Πρόσωπα - Αφιερώματα

Στο Λαβύρινθο του Ross Daly, της Ελπίδας Νούσα

Spread the love

 

 

 

 

 

 

 

Ελπίδα Νούσα

 

 

 

 

 

070915180057_7637.jpg

 

 

Ταγμένη στην φαντασία, λέω να’ ναι η μέρα μας!

Και μ’ όνειρα μύθων να κυλήσουν οι στιγμές της!

 

Έφυγε νέος απ’ τη χώρα του….ταξίδεψε πολύ…περιπλανήθηκε στον κόσμο…ώσπου τον μάγεψε ο τόπος της Κρήτης, οι άνθρωποι, οι μουσικοί της!

Πρόκειται για τον ιρλανδό Ross Daly, “μουσικό διανοούμενο”, που από το 1975 ζει στην Ελλάδα αφιερωμένος στην παραδοσιακή μουσική.

Έχει δώσει νέα πνοή στις παραδοσιακές μουσικές του κόσμου, παντρεύοντας μ’αγάπη ανήκουστη την κρητική λύρα, τον ταμπουρά και το σάζι, με την αφρικανική κόρα, το αρμένικο ταρ, το ινδικό σιτάρ…ή το ραμπάμπ, ένα όργανο, που μοιάζει με το ινδικό σαρόντ.

Κατασκευαστής ο ίδιος ιδιαίτερων οργάνων,”αλλοιώνει” ήχους και ύφος κάνοντας το παραδοσιακό να μοιάζει μοντέρνο.

 

Στο “Λαβύρινθό” του, τη σχολή μουσικής του και χώρο συνάντησης για τις μουσικές όλου το κόσμου, σε καλεί να μπερδευτείς, να εξερευνήσεις , ν’ ανακαλύψεις τη διέξοδο που σου δίνει αυτό το ανακάτεμα!

 

Μια αέρινη σύνθεσή του, που αγαπώ πολύ είναι το “Όνειρο της Ιοκάστης”.

Ήχοι-κεντίδια υφασμένα σ’ αργαλειό με στημόνι και υφάδι.

Η κυρά της νύχτας με τ’ αργυρό πρόσωπο και την άχρονη ηλικία πιάνει το ράγκα να το πλέξει μ’ ένα ταξίμι ονειροπόλο.

Χορδοτσιμπήματα ξεδιπλώνουν το μύθο στο πρώτο σινιάλο της νύχτας, που αράζει το “όνειρο”.

 
Όνειρο γι’ άλλους πάμφωτο και γι’ άλλους κατασκότεινο.

 
Κι αλήθεια τι χρειάζεται κάποιος για ν’ απαγγείλει ένα όνειρο;

Ένα ταξίμι, το μουρμουρητό του κεμετζέ και το σιτάρ να ξύνει μ’ ένα κόκκαλο.

 

Δόξα της αφής!

Και τότε να σου!Ροές ακράτητες!

Τι τρέχει;…Αίμα; …Δάκρυ;…Κι αν είναι δάκρυ, λύπης ή χαράς;…

Ποιος νοιάζεται;

Στην υγρή τους επιφάνεια επιπλέει μια ψυχή μαζί με τ’ όνειρο της Ιοκάστης…

 

Ο Ross Daly (Ρος Ντέηλυ) γεννήθηκε σαν σήμερα.

 

[iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/YpAWcZy0Xlg” frameborder=”0″ allowfullscreen ]
SHARE
RELATED POSTS
Επιστολή: “Δυο φορές αρνήθηκαν το Ηρώδειο στον Γιάννη Σπανό. Απλώς τους λυπάμαι” του Αργύρη Κούκα
Σάββας Καλαθενός: “Με τον Φώτη Χατζηδιάκο γιατί είμαι πιστός στις Αρχές και Αξίες της συνέπειας-σεμνότητας”
Πάντα επίκαιρος ο Συριανός…του Γιώργου Αρκουλή
2 Σχόλια
  • Ελπίδα Νούσα
    28 Σεπτεμβρίου 2015 at 18:42

    κ.Χαρά, όχι!Δεν έγινε συνειδητά!Τώρα όμως που το παρατηρώ , όντως έχει τη μορφή καρκινικού κειμένου… 🙂
    Eυχαριστώ πολύ για την ανάγνωση-ακρόαση και τον έπαινο!

  • Χαρα α.
    28 Σεπτεμβρίου 2015 at 13:10

    Δεν ξέρω αν εγινε συνειδητά, αλλα υπάρχουν και …ανάποδοι ανθρωποι, σαν εμένα, που διαβάζουν απο το τέλος προς την αρχή.
    κ. Νούσα το κείμενο σας ειναι εξαίρετο, ακομη κι οταν διαβάζεται ανάποδα! Για μένα προςωπικα, ομορφότερο. Συγχαρητήρια!

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.