Ανοιχτή πόρτα

Θα ‘πρεπε να ‘χες πεθάνει όταν σε σκότωσα…, του Νίκου Βασιλειάδη

Spread the love

 

llll.png

 

Νίκος Βασιλειάδης

(Συντονιστής “Κέντρων Δια Βίου Μάθησης “
Υπεύθυνος Επικοινωνίας – Δημοσιότητας)

 

 

 

 

 

tumblr_lpzyzurAZF1qjzlulo1_500-1024x682.jpg

 

 

Το σύμφωνο συμβίωσης ανέδειξε το βασικό πρόβλημα της πουριτανικής ελληνικής κοινωνίας. «Τι θα πει ο κόσμος».

 

Και φυσικά, αν ο κόσμος έξω δεν γνωρίζει, μικρό το κακό μπορούμε να κρύψουμε τις «πομπές». Γι αυτό και τα χείλη πρέπει να μένουν σφραγισμένα. Μια

κοινωνία υποκρισίας.

 

Πουριτανοί που εμφανίζονται ως υποδείγματα ήθους και κοσμιότητας και έφτασαν να θεωρούν την σεξουαλική ορμή και τον σεξουαλικό προσανατολισμό

(όποιος και αν είναι αυτός) σαν αμάρτημα, είτε, αν συμπορεύεται με τους κανόνες της χριστιανικής διδασκαλίας, σαν καθήκον. Να μιλήσουμε λοιπόν. Να

δούμε ποιοι και ποιες σε μια κλειστή ασφυκτικά πατριαρχική κοινωνία δεν έχουν ακόμη και δεν είχαν ποτέ ερωτικά δικαιώματα.

 

Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου την Αγγλία” ήταν η παραίνεση της Αγγλίδας μητέρας στην νεόνυμφη κόρη. Κι αν τύχαινε την ώρα του καθήκοντος, η

γυναίκα να νοιώθει ηδονή, ο πνευματικός της που μάθαινε με κάθε λεπτομέρεια τα όσα διαδραματίζονταν στην συζυγική κλίνη θα της όριζε πολλές

μετάνοιες.

 

Πόσω μάλλον σκληρότερη η τιμωρία για κάποιον με διαφορετικό προσανατολισμό ή με μια πιο ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία.

 

Η κοινωνία που αποδέχθηκε και υιοθέτησε την σεξουαλικότητα ως ενοχή, ως αμαρτία, ως ανωμαλία, ως αρρώστια.

 

Όλες οι πουριτανικές υπερβολές, επινοήσεις, που μπήκαν στη ζωή μας με τον μέσω μιας οργανωμένης θρησκείας – όχι την διδασκαλία του Ιησού – και

όρισαν σαν ρυπαρό και αμαρτωλό που έπρεπε να τιμωρηθεί όποιον είχε έναν διαφορετικό προσανατολισμό ή απολάμβανε με την ελευθερία του σώματος,

αλλά και την αλήθεια της ψυχής.

 

Αυτό που οι υπόλοιποι φαντασιώνονταν στις νυχτερινές τους ονειρώξεις μέσα σε ένα κόσμο τεχνητό και ψεύτικο, όλο απαγορεύσεις, ενοχές, υποκρισίες και

συμβάσεις.

 

Στην πραγματικότητα αυτή η κοινωνία είναι ο ηθικός αυτουργός μιας ακόμη στις εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονίες των «αμαρτωλών».

 

Είναι η κοινωνία που ενδόμυχα συνεχίζει να φωνάζει: θα ‘πρεπε να ‘χες πεθάνει όταν σε σκότωσα.

 

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 

 

iPorta.gr

 

 

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Ένα μνημόνιο του 1835 και 1839, του Κωστή Α.Μακρή
8 Απριλίου 2018: η μέρα που “η Πόρτα” μας έχασε τον Παυλίδη μας
Άι Βασίλης ή Αγιοβασίληδες;, του Αλέξανδρου Μπέμπη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.