Η Ωραιοζήλη Τζίνα Δαβιλά είναι Θεολόγος (Msc “Η Θεολογία στον Σύγχρονο Κόσμο”), αρθρογράφος/ραδιοφωνική παραγωγός/εκδότρια του iPorta.gr.

Και όλα γίναν αλλιώς. Και ξεχάστηκε η έμμεση δολοφονία του Μαζωνάκη και η σήψη των μεσημεριανών εκπομπών στην πλειοψηφία τους που δίνουν χώρο στον κάθε απελπισμένο για δόξα και χρήμα και οι πνιγμένοι από τις πλημμύρες κάτοικοι και η συμμετοχή του φασιστόμουτρου στις εκλογές και οι αρουραίοι που φόρεσαν σμόκιν και παριστάνουν τους ευπρεπείς σωτήρες στην χώρα και δεν ξέρουμε για πόσο ακόμη θα ασχολούνται με την μαφία και το καρτέλ που κατέκλυσε το νησάκι (και εννοείται ότι άπαντες γνώριζαν άπαντα αλλά μούγκα στην στρούγκα γιατί όποιος μιλάει και αντιστέκεται τον τρώει η μαρμάγκα γιατί η μάζα του νησακίου σκύβει το κεφάλι και αφήνουν στο έλεος του καρτέλ όποιον μιλήσει. Δεν υπάρχει σύμπνοια, αλληλοβοήθεια, ούτε καν αλληλοσεβασμός. Στερούνται αξιών και πνευματικής καλλιέργειας. Τι; Όχι; ). Και μην παρεξηγηθούν οι ντόπιοι που αγαπούν με πάθος το νησάκι τους γιατί νησάρα γεννήθηκε και σαπιονησάκι κατέληξε και μάλλον ως τέτοιο θα πεθάνει. Γιατί μέλλον ο τόπος που έχει θεό του το χρήμα και την ρεμούλα δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία και δεν θα υπάρξει. Και ολόσωστα τα έλεγε ο μοναδικά υπέροχος Μάνος – ο Χατζιδάκις για όσους δεν γνωρίζουν την αληθινή, πηγαία, ανεπιτήδευτη  κουλτούρα της χώρας- παραφράζοντας  το γνωστό εμβατήριο “να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει μήπως και αναστηθεί σαν τον Χριστό  και σωθεί”. 

Και ποιος είναι άραγε ο ρόλος των editorial;

Το φθινόπωρο στα καλύτερά του, η ωραία εποχή του χρόνου έχει πλέον εγκατασταθεί για τα καλά και οι δύο μήνες που προηγήθηκαν είχαν πλούσιο μενού, κακό κυρίως, όπως θλιβερή είναι η ποιότητα της κοινωνίας μας. Εμείς στην Πόρτα σιωπούμε όταν χρειάζεται, σιωπούμε συνειδητά και ίσως εφαρμόζουμε το αρχαίο κινεζικό ρητό “κάθισε στην όχθη του ποταμού και θα δεις να περνούν τα πτώματα των εχθρών σου”. Αυτό εξυμνεί την τέχνη της υπομονής και της καρτερικότητας, μα ειλικρινά με αφήνει αδιάφορη διότι νομίζω ότι η υπομονή ίσως να είναι και υπερεκτιμημένη. Ωστόσο οι Άγιοι και Όσιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας εξαίρουν την υπομονή μέσα στην οικογένεια ως την βασίλισσα των αρετών. Τι γίνεται όμως μέσα στην κοινωνία; Μες στα σκυλιά και μες στους λύκους;

Μες στα σκυλιά και μες στους λύκους, η υπομονή παύει να είναι αρετή και γίνεται συνενοχή. Όταν η κοινωνία σαπίζει από την αδιαφορία και τη λατρεία του εύκολου πλούτου, το να περιμένεις παθητικά στην όχθη του ποταμού σε μετατρέπει σε έναν ακόμη σιωπηλό θεατή της ίδιας σου της παρακμής. Η Ορθοδοξία μιλά για την υπομονή ως πηγή αγάπης μέσα στην εστία, αλλά στους δρόμους της άγριας καθημερινότητας, η υπομονή συχνά βαφτίζεται «φόβος». Και ο φόβος είναι αυτός που θρέφει το καρτέλ, τη ρεμούλα, τη μούγκα στη στρούγκα. Και οδηγεί στην απόλυτη σήψη που υπογράφει την σαφή καταστροφή, των θυτών και των θυμάτων. 

Και ποιος είναι, τελικά, ο ρόλος των editorials;

Ίσως να είναι ακριβώς αυτός: να γίνονται ο καθρέφτης που αρνείται να παραμορφώσει την ασχήμια για να την κάνει υποφερτή. Να σπάνε τη βολική σιωπή των πολλών, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι γίνεσαι δυσάρεστος. Στα 14 χρόνια της iΠόρτας, αυτή την ευθύνη επιλέξαμε να επωμιστούμε. Όχι για να αλλάξουμε τον κόσμο —ίσως αυτό να είναι πια αργά— αλλά για να μην επιτρέψουμε στον θόρυβο του γελοίου και του ανούσιου να πνίξει τις τελευταίες εστίες πνευματικής καλλιέργειας.

Με αφορμή, λοιπόν, την Σαρακοστή των Χριστουγέννων   η δική μας προετοιμασία ας μην έχει ανάγκη από τα φτηνά φωτάκια της αγοράς και τις στημένες τηλεοπτικές ψευδοχαρούμενες γιορτές που σκεπάζουν την θλιβερή πραγματικότητα. Ας γίνει μία προετοιμασία αντίστασης και αξιοπρέπειας. Μια επιστροφή στις αξίες που στερείται η μάζα, μια άμυνα κόντρα στους καιρούς, στον ανούσιο θόρυβο και στη γελοιότητα της εποχής.

Καλό Νοέμβριο, εκλεκτές και εκλεκτοί μας με το κεφάλι ψηλά, τα μάτια ανοιχτά και την σκέψη καθαρή, χωρίς νοσηρές προσμίξεις.

Ωραιοζήλη-Τζίνα Δαβιλά,

5 Νοεμβρίου 2026