Ανοιχτή πόρτα

Όσο υπάρχουν δάσκαλοι, θα βγαίνουν μαθητάδες, του Χρήστου Χωμενίδη

11049464_10153794481499523_4185608025578033362_n.jpg
Spread the love

11049464_10153794481499523_4185608025578033362_n.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

* Ο Χρήστος Χωμενίδης είναι συγγραφέας 

 

 

983157_3_21.jpg

 


Πλήρης σχεδόν ημερών, δραστήριος και κοινωνικός μέχρι το τέλος, με έργο μακράς πνοής, ο Δ.Ν. Μαρωνίτης ενσάρκωσε το “Δεν Άνθισαν Ματαίως” του Ανδρέα Εμπειρίκου. Οι ερχόμενες γενιές θα τον ανακαλύπτουν στις σελίδες του. Ανατρέχοντας δε στη βιογραφία του, θα μαθαίνουν ότι στη δύσκολη στιγμή ο Μαρωνίτης δεν βίωσε λάθρα. Δεν παρέστησε τον αναχωρητή ή τον εύθραυστο διανοούμενο. Όρθωσε το ανάστημα του και υπερασπίστηκε τη Δημοκρατία. Και πλήρωσε στο ακέραιο το κόστος της στάσης του. Ο Μαρωνίτης έλεγε πάντοτε ευθαρσώς ό,τι ένοιωθε και ό,τι εννοούσε. Και εννοούσε ό,τι έλεγε.

 

Επόμενο ήταν -με την αναγγελία του θανάτου του- να αρχίσουν οι αφορισμοί: “‘Εφυγε ο τελευταίος Μεγάλος”. “Φτωχύναμε Οριστικά”. “‘Άνυδρη πλέον Έρημος η Πνευματική Ελλάδα” είναι κάποιες από τις φράσεις που διάβασα σε εφημερίδες και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο ίδιος ο Μαρωνίτης θα μειδιούσε σαρκαστικά και θα με πληροφορούσε ότι τα ίδια, με την ίδια μεγαλοστομία, είχαν ειπωθεί και όταν πέθανε ο Σεφέρης. Και όταν εξεδήμησε ο Γ.Π. Σαββίδης. Και όταν “άρχισε” -κατά τη δική του έκφραση- “το ταξίδι προς τα άστρα” ο Μάνος Χατζιδάκις.
“Εάν έπαιρνες τοις μετρητοίς τους επικήδειους, θα πίστευες ότι η ποίησή μας τέλειωσε ουσιαστικά το 1857 με τον Σολωμό. Ο πεζός λόγος με τον Παπαδιαμάντη -“όλα τα είπε ο κοσμοκαλόγερος…” δογματίζουν εκείνοι που δεν έχουν τίποτα να πουν. Η αρχιτεκτονική με τον Πικιώνη. Γέλασα όταν ένας κριτικός, ο οποίος είχε βαρύγδουπα αναγγείλει με τον θάνατο του Κουν το τέλος του ελληνικού θεάτρου, το ανήγγειλε ξανά, με τις ίδιες ακριβώς φράσεις, όταν πέθανε ο Λευτέρης Βογιατζής. Θα το αναγγείλει και για τρίτη φορά, μόλις του δοθεί αφορμή…”

 

“Διερχόμαστε πάντως καιρούς παρακμής – αυτό δεν το αρνείσθε…”

 

“Τρίχες! Την δεκαετία του 1970, μπορεί να μην υπήρχαν μπιγκ-μπράδερ και τάλεντ-σόου, ο κόσμος όμως ήταν κολλημένος στον “Άγνωστο Πόλεμο”. Οι ιαχές των οπαδών του Παναθηναϊκού -που με τις ευλογίες, ίσως και με τα μαύρα λεφτά, της Χούντας κάλπαζε προς το Γουέμπλεϋ- κάλυπταν απολύτως τις οιμωγές των κρατουμένων στο ΕΑΤ/ΕΣΑ. Ο Σεφέρης και ο Ελύτης πόσο νομίζεις ότι πουλούσαν πριν τα Νόμπελ; Μετά βίας διακόσια αντίτυπα. Οι επιθεωρησιογράφοι στη μεταπολεμική Αθήνα έκαναν το κοινό τους να ξεκαρδίζεται χλευάζοντας δυό “ψευτοποιητές”: Τον “Μπισμπιρίκο” και τον “Δισεγγονόπουλο”…

 

Σε ένα καμαράκι, από την άλλη, των εκδόσεων Γκοβόστη, ο Άρης Αλεξάνδρου με τις συμβουλές του Γιάννη Ρίτσου μετέφραζε αριστουργηματικά τον Ντοστογιέφσκι. Στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, ανέβαινε ό,τι πρωτοποριακό γραφόταν τότε διεθνώς, Τένεσι Γουίλιαμς, Μπέκετ και Ιονέσκο. Σε κάθε κωμόπολη, σε κάθε ίσως χωριό της χώρας, ένας τουλάχιστον δάσκαλος -με δυσμενή συνήθως μετάθεση, υπό συνθήκες γενικής καχυποψίας- έδινε στα παιδιά τα φώτα. Η σημαντική τέχνη είναι στο μεδούλι της λαϊκή. Σπανίως όμως ξεκινά ως εκλαϊκευμένη.

 

Και σήμερα, όπως πάντα, παρά την ευτέλεια που επικρατεί στην επιφάνεια, παρά τον χυδαίο συχνά λόγο της εξουσίας, παρά την άγονη πόζα των σοφολογιώτατων, γράφονται εξαιρετικά βιβλία, σκηνοθετούνται σπουδαίες παραστάσεις, συνθέτονται εξαίσιες μουσικές. Το ωραίο το ψάχνεις. Δεν σου σερβίρεται στο πιάτο.

 

Δεν με ανησυχεί ιδιαίτερα ο θάνατός μου – το κενό που αφήνω.

 

“Ένας-ένας φεύγουν…” τα βάφει μαύρα ο νεκροθάφτης. “Ένας-ένας έρχονται!” του απαντάει ο μαιευτήρας.”

“Ουδείς αναντικατάστατος λοιπόν;”

“Καθένας μας είναι μοναδικός. Ούτε αντικαθίσταται ούτε επαναλαμβάνεται. Μα όσο υπάρχει τράπουλα, θα βγαίνουνε ρηγάδες. Κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι, θα βγαίνουν μαθητάδες.”

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Για ποια Άνοιξη μιλάς;, της Δέσποινας Κοντάκη
Όνειδος, του Μάνου Στεφανίδη
Μέρα για…”συμβούλιο”! Great timing for a…”business meeting”!, του Γιώργου Σαράφογλου (by George Sarafoglou)

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.