Από το μπλογκ του Βαγγέλη

Σπάλα αρνίσια – Nikolai Gogol, του Βαγγέλη Παυλίδη

f0b4849041f96778b53308b54b0db5c3_L.jpg
Spread the love

f0b4849041f96778b53308b54b0db5c3_L.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Βαγγέλης Παυλίδης

 

 

 

NIKOLAI-GOGOL.jpg

 

 

Ο Nikolai Vasilievich Gogol, Ρωσο-Ουκαρανός συγγραφέας και δραματουργός, πέθανε σε ηλικία 42 ετών μια μέρα σαν σήμερα, 4 Μαρτίου 1852. Γνωστός από τα έργα του όπως “Νεκρές Ψυχές”, “Τάρας Μπούλμπα”, “Το ημερολόγιο ενός τρελλού”, “Η μύτη”, “Το πανωφόρι”, “Ο Επιθεωρητής”, θεωρήθηκε από τους σύγχρονούς του ως ένας από τους πιο διακεκριμένους εκπροσώπους του Ρώσικου ρεαλισμού. Μετέπειτα κριτικοί πρόσθεσαν και μια τάση για τον ρομαντισμό, το αλλόκοτο και το σουρεαλιστικό.

 

Το 1848, επιστρέφοντας από ένα προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ έπεσε κάτω από την επήρεια ενός “γέροντα πνευματικού” που του καλλιέργησε το αίσθημα της ενοχής γιατί δήθεν τα γραπτά του ήταν “αμαρτωλά”. Ο Γκόγκολ αφιερώθηκε σε μια εξαιρετικά αυστηρή ασκητική ζωή που θα υποσκάψει την υγεία του και θα τον οδηγήσει σε βαθειά κατάθλιψη. Τη νύχτα της 24 Φεβρουαρίου 1852 θα κάψει μερικά από τα χειρόγραφά του, ανάμεσά τους και το δεύτερο μέρος από το αριστούργημά του “Νεκρές Ψυχές”, πράξη που θα την αποδώσει στον διάβολο. Τις επόμενες μέρες θα πέσει στο κρεβάτι αρνούμενος κάθε τροφή, για να πεθάνει εννέα μέρες αργότερα μέσα σε μεγάλους πόνους. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν “Μια σκάλα, γρήγορα, δώστε μου μια σκάλα”, που ερμηνεύτηκε ως επιθυμία να ανεβεί στους ουρανούς. Το 1931, το μοναστήρι όπου ήταν θαμένος κατεδαφίστηκε και ο τάφος του αποφασίστηκε να μεταφερθεί σε άλλο νεκροταφείο. Τότε, το σώμα του βρέθηκε ξαπλωμένο μπρούμητα, γεγονός που έδωσε αφορμή στην φήμη πως ο Γκόγκολ είχε ταφεί ζωντανός.

Παρά τις συνεχείς στομαχικές ενοχλήσεις που είχε, ο Γκόγκολ δεν έπαψε να αγαπά το φαγητό. Στα έργα του και ιδιαίτερα στις “Νεκρές Ψυχές” κάνει συχνές αναφορές στο φαγητό και δίνει λεπτομερείς περιγραφές γευμάτων. Ο Obolensky, ένας από τους κριτικούς του, θα πει πως “Γενικά, ο Γκόγκολ δεν μπορούσε να δημιουργήσει την πλοκή ενός έργου… πολλές από τις ιστορίες του απλά μας μεταφέρουν από το ένα δείπνο στο άλλο… οι χαραχτήρες του φαίνεται να τρώνε και να πίνουν ασταμάτητα, όταν δεν κοιμούνται ή δεν μιλούν για φαγητό”.

Ο περιορισμένος χώρος του μπλόγκ δεν επιτρέπει να επεκταθώ στο θέμα. Κατ’ευθείαν στο ψητό λοιπόν, που δεν είναι άλλο από την γεμιστή αρνίσια σπάλα, που ακολουθεί μετά από μια λαχανόσουπα στις “Νεκρές Ψυχές” :

— Πρώτα βράζουμε σίκαλη σε αλατισμένο νερό. Προσθέτουμε ψιλοκομμένο κρεμμύδι, σφραγίζουμε με ζύμη το καπάκι του σκεύους μας και το βάζουμε να ψηθεί για μια ώρα σε φούρνο προθερμασμένο στους 100 C. Μετά, προσθέτουμε λιωμένο βούτυρο σε αναλογία μια κουταλιά σούπας βούτυρο σε ένα φλυτζάνι σίκαλη.

Κοκκινίζουμε το αρνί σε τηγάνι χωρίς βούτυρο. Τρυπάμε με το πηρούνι το λίπος, όπου υπάρχει, και αλατοπιπερώνουμε. Προσθέτουμε την σίκαλη και ψήνουμε στον φούρνο μέχρι να γίνει το κρέας.

ΥΓ. Η λαχανόσουπα σε προσεχή ανάρτηση. Υπομονή!.

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr 

 

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Σκίτσα Β. Παυλίδη παντού εναντίον πάσης φύσεως χυδαιότητας, της Τζίνας Δαβιλά [εικόνες]
Vangelis Pavlidis
Η Γιορτή της Λαχανιάς – The feast of Lachania, του Βαγγέλη Παυλίδη
Απρίλιος 1992, η καρατόμηση του Αντώνη Σαμαρά, του Βαγγέλη Παυλίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.