Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Βιέννη: Τι σημαίνει λεύκωμα;, της Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ

Spread the love

 

Άσπρα φύλλα
γράμματα μαύρα
γράφουμε όλοι
γίνεται χάβρα
σπάζουμε πλάκα
με ερωτήσεις και απαντήσεις
λεύκωμα είναι
πολλές αναμνήσεις !!!

 

(από το προσωπικό μου λεύκωμα της 2ας Γυμνασίου)

 

Κάπου ανάμεσα σε κάμποσες κούτες, που έκαναν μακρύ ταξίδι μέχρι να φτάσουν εδώ, βρίσκονταν κρυμμένα παλιά σχολικά λευκώματα, που περίμεναν να δουν το βιεννέζικο φως για να μου αποκαλύψουν μικρά μυστικά της πιο ανέμελης παιδικής μου ηλικίας.

 

Η μητέρα μου τα κατάφερε και πάλι! Δεν άργησα να τα ανακαλύψω μέσα σε μια πλαστική σακούλα, αυτά τα πέντε λευκώματα. Τα ανοίγω έτσι βιαστικά, γεμάτη περιέργεια, μπας και θυμηθώ κάτι από όλα αυτά και στέκομαι στην χρονολογία του πρώτου μου λευκώματος… πέμπτη Δημοτικού, 1984… πωπω… 84′ …. Ένα μπλε παραφουσκωμένο «Τετράδιον» με εκείνη την χαρακτηριστική πλαστική θηκούλα που μπαίνει το ταμπελάκι με το όνομα, την τάξη και το σχολικό έτος (να μην ξεχάσουμε ασφαλώς και την μάρκα Διεθνές και την ποσότητα των Φύλλων του τετραδίου).

 

Άλλες εποχές, σκέφτομαι… δεν υπήρχαν κινητά, κομπιούτερ, κρίση….. η ανάγκη για επικοινωνία έβρισκε το νόημά της σε πιο προσωπικό επίπεδο, είχε αμεσότητα και σαφώς ειλικρίνεια. Διαλέγαμε βέβαια το ψευδώνυμο της επιλογής μας που είχε συνήθως άμεση σχέση με την εποχή ( Μπούφος, Ghostbusters, Star, Ξεφτέρης, Ζιζάνιο. Γλυκιά Φραουλίτσα, Γελαστή Στρουμφίτα, Help,Top Gun..) όμως στην τελευταία σελίδα του λευκώματος, υπήρχε πάντα το «Αποκαλυπτήριο», όπου όλοι και όλες «έβγαζαν τις μάσκες» τους, έγραφαν τα πραγματικά τους ονόματα, τηλέφωνα, διευθύνσεις και ότι άλλο ήθελαν.

 

Οι ερωτήσεις όπως και οι απαντήσεις μια απίστευτη ποικιλία χρωμάτων και αυτοκόλλητων. Ποιος τραγουδιστής σου αρέσει (Bon Jovi, Rick Astley, Michael Jackson, Madonna… ),ποιοι ηθοποιοί σου αρέσουν (ο Κύρκος και ο Τέρενς Κουίκ (!), Μιχαλόπουλος, Γαρδέλης, Ευαγγελόπουλος, Σμαρούλα Γιούλη…), αφιέρωσέ μου ένα τραγούδι (ψηλέ στο ύψος σου. living on a prayer, heaven is a place on earth, Μπίλι Τζίν, big in japan), είστε υπέρ ή κατά του γάμου (υπέρ αλλά ας μην ξεχνάμε και το Aids, Βιάζεσαι πολύ Άλεξ… ), τι ξένες ταινίες έχετε δεί (σχέσεις στοργής, ο δράκουλας βγήκε από τον τάφο του, ο ασπροδόντης, ο μπάτσος του Μπέβερλυ Χίλλς… ), ποιο σίριαλ στην τηλεόραση σου αρέσει (ο ιππότης της ασφάλτου, ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του, δυναστεία, το πετράδι του στέμματος), ποιο είναι το μυστικό σου (το μυστικό μου είναι ότι αγαπώ τον Θοδωρή Κωσταντακόπουλο και ότι χρησιμοποιώ το κραγιόν της μητέρας μου..).

 

Καθώς διαβάζω όλα τα λευκώματα, ένα προς ένα, προσπαθώ να θυμηθώ εκείνη την στιγμή που έγραφα τις ερωτήσεις, όλα αυτά τα όνειρα, τις σκέψεις μου, τις σκέψεις των άλλων και τελικά τι από όλα αυτά έγιναν ή μάλλον καλύτερα, τι απέγιναν όλοι αυτοί που μοιράστηκαν μαζί μου αυτά τα τόσο προσωπικά δεδομένα. Κοιτάζοντας τα ονόματα. τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ομολογώ πως είναι και μερικοί που δεν τους θυμάμαι καθόλου… ντροπή, σκέφτομαι, πως είναι δυνατόν να έχω ανταλλάξει τόσες κουβέντες και να μην θυμάμαι τίποτα… έχουν σβηστεί εντελώς από την μνήμη μου, σαν να μην υπήρξαν ποτέ στην ζωή μου.

