλέγει συνειδητά να κρατά κλειστά τα χαρτιά του, μεταθέτοντας διαρκώς το χρόνο των τελικών του αποφάσεων. Η στάση αναμονής που τηρεί δεν είναι τυχαία· υπαγορεύεται από μια σειρά στρατηγικών, πολιτικών και θεσμικών λόγων, που αφορούν τόσο τη σωστή χρονική συγκυρία (timing) αλλά και τη διασφάλιση των απαραίτητων συμμαχιών, όσο και τη στάθμιση των ραγδαίων εξελίξεων στην ευρύτερη Κεντροδεξιά παράταξη που συντελούνται.

Στο ρευστό Πολιτικό σκηνικό του Σεπτεμβρίου που διανύουμε, ο Μεσσήνιος Πολιτικός επιλέγει να μην μιλά, επειδή γνωρίζει καλά ότι στην Πολιτική ο χρόνος της αποκάλυψης είναι εξίσου σημαντικός με το ίδιο το εκπορευόμενο μήνυμα. Ενώ το Μαξίμου και οι πρώην εσωκομματικοί του σύμμαχοι επιχειρούν να υποβαθμίσουν τις κινήσεις του, το κέντρο αποφάσεων έχει ήδη μεταφερθεί στα νέα του γραφεία στο Κέντρο της Αθήνας (Ιπποκράτους και Σόλωνος), σηματοδοτώντας ότι η αντίστροφη μέτρηση για το νέο κόμμα έχει ήδη ξεκινήσει.

Η παρατεταμένη αυτή σιωπή και η καθυστέρηση των επίσημων ανακοινώσεων υπακούουν – κατά την άποψή μας – σε τέσσερις βασικούς λόγους Πολιτικής τακτικής:

1.Στην αναμονή του ιδανικού timing

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν βιάζεται. Επιλέγει ν’ αφήσει τη φθορά της Κυβέρνησης να εξελιχθεί, περιμένοντας τις κατάλληλες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες. Με την ολοκλήρωση μεγάλων Πολιτικών οροσήμων (όπως οι εξαγγελίες της ΔΕΘ με τα πουγκιά Μητσοτάκη – με το να «βαπτίζει» τα 400 ευρώ σε 13^η σύνταξη-μισθό – όπου, κατ’ ανάγκη επεκτείνονται και προς τους εν ενεργεία Δημοσίους υπαλλήλους, οι όλο και αυξανόμενες πιέσεις στην καθημερινότητα των πολιτών, τα νταηλίκια του Erdogan, στα οποία η Κυβέρνηση απαντά με όρους Savoir Vivre), η εμφάνιση ενός νέου Δεξιού Φορέα θα λειτουργήσει ως ώριμο φρούτο για τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους.

2.Στην λεπτομερή στελέχωση και προετοιμασία

Ένα κόμμα δεν γεννιέται σε ένα βράδυ. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι προετοιμασίες βρίσκονται στην τελική ευθεία, με τα ψηφοδέλτια να συμπληρώνονται και στελέχη σε κομβικές περιφέρειες να τοποθετούνται , όπως Θεσσαλονίκη (Α&Β), Αχαΐα, Μεσσηνία, Αργολίδα, Λακωνία, Λέσβος, Πρέβεζα, Κόρινθος, Σέρρες, να βρίσκονται σε στάση αναμονής. Η σιωπή του επιτρέπει να επιλέγει πρόσωπα, να οργανώνει τις δομές του και να αποφεύγει τις πρόωρες εσωκομματικές τριβές ή τις Κυβερνητικές πιέσεις προς τους εν δυνάμει συμμάχους του.

3.Στην επανατοποθέτηση ως «ρυθμιστή» της επόμενης ημέρας

Ο στόχος του νέου Φορέα δεν είναι απλώς η καταγραφή ποσοστών, αλλά η διεκδίκηση ρόλου στην Κυβερνησιμότητα της χώρας. Καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ήδη ανοδικές τάσεις για ένα τέτοιο εγχείρημα, η καθυστέρηση των ανακοινώσεων συντηρεί το μυστήριο και αυξάνει την Πολιτική του αξία. Ο Αντώνης Σαμαράς επιθυμεί να εμφανιστεί ως ο αυθεντικός εκφραστής της Δεξιάς παράταξης, ο οποίος την επόμενη των εκλογών θα μπορεί να θέσει τους δικούς του όρους ως αξιόπιστος εταίρος.

4.Η ψυχολογική πίεση στο αντίπαλο στρατόπεδο

Τίποτα δεν προκαλεί μεγαλύτερη νευρικότητα στους Πολιτικούς του αντιπάλους από το «άγνωστο». Η σιωπή του Σαμαρά αναγκάζει την Κυβέρνηση και τα κορυφαία στελέχη της να τοποθετούνται αμυντικά, προσπαθώντας να μαντέψουν την επόμενη κίνησή του. Όσο εκείνος δεν ανοίγει τα χαρτιά του, κρατά το πολιτικό σύστημα σε ομηρία, ελέγχοντας ο ίδιος την ατζέντα της επικαιρότητας.

Συμπέρασμα:

Η σιωπή του πρώην Πρωθυπουργού σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορεί να εκληφθεί ως υποχώρηση, τουναντίον, σε στρατηγική συσσώρευση πολιτικής ισχύος καταφανώς υπολογίζεται. Όταν το ρολόι χτυπήσει στην ώρα που ο ίδιος θα επιλέξει, η σιωπή αυτή θα μετατραπεί σε έναν καθαρό, δυναμικό Πολιτικό λόγο που φιλοδοξεί να αλλάξει τις ισορροπίες στο χάρτη της χώρας, κάτι το οποίο τοποθετείται εκεί γύρω στις αρχές της νέας χρονιάς, μη αποκλειομένου και του Δεκεμβρίου ενεστώτος έτους, με πολύ μικρότερες όμως πιθανότητες. Εν αναμονή, λοιπόν.