Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

Πώς θα μπορούσε να αποφευχθεί το πιστωτικό γεγονός, του Ηλία Καραβόλια

Spread the love

 

 

 

 

 

 

 

 

Ηλίας Καραβόλιας 

 

 

 

Οι πάντες πλέον γνωρίζουν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα πληρώσει το ΔΝΤ τον Ιούνιο εάν δεν υπάρξει συμφωνία στο Brussels Group. ΦΠΑ, ασφαλιστικό, εργασιακά, είναι τα βασικά σημεία διαφοράς με τους Θεσμούς (κυρίως τα προσδοκώμενα έσοδα από τον ΦΠΑ). Και φυσικά, η πιθανή κατάργηση των ειδικών συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, που θα αποτελέσει βαρύ και ανεπανόρθωτο πλήγμα στις νησιωτικές κοινωνίες καθώς θα επέλθει ύφεση στις τοπικές – τουριστικές κυρίως – οικονομίες με άμεσο αντίκτυπο στην εθνική οικονομία και στην οικονομική θωράκιση των νησιών στην οριογραμμή του Αιγαίου.

 

Ο εθνικός κίνδυνος σε επίπεδο οικονομίας, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, εννοείται ότι είναι το μείζον ζήτημα. Η περίφημη συμφωνία είναι πλέον μονόδρομος ώστε να αρθεί η αβεβαιότητα στην έναρξη της τουριστικής περιόδου, σε μια ελληνική αγορά που ασφυκτιά και υποφέρει καθώς οι δυνάμεις της αδράνειας υπερίσχυσαν της δυναμικής των διαπραγματεύσεων (το ρευστό εξαφανίστηκε, επιχείρησεις κλείνουν, η χώρα αιμορραγεί).

 

Η περιγραφή της κατάστασης δεν είναι αρκετή. Το ζητούμενο είναι οι πρακτικές και εφαρμόσιμες προτάσεις. Η κυβέρνηση για να αποφύγει το πιστωτικό γεγονός είναι αναγκασμένη να δεχθεί το “παράδοξο”: να χρηματοδοτηθεί ο Μόνιμος Μηχανισμός Στήριξης( ESM) μετά την συμφωνία Αθήνας-Θεσμών, ώστε ο ESM απ ευθείας να πληρώσει το ΔΝΤ και την ΕΚΤ. Γιατί το λέω αυτό; Τα περίφημα 11,2 δις του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας( ΤΧΣ) που μεταφέρθηκαν προ διμήνου στον ESM θα μπορούσαν να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις της Ελλάδος, τόσο στο ΔΝΤ(1,5 δις) όσο και στην ΕΚΤ (λήξεις ομολόγων 20 Ιουλίου και 20 Αυγούστου ύψους συνολικά 6,7 δις).

Δεν μπαίνω στην ανάλυση άλλων δεδομένων όπως η αναδιάρθρωση του χρέους, το αναπτυξιακό πακέτο, που μάλλον πάνε για Σεπτέμβριο. Αυτή την στιγμή, πρέπει να δράσει μια χρηματοοικονομική μηχανική τέτοια ώστε να μην προκληθούν τριγμοί στο ευρωπαϊκό και διεθνές τραπεζικό σύστημα( διότι περί αυτού πρόκειται αν λόγω πιστωτικού γεγονότος επιβληθούν στην Ελλάδα μέτρα όπως ο περιορισμός κεφαλαίων, το διπλό νόμισμα ή έξοδος από το ευρώ)
Έτσι λοιπόν, με βάση τις επιλογές που έχει η κυβέρνηση, φαίνεται εξαιρετικά απίθανο, εάν κλείσει μια συμφωνία , να λάβει ολόκληρη την δόση που μας οφείλεται (7,2 δις)ώστε να πληρώσουμε ΔΝΤ και ΕΚΤ. Επίσης, ακόμα και αν η ΕΚΤ αυξήσει το όριο αγοράς για ελληνικά έντοκα, κατά το μέγιστο που απομένει(3 δις), αυτά δεν επαρκούν για να αποπληρωθούν ΔΝΤ και ΕΚΤ. Και φυσικά, δεν επαρκούν ούτε τα 1,9 δις από τα κέρδη των ομολόγων της ΕΚΤ, αν αυτή αποφασίσει να τα δώσει στην Ελλάδα .

Θεωρώ ότι εάν δεχτούν Βρυξέλλες και ΔΝΤ την ομαδοποίηση των 4 δόσεων της Αθήνας προς το ΔΝΤ (5,12,16 και 19 Ιουνίου συνολικού ύψους 1,5 δις) προφανώς έχουν συνυπολογίσει ότι τοτε πρέπει να εκταμιευτούν απο κάπου λεφτά (αφού η κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν έχει) ώστε εάν αυτές πληρωθούν στις 19 Ιουνίου όλες μαζί, αυτό δεν θα αποτελούσε πιστωτικό γεγονός και θα έδινε την δυνατότητα στην Ελλάδα να κλειδώσει την συμφωνία, αν υπάρξουν καθυστερήσεις.

Όμως μετά από αυτή την τεχνική πράταση προς το ΔΝΤ, ακολουθεί η ΕΚΤ και οι λήξεις των ομολόγων Ιουλίου – Αυγούστου. Η τμηματική καταβολή – μετά από την πιθανή συμφωνία – της οφειλόμενης δόσης πρέπει να γίνει το αργότερο μέχρι 20 Αυγούστου (δεύτερη λήξη ομολόγων). Ο χρόνος δεν επαρκεί καθώς ζητήματα αξιολόγησης και προόδου των όποιων συμφωνηθέντων μέτρων πρακτικά δεν μπορούν να κλείσουν τόσο γρήγορα. Τούτων δοθέντων, η Ελλάδα θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί για να αποπληρώσει ΔΝΤ και ΕΚΤ (σύνολο 8,2 δις) χωρίς να …δεί τα λεφτά να περνάνε από τα ταμεία της, αλλά να περάσουν απ ευθείας από τον ESM στο ΔΝΤ και στην ΕΚΤ, από το μαξιλάρι ασφαλείας των 11,2 δις που εκεί αναγκαστικά “επιστρέψαμε”.

Ας ελπίσουμε ότι μια τέτοια λύση-όσο εύκολη και αν ακούγεται- θα μπορούσε να τρέξει παράλληλα με μια σταδιακή εκταμίευση της δόσης που μας οφείλουν, ώστε να χρηματοδοτήσουμε βραχυπρόθεσμα άμεσες ανάγκες του Δημοσίου (κυρίως να πληρωθούν ιδιώτες) και να αυξηθεί η ρευστότητα στις τράπεζες από τον ELA για να ανοίξει η στρόφιγγα για πιστώσεις στην αγορά. Εννοείται, ότι όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν άμεση συμφωνία(το αργότερο μέσα στην πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου)…

SHARE
RELATED POSTS
Το Μνημόνιο που δεν σκίσαμε: Ελλάδα έχεις πακέτο, του Ηλία Καραβόλια
Αναγραμματισμός, του Αλέξανδρου Μπέμπη
“Ανοιχτή Πόρτα, Ανοιχτή Σκέψη”: τουρίστας με χρυσά δοντάκια, της Τζίνας Δαβιλά

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.