 

Το ανθρώπινο μυαλό είναι πολύπλοκο. Μια μηχανή ο εγκέφαλός μας και τα ερεθίσματα όσο περνούν τα χρόνια πολλαπλασιάζονται και στοιβάζονται σε μια τεράστια «αποθήκη» το ένα πάνω στο άλλο. Όταν το σωστό «συρτάρι» ανοίξει, σαν σκονισμένος φάκελος που μοιάζει τόσο διαφορετικός από τότε, παλιός… ο χρόνος δεν ξεχνά να βάλει την σφραγίδα του.

 

Τα σύγχρονα παιδιά του Δημοτικού ή του Γυμνασίου αντίστοιχα, έχουν άλλες έννοιες, πιο «ηλεκτρονικές» θαρρώ. Πόσο πιο απρόσωπο μπορεί να είναι ένα κινητό, που σε αποχαυνώνει και δεν σου εξάπτει την φαντασία και δεν σε βάζει σε σκέψεις. Άλλες εποχές, άλλες συνθήκες, άλλοι κανόνες.

 

Δεν θέλω να πέσω στην «παγίδα» να κρίνω αν το τώρα είναι το σωστό ή το λάθος.

Δεν θέλω να κρίνω αρνητικά την τεχνολογία και την εξέλιξη, αλλά καμιά φορά σκέφτομαι ρομαντικά και φαντάζομαι το Φατσοβιβλίο σαν ένα τεράστιο λεύκωμα που οι περισσότεροι από εμάς γράφουν τις σκέψεις τους, φτιάχνοντας μια «εικονική» πραγματικότητα του εαυτού μας. Αντί για αυτοκόλλητα χρησιμοποιούμε φωτογραφίες και βίντεο, αντί για τηλέφωνα επικοινωνίας και διευθύνσεις τα e-mail μας και τελικά, ίσως και να μην πέσουν οι «μάσκες» ποτέ, αφού όλοι μας λίγο πολύ «κρυβόμαστε» πίσω από την οθόνη του υπολογιστή μας, πίσω από την φωτογραφία του προφίλ μας.

 

Λεύκωμα είναι φίλοι μου,
ένα πικάπ με πλάκες
που από κάτω φαίνονται
οι έξυπνοι και οι βλάκες.

 

 

Δείτε το slide show που ακολουθεί

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ

SHARE
RELATED POSTS
Θυμάμαι/ Δεν θυμάμαι, του Γιάννη Πανούση
clay-3044791_960_720.jpg
Το δράμα ενός συνεσταλμένου, του Γιάννη Στουραΐτη
Η αταξινόμητη, της Μαρίνας-Μαρίας Βασιλείου
4 Σχόλια
  • Ελπίδα Νούσα
    14 Ιανουαρίου 2015 at 10:50

    θυμάμαι,κλασικά ξεκινούσαμε με την ερώτηση:
    “Τι εστί Λεύκωμα;”…
    Οι πιο πολλές απαντήσεις ήταν ακροστιχίδα σαν αυτή:

    Λιμάνι
    Ερωτικών
    Υποσχέσεων
    Και
    Ωραίων
    Μαθητικών
    Αναμνήσεων

    Χαχα!!

  • Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ
    14 Ιανουαρίου 2015 at 10:43

    Ελπίδα μου, είδες ??… το κουτάκι άνοιξε… και ο άνεμος φύσηξε… πολύ χαίρομαι που σας θύμισα, έτσι, παλιές ανέμελες εποχές !!! Σας στέλνω την αγάπη μου από την όμορφη Βιέννη. Και.. Γεροτάσο, βρες το !!!!

  • Γεροτάσος
    14 Ιανουαρίου 2015 at 10:37

    Ἀρκεῖ νά ὑπάρχει ἀκόμα καί νά τό βρῶ. Τότε νά δεῖτε ἔκπληξη πού θά σᾶς ἔρθει!

  • Ελπόδα Νούσα
    14 Ιανουαρίου 2015 at 10:26

    Όλες τα ίδια κάναμε τελικά…
    Τι ξύπνημα αναμνήσεων γέννησες,Αλεξάνδρα μου!!
    Μ’ΑΡΕΣΕΙΣ!!
    και ΠΑΝΩ απ’όλα οι όροι με τους οποίους συμφωνούσα πάντα και εκνευριζόμουν αν κάποιες φίλες δεν τους τηρούσαν…
    “Γράφετε καθαρά…μη σκίζετε τις σκέψεις των άλλων…απαντάτε εξυπνα και όχι σαχλά…”
    Ευχαριστούμε, φίλη μας!Φιλιά στη Βιέννη!ψάξε στις παλιές κούτρες…Ολο και κάποιον άλλο θησαυρό θα βρεις να μοιραστείς μαζί μας!

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.