Πόρτα στην Ελπίδα

Χωρίς άνεμο, μπορείς;,της Ελπίδας Νούσα

Spread the love

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ελπίδα Νούσα

 

Ποιος μπορεί χωρίς άνεμο να πλεύσει;

Ποιος μπορεί χωρίς κουπιά να περάσει στην απέναντι όχθη;

Ποιος μπορεί της ψυχής το φύλλο ν’αποχωριστεί

χωρίς να κυλήσει το δάκρυ στο μάγουλο;

 

Εγώ!

Εγώ μπορώ δίχως τον ούριο άνεμο να πλεύσω ,

Εγώ!

Εγώ μπορώ και ν’ αρμενίσω δίχως το κουπί,

αλλά, μη μου ζητάς, αγαπημένε μου

να σ’αποχωριστώ

χωρίς υφάλμηρη πηγή στις παρειές να ξεχειλίσει…

 

Σε μια δική μου ελεύθερη απόδοση από το μεταφρασμένο στα αγγλικά κείμενο σουηδικού παραδοσιακού τραγουδιού είναι οι στίχοι, που διαβάσατε, φίλοι μου!

 

Τυχαία έπεσα πάνω σ’ένα βίντεο στο youtube…

 

Vem Kan Segla/Byssan Lull

 

Η εκτέλεση κιθαριστική κατά βάση, με την αρμονική συνήχηση των φωνών να πετυχαίνουν προσωπική ανάταση ψυχής, μια πρωτόγνωρη ψυχική ευφροσύνη!

 

Όσο ξετυλιγόταν η μελωδία, τόσο ηχούσε γνώριμη στ’αυτιά μου…

 

Μαγεία, ανάκατη με προσκύνημα ερωτικό…!

Βουτιά στην καρδιά…λούζει το σύμπαν η λάμψη της…

Παίρνω απ’το φως να ξεδιψάσω Αγάπη,

που συχνάζεις σε τοπίο Αρκαδικό.

Ικεσία σε γνώριμο θεό…απ’ την παλάμη σου περιστέρια δραπετεύουν

Μετρώ τις διαδρομές…Ωχρές οι “συλλαβές”…

τρεμάμενα “τ’αρώματα”… εκτυφλωτικές οι “σκιές”

μα, στην “απάτητη γη αν ακούς, ακούω κι αυτά που δε λες”…

 

(Το ταξίδι ξεκίνησε από Σουηδικό λιμάνι για άγνωστο προορισμό…Πέρασε απ’τη χώρα του κιθαριστικού ονείρου, οσφρήστηκε οσμές μουσικές, ανακάλεσε

αγγίγματα-μνήμες κι έδεσε με παλαμάρι ελληνικό στου Θηβαίου τον κάβο…)

 

…γιατί η ΑΓΑΠΗ εκπέμπει με ήχο εκκωφαντικό…

 

“Αν ακούς…”

ΜΟΥΣΙΚΗ: Παραδοσιακό Σουηδίας

ΣΤΙΧΟΙ: Φωτεινή Λαμπρίδη

ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Χρήστος Θηβαίος

 

[iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/kyZkbuxDeNA” frameborder=”0″ allowfullscreen ]
SHARE
RELATED POSTS
Αισθήσεις του έρωτα και της αγάπης, της Ελπίδας Νούσα
Το κάλλος του Γανυμήδη, της Ελπίδας Νούσα
H Mαντούρονταμ του Ολλανδού George, της Ελπίδας Νούσα
2 Σχόλια
  • Ελπίδα Νούσα
    8 Φεβρουαρίου 2015 at 23:20

    Εγώ, πάλι, γνώριζα το ελληνικό και τυχαία έπεσα πάνω σε κάτι, που μου’μοιαζε γνώριμο…Ηταν η μελωδία της ανάμνησής σου!
    Εγώ ευχαριστώ, αγαπητέ Βαγγέλη!

  • Β.Π.
    3 Φεβρουαρίου 2015 at 11:05

    Τι μου θύμησες, Ελπίδα… Σοηδεζοπαντρεμένος γαρ, το πρωτάκουσα σαν ήμουν ακόμα νέος πριν σαράντατόσα χρόνια. Δεν ήξερα πως αποδοθεί και στα ελληνικά.
    Ευχαριστώ για τις αναμνήσεις που μούφερες
    ο Θα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